MotoGP-Maverick Vinales: Το μετάνιωσε που δεν πήγε στην Ducati

Δηλώσεις για το παρελθόν έκανε ο Ισπανός αναβάτης - Θα μπορούσε να έχει κερδίσει 3-4 τίτλους με το Borgo Panigale
vinales
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/7/2025

Ο Maverick Vinales έκανε το ντεμπούτο του στην μεγάλη κατηγορία το 2015 με την Suzuki Ecstar, το 2017 μεταπήδησε στην Yamaha μέχρι τα μέσα του 2021, ενώ ο επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Aprilia που έμεινε μέχρι πέρυσι, πριν πάει στην ομάδα της Red Bull KTM Tech3.

Όπως αποκάλυψε όμως ο Vinales, παραλίγο να ενταχθεί στην ομάδα της Ducati, καθώς ο Ιταλός κατασκευαστής ήθελε να αντικαταστήσει τον Jorge Lorenzo που μετακόμισε στην Honda και θέλησε να τον τοποθετήσει δίπλα στον Andrea Dovizioso για τις σεζόν 2019 και 2020.

Ο ίδιος επτά χρόνια αργότερα δήλωσε πως μετάνιωσε που αρνήθηκε την πρόταση της επίσημης ομάδας της Ducati. Συνέχισε λέγοντας πως ήθελε να πάει στην Ducati, αλλά οι άνθρωποι της τότε ομάδας του τον έπεισαν να μείνει στην Yamaha, το οποίο τελικά αποδείχθηκε μέγα λάθος.

Λίγο καιρό αργότερα, η σχέση του με την Yamaha έφτασε σε αδιέξοδο, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να σπάσει το συμβόλαιό του στα μέσα της σεζόν του 2021, για να μετακομίσει στην Aprilia, όπου και έμεινε μέχρι πέρυσι. Αυτό βέβαια του έδωσε την ευκαιρία για ένα ρεκόρ, αφού σημείωσε νίκες με τρεις διαφορετικούς κατασκευαστές.

Όταν ρωτήθηκε για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν τελικά πήγαινε στην Ducati, ο ίδιος δήλωσε “Δεν έχω ιδέα. Νομίζω ότι στη ζωή όλα τα πράγματα που συμβαίνουν έχουν κάποιο λόγο. Ίσως αν πήγαινα στην Ducati, να χτυπούσα τον εαυτό μου με ένα κρεμμύδι, να τραυματιζόμουν και να μην αγωνιζόμουν ξανά. Δεν ξέρουμε. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι η μοίρα με έφερε εδώ, στην ΚΤΜ, και έκανα μια εξέλιξη που μου αρέσει. Αισθάνομαι περήφανος για τον εαυτό μου και νιώθω πολύ περήφανος που εκπροσωπώ την οικογένειά μου αυτή τη στιγμή”.

Ο Vinales συνέχισε λέγοντας “Πόσους τίτλους θα είχα; Με τη απόδοση που έχω τώρα και με μια Ducati, τουλάχιστον τρεις ή τέσσερις. Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι το πώς αισθάνεσαι και το να είσαι ευτυχισμένος είναι πολύ σημαντικό. Είναι αυτό που όλοι γνωρίζουν και νιώθω γαλήνη. Τις προάλλες, στο Mugello, είπα στον εαυτό μου, αν δεν είναι η ώρα τώρα, θα περιμένω να έρθει κάτι καλύτερο. Και τώρα θέλω πραγματικά να κερδίσω.”

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.