MotoGP Brno 2015: Πήγαν για επανάληψη, αλλά μόνο ο Lorenzo ήταν τόσο έτοιμος!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2015

 

Το σχέδιο όλων ήταν: «πιάστε τον Lorenzo πριν φύγει μπροστά στην εκκίνηση», καθώς κέρδισε εντυπωσιακά την pole position, και ήταν σίγουρο ότι αποτελεί το φαβορί για την πρώτη θέση. Δεύτερος ο Marquez και τρίτος ο Rossi, ήξεραν ότι αν ο Ισπανός φύγει μπροστά, μετά θα είναι δύσκολο να τον πιάσουν, καθώς θα μπει σε εκείνη την «ζώνη συγκέντρωσης» και θα κλειδώσει στη μέγιστη απόδοση, χωρίς να αφήνει ευκαιρίες, χωρίς να κάνει λάθη.

 

Ο αγώνας ξεκίνησε και ήταν αμέσως μια ορθή επανάληψη του προηγούμενου, με τον Lorenzo να φεύγει μπροστά και τον Marquez κολλημένο πίσω του. Ο Rossi αν και στα πρώτα δέκατα έκανε την καλύτερη εκκίνηση, η στροφή τον βρήκε πίσω από την Ducati του Dovizioso, και στους πρώτους γύρους φάνηκε ξεκάθαρα ότι χάνει χρόνο, μέχρι να περάσει μπροστά, ξανά στην τρίτη θέση, από την πέμπτη. Ο Marquez έμεινε στην αρχή κολλημένος στον Lorenzo αλλά πάλευε με την πρόσφυση και ανοίγοντας γραμμή μία-δύο φορές, άρχισε να μένει πίσω. Εκεί λοιπόν που τα πράγματα έδειξαν ότι θα έχουμε επανάληψη του εκπληκτικού προηγούμενου αγώνα, ο Lorenzo ξεμάκρυνε και άρχισε να δημιουργεί μια σημαντική διαφορά. Όπως ο ίδιος είπε αργότερα, πάλευε κι αυτός με την πρόσφυση, καθώς είχε διαλέξει τα medium ελαστικά εμπρός και πίσω, και με την θερμοκρασία που ξεπέρασε τους σαράντα βαθμούς, άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα. Έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός με το γκάζι, την ώρα που το traction control δούλευε στο όριο, κάτι που βέβαια δεν φαινόταν πουθενά στην οδήγησή του και στους χρόνους του, επιβεβαιώνοντας την ικανότητά του, ως οδηγού. Ο Marquez είχε συνδυασμό medium και hard ελαστικών και ο Rossi hard, εμπρός και πίσω. Σε μια απόλυτα ειλικρινή δήλωση του, ο Rossi είπε ότι δεν έφταιγαν το λάστιχα, και ότι δεν έβαλε hard για να είναι καλύτερος στο δεύτερο μισό του αγώνα, αλλά γιατί αυτός ήταν ο καλύτερος συνδυασμός για την οδήγηση του. Σχολίασε την καθυστέρηση από την Ducati στους πρώτους γύρους, και συνέχισε λέγοντας ότι ούτε αυτός δεν είναι ο λόγος της διαφοράς του. Απλά, είπε, δεν ήταν σε θέση να πιάσει τους δύο πρώτους. Συχνά οι δηλώσεις του Rossi είναι τόσο ειλικρινείς που, ορισμένοι φανατικοί οπαδοί του δεν τις πιστεύουν, παρά μόνο όταν δουν video. Συνέχισε αργότερα λέγοντας ότι περίμενε καλύτερο αγώνα, αλλά δεν είχε καλό ρυθμό, πάλευε με την μοτοσυκλέτα και την πρόσφυση, και ήταν ΤΥΧΕΡΟΣ που το γκρουπ των Ducati και Pedrosa που ακολουθούσαν, είχαν αντίστοιχα προβλήματα και δεν έχασε έτσι και την τρίτη θέση! Αποδίδει το πρόβλημα σε λάθος σετάρισμα της μοτοσυκλέτας…

 

Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει πλέον ισοβαθμία στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος με 211 βαθμούς για τις δύο Yamaha και 159 για τον Marquez στην τρίτη θέση.

 

Ο Marquez δήλωσε μετά τον αγώνα ότι θα είναι δύσκολο να κερδίσει ξανά τον Lorenzo και απλά θέλει να κάνει πολύ καλές εμφανίσεις. Εξαιρετικός αγώνας και για τον Pedrosa που πάλεψε με τον Dovizioso για να περάσει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, αλλάζοντας θέσεις μαζί του κατά τους τελευταίους γύρους, έχοντας να παλέψει και με τον νέο του τραυματισμό, από την πτώση την προηγούμενη ημέρα.

 

Ο Iannone δεν έκανε ένα μοναχικό αγώνα στην τέταρτη θέση, καθώς δεν ανέβηκε κατευθείαν εκεί, αλλά συνέχισε την εξαιρετική εμφάνιση του, δείχνοντας έναν πολύ γρήγορο ρυθμό ωρίμανσης σαν οδηγός, σ’ αυτή την πολύ καλή σεζόν για τον ίδιο.

 

Το βασικό που έφερε αυτός ο αγώνας, είναι η αγωνία για το πρωτάθλημα. Ο Lorenzo είπε πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να κρατηθεί εκτός βάθρου ο Rossi, που είχε και την πρώτη του-ανώδυνη-πτώση στις δοκιμές, και από εδώ και πέρα οι μάχη θα είναι ακόμα πιο σκληρή… Αυτό δηλαδή που ελπίζουν όλοι οι θεατές!

 

 

Οι πτώσεις:

Maverick VIÑALES           Team SUZUKI ECSTAR

Cal CRUTCHLOW               CWM LCR Honda

Eugene LAVERTY              Aspar MotoGP

Alex DE ANGELIS              E-Motion IodaRacing Team         

 

Η σειρά κατάταξης:

1              Jorge LORENZO                 42'53.042

2              Marc MARQUEZ               +4.462

3              Valentino ROSSI                               +10.397

4              Andrea IANNONE            +13.071

5              Dani PEDROSA                   +15.650

6              Andrea DOVIZIOSO         +15.725

7              Bradley SMITH                  +21.821

8              Pol ESPARGARO               SPA        +23.240

9              Aleix ESPARGARO            +43.784

10           Danilo PETRUCCI              +45.261

11           Yonny HERNANDEZ         +49.973

12           Scott REDDING  GBR       +50.174

13           Alvaro BAUTISTA              +54.437

14           Stefan BRADL                    +54.624

15           Loris BAZ                              +1'00.316

16           Hector BARBERA              +1'01.595

17           Nicky HAYDEN                   +1'02.388

18           Mike DI MEGLIO               +1'05.944

19           Jack MILLER                        +1'11.407

20           Claudio CORTI                    +1'50.033

21           Karel ABRAHAM               +2'02.655

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.