MotoGP & WorldSBK – Αβέβαιο το μέλλον των paddock girls μετά την εξαγορά των Πρωταθλημάτων από τη Liberty Media
Η αμερικάνικη εταιρεία έχει σταματήσει από το 2018 τον θεσμό των κοριτσιών με τις ομπρέλες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
5/4/2024
Με την εξαγορά του 86% της Dorna Sports, που περιλαμβάνουν τόσο τα MotoGP όσο και τα Motul WSBK, το μέλλον των κοριτσιών στην σχάρα εκκίνησης έγινε αμφίβολο για τους αγώνες μοτοσυκλέτας, αφού η Liberty Media έχει κρίνει εδώ και 7 χρόνια πως τα Umbrella Girls δίνουν αναχρονιστικό και σεξιστικό χαρακτήρα στην F1, όπως φαίνεται όμως παραμένουν -τουλάχιστον για την ώρα- κάτω από τις ομπρέλες τους στα Πρωταθλήματα 2 τροχών.
Στο όνομα της πολιτικής ορθότητας, η ιδιοκτήτρια εταιρεία της F1, Liberty Media, αποφάσισε το 2018 να σταματήσει τον θεσμό των paddock girls στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Με αφορμή λοιπόν και την εξαγορά των δύο σημαντικότερων πρωταθλημάτων ταχύτητας στον χώρο της μοτοσυκλέτας, τα Motul WSBK και MotoGP, είναι λογικό ότι άρχισαν να υπάρχουν και οι πρώτες φωνές που ήθελαν τον θεσμός των paddock girls να καταργείται σύντομα και εκεί. Κάτι τέτοιο όμως δεν φαίνεται να είναι άμεσα τουλάχιστον στα σχέδια της νέας ιδιοκτήτριας εταιρείας.
Σύμφωνα με δηλώσεις του Carmelo Ezpeleta, ο οποίος παραμένει στην θέση του CEO, δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει κάτι. Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι θέμα... ελευθερίας, καθώς "δεν μπορούν να απαγορεύσουν στις κοπέλες να βρίσκονται εκεί". Συνεχίζει λέγοντας ότι η απαγόρευση των paddock girls από τους αγώνες είναι μία κίνηση εναντίον των γυναικών και όχι υπέρ τους.
Όταν η Liberty Media είχε προχωρήσει σε αντίστοιχη κίνηση στην F1, τονίζοντας ότι είναι ένας θεσμός που αντιβαίνει τόσο τις δικές της αξίες, όσο και τις κοινωνικές νόρμες της εποχής, πέρα από τις θετικές αντιδράσεις υπήρξαν και κάποιες αρνητικές. Φυσικά μέσα σε αυτές ήταν τα κορίτσια που κρατούσαν τις ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια των οδηγών στη σχάρα εκκίνησης, που έχασαν εν μία νυκτί τη δουλειά τους. Όπως είχε αναφέρει τότε σε συνέντευξή της η Melissa James, ένα από τα κορίτσια του grid της F1, ήταν η δουλειά των ονείρων της. "Δεν ήμουν απλώς ένα όμορφο πρόσωπο που στεκόταν δίπλα από τους οδηγούς, αλλά βοηθούσα και στην προώθηση της ομάδας".
Μένει να δούμε σε βάθος χρόνου κατά πόσο θα συνεχίσει ο θεσμός των Umbrella Girls να υφίσταται στα Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας, και αν η Liberty Media κρατήσει ενιαία γραμμή με την F1, ή αν κρίνει πως η μοτοσυκλέτα έχει στοιχεία που τη διαφοροποιούν με το αυτοκίνητο ώστε να δικαιολογούν την πρακτική "δυο μέτρα και δυο σταθμά" για τις κοπέλες με τις ομπρέλες. Και κάτι τελευταίο. Ας μην βιαζόμαστε να βγάλουμε συμπέρασμα από τα λεγόμενα του Ezpeleta, καθώς μένει να δούμε στη συνέχεια κατά πόσο ο μελλοντικός ρόλος του σε MotoGP & WorldSBK θα είναι ουσιαστικός ή απλώς διακοσμητικός.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.