MotoGP: Ο Brad Binder κοιτάζει προς το WSBK και τη Ducati για το 2027

Χωρίς θέση στα Grand Prix - Στο προσκήνιο η Aruba Ducati αλλά και ιδιωτικές ομάδες
Binder WSBK
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Το μέλλον του Brad Binder παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της αγοράς αναβατών για το 2027, καθώς ο Νοτιοαφρικανός φαίνεται πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Σύμφωνα με πληροφορίες από το paddock, η πλευρά του έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με ομάδες του WorldSBK, με τη Ducati να αποτελεί τον βασικό στόχο.

Οι εξελίξεις στην αγορά αναβατών των MotoGP συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και το όνομα του Brad Binder βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Η KTM φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει με νέο δίδυμο αναβατών για το 2027, αποτελούμενο από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, αφήνοντας τον Νοτιοαφρικανό εκτός των μελλοντικών της σχεδίων.

Με τις διαθέσιμες θέσεις στα MotoGP να λιγοστεύουν, ο μάνατζέρ του, Jeremy Debize, έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις εκτός της κορυφαίας κατηγορίας.

Μία από αυτές οδηγεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συγκεκριμένα στην Aruba Ducati, η οποία αναμένεται να βρεθεί σύντομα σε αναζήτηση αναβάτη, καθώς ο Nicolo Bulega ετοιμάζεται για τη μετάβασή του στα MotoGP, πιθανότατα με την ομάδα της VR46.

Η πρώτη επιλογή της Aruba Ducati ήταν ο Raul Fernandez, αναβάτης MotoGP με ισχυρούς δεσμούς με τον επικεφαλής της ομάδας, Serafino Foti. Ωστόσο, το σενάριο αυτό φαίνεται να έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς ο Ισπανός φέρεται να έχει ανανεώσει τη συνεργασία του με την Trackhouse και για την επόμενη σεζόν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Binder εμφανίζεται ως μία από τις διαθέσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιλογές για τη Ducati. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι του Borgo Panigale δεν δείχνουν διάθεση να βιαστούν. Η πρόθεσή τους είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο στα MotoGP πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για το WorldSBK.

Η Aruba Ducati εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο ελκυστικό προορισμό για οποιονδήποτε αναβάτη επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα παραγωγής, έχοντας στη διάθεσή της την Panigale V4R, τη μοτοσυκλέτα που θεωρείται το σημείο αναφοράς της κατηγορίας.

Γνωρίζοντας ότι η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, ο Binder και το περιβάλλον του εξετάζουν παράλληλα και άλλες λύσεις μέσα στο στρατόπεδο της Ducati. Στο τραπέζι βρίσκονται θέσεις σε ιδιωτικές ομάδες, όπως η Go Eleven, όπου το μέλλον του Lorenzo Baldassarri παραμένει αβέβαιο, αλλά και η Barni Ducati, στην οποία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η κατάσταση γύρω από τον Alvaro Bautista.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο Binder δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης του MotoGP που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μετάβασης στο WorldSBK. Αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο Franco Morbidelli, ο οποίος μέσω του manager του, Gianluca Falcioni, πραγματοποίησε επαφές στο Misano ώστε να διερευνήσει τις διαθέσιμες επιλογές για το 2027, με τον ίδιο τον Foti της εργοστασιακής Ducati Aruba να έχει δηλώσει ανοιχτά πως η ομάδα θα προτιμούσε έναν Ιταλό αναβάτη και πως εξετάζει την περίπτωση του Morbidelli μεταξύ άλλων.

Το βέβαιο είναι πως η καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται ιδιαίτερα κινητική στην αγορά των αναβατών, καθώς αρκετά ονόματα των MotoGP αναζητούν το επόμενο βήμα της καριέρας τους. Και στο paddock του WorldSBK βρίσκεται η Panigale V4R με όποια ομάδα τη διαθέτει να κρατά το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.