MotoGP Silversone: Απόδειξη ότι η εμπειρία μετράει

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2015

Περιμέναμε ορισμένα σίγουρα πράγματα για το MotoGP της Αγγλίας: Ότι ο καιρός θα φέρει τα πάνω-κάτω, κι ότι αν βρέχει ο Rossi θα είναι το φαβορί, με τους Marquez και Lorenzo, να είναι κοντά του, για να του πάρουν τη θέση. Και στην αρχή έγιναν όλα αυτά μαζί…

Ο αγώνας ανακηρύχτηκε στεγνός, αλλά τα σύννεφα καραδοκούσαν, πράγμα σχεδόν μόνιμο ωστόσο, οπότε κανείς δεν μπορούσε με βεβαιότητα να πει, να πράγματι θα βρέξει. Και αυτό ακριβώς έγινε, αμέσως μόλις ξεκίνησε ο γύρος προθέρμανσης. Οι ομάδες άρχισαν να βγάζουν αμέσως μοτοσυκλέτες με λάστιχα και ρυθμίσεις αντίστοιχες, αν και φαίνεται ότι το μισό κομμάτι της Yamaha, η ομάδα του Lorenzo, είχε παίξει σκληρά με τις πιθανότητες και δεν ήταν έτοιμη. Οι αναβάτες μπήκαν στα pit και πάνω που φαινόταν ότι η εκκίνηση θα γίνει από εκεί, με πολλούς αναβάτες να μην είναι τελείως έτοιμοι, μέσα σ’ αυτούς κι ο Lorenzo, που θα έτρεχε με λάστιχα, αλλά χωρίς σωστές ρυθμίσεις, βγήκε η κόκκινη σημαία.

Περίπου είκοσι λεπτά αργότερα και η εκκίνηση δίνεται πλέον κανονικά, σ’ ένα βρόχινο πλέον αγώνα, και τον Lorenzo να πραγματοποιεί ένα εκπληκτικό ξεκίνημα. Πίσω του ο Marquez, να πιέζει από την πρώτη στιγμή, ο Rossi να ανεβαίνει τρίτος από την τέταρτη θέση και όλοι να περιμένουν τη στιγμή που αυτοί οι τρεις θα αρχίσουν να παλεύουν. Οι προσδοκίες είχαν πλήρως επαληθευτεί, όμως αμέσως μετά τα πάντα άλλαξαν. Ο Rossi δεν άφησε πολλά περιθώρια, εκμεταλλευόμενος ότι ο Lorenzo δεν πίεζε αρκετά. Με την μηδενική σχεδόν διαφορά, περνά τον Marquez, τον Lorenzo, και τον ακολουθεί μετά και ο Marquez. Οι δυο τους πλέον αρχίζουν να ξεμακραίνουν, δείχνοντας πόσο τους κρατούσε ο Lorenzo πίσω. Πιο πίσω ο μονίμως άξιος αλλά άτυχος, o Crutchlow, παρασέρνεται από τον Miller και πέφτουν και οι δύο. Επιστρέφει στα πιτ και κάνει μια απεγνωσμένη προσπάθεια, που μονάχα ο ίδιος θα μπορούσε να κάνει, ξανά βγαίνει στην πίστα, χωρίς όμως να μπορεί να αλλάξει ελαστικά, σε μια πορεία που είναι μάταιη, βέβαιο ότι θα ξανά πέσει με τόση βροχή. Και αυτό πραγματικά έγινε, χωρίς να προλάβει να κάνει, ούτε την μισή πίστα! Απλά δείχνει πόσο απελπίστηκε από το περιστατικό, όταν την προηγούμενη ημέρα δήλωνε απόλυτα ικανοποιημένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, πραγματοποιώντας τον ταχύτερο προσωπικό του γύρο στην πίστα! Πραγματικά κρίμα, αλλά οι ατυχίες δεν θα τελείωναν εκεί.

Ο Pol Espargaro έκανε έναν εξαιρετικό αγώνα μπροστά, αλλά είχε πτώση κι αυτός, δείχνοντας την απογοήτευσή του, καθώς έφευγε εκτός πίστας. Ο Rossi έδειχνε ότι πάλευε πραγματικά για να γυρνά στον εξαιρετικό ρυθμό που κρατούσε, δεν έκανε βόλτα στη βροχή, και αυτό φάνηκε όταν ένα λάθος μείωσε την μικρή διαφορά που λίγο-λίγο είχε χτίσει από τον Marquez. Τώρα ο φόβος ήταν ένας. Αν ο Marquez έκανε κάποια απερισκεψία, ρίχνοντας τον Rossi, σε ένα ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο για το πρωτάθλημα. Γιατί ο Marquez έχει δώσει στοιχεία, για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο. Όμως οι λίγες προσπάθειες που έκανε, ήταν απόλυτα ελεγχόμενες. Άλλωστε και για τον ίδιο μία πτώση θα εξανέμιζε κάθε πιθανότητα για κάτι καλύτερο στο πρωτάθλημα. Πίσω συνέβαινε αυτό που θα ήθελε ο Rossi, ο Lorenzo έχανε θέσεις. Κρατώντας τον Pedrosa Πίσω, ήταν ο Petrucci και ο Dovizioso που πέρασαν, και πλέον όλος ο κόσμος μιλούσε για την Ducati, όχι την εργοστασιακή όμως, αλλά την Pramac και τον εξαιρετικό της αγώνα! Παλεύοντας με τον Dovizioso, κρατιόταν μπροστά στην τελευταία θέση του βάθρου, αλλά έτσι όπως οδηγούσε άξιζε και παραπάνω, αφού μείωνε χρόνο!

Και τότε ήρθε άλλη μία άτυχη στιγμή για τον αγώνα, και μπορείς να πεις ότι ήταν και η μεγαλύτερη ατυχία της ημέρας, γιατί γκρέμισε κάθε διεκδίκηση των Honda: Ο Marquez έπεσε! Με τρόπου που και ο ίδιος δεν το πίστευε, χωρίς να κάνει κάτι παράτολμο, από αυτά που συμβαίνουν στους βρόχινους αγώνες, έπεσε και συνοδευόμενος από το προσωπικό της πίστας, μερικοί εκ των οποίων φορούσαν κίτρινα καπέλα με το «46» βγήκε από την πίστα σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Σα να αναρωτιόταν, τι διάολο έγινε…

Και αυτό έφερε τον Petrucci στην δεύτερη θέση. Ένα εξαιρετικό Petrucci που πλησίαζε τον Rossi! Φορώντας και οι δύο την μαλακιά γόμα, και όχι συνδυασμό μαλακιάς και μεσαίας, όπως ο Marquez και ο Lorenzo, Petrucci και Rossi ήταν σίγουρο ότι θα συναντιόντουσαν, αν ο Rossi έκανε ένα μικρό λάθος, όπως πριν, ή ο αγώνας είχε έναν γύρο παραπάνω, διαφορετικά η απόσταση, αν και δεν ήταν ασφαλείας, ήταν οριακά αρκετή. Ο Petrucci σίγουρα δεν θα έδινε δεκάρα τσακιστή για το πρωτάθλημα του Rossi σε μια τέτοια περίπτωση, καθώς απείχε έναν αναβάτη από την κορυφή του βάθρου, και δεν θα το άφηνε με τίποτα. Εκτός αν η βροχή που δυνάμωνε, είχε άλλη άποψη, και με την πιθανότητα να πέσει και να χάσει και αυτή τη θέση, έπαιξε εκ του ασφαλούς και σταθεροποίησε. Άλλωστε δεν απειλούνταν πλέον από τον Dovizioso, που γλιστρώντας έμεινε πίσω και παραλίγο να χάσει και το βάθρο από τον Lorenzo.

Μπροστά ο Rossi, ο άρχοντας της βροχής, πήρε πεντακάθαρα μια εξαιρετική νίκη περνώντας και πάλι μπροστά στο πρωτάθλημα με 12 βαθμούς από τον Lorenzo. Αν δεν είχε πέσει ο Marquez θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Αν επίσης δεν είχε πέσει ο Marquez, δεν θα τον χώριζαν μονάχα 9 βαθμοί από τον Iannone στο πρωτάθλημα…

Μια ξεκάθαρη, μοναδική νίκη του Rossi, ένα επισφράγισμα ότι η εμπειρία μετράει πραγματικά, αλλά και μια μοναδική παρουσία του Petrucci που κατά διαστήματα ήταν και καλύτερος από τον Rossi!

Επόμενος αγώνας, στις 13 Σεπτεμβρίου στο Misano

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_681