Motostudent 2016 – Πρώτη φορά με ελληνική συμμετοχή!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/3/2016

52 ομάδες από όλο τον κόσμο, θα διαγωνιστούν φέτος από τις 6 έως τις 9 Οκτωβρίου στην Ισπανία, στον 4^ο διαγωνισμό Motostudent, κι αναμεσά τους θα βρίσκεται για πρώτη φορά, μία ελληνική συμμετοχή!

Η μοτοσυκλέτα που έχει σχεδιάσει και κατασκευάζει η ομάδα, σε συνεργασία με ένα δίκτυο τοπικών επιχειρήσεων, θα μεταφερθεί σε λίγο καιρό στις Σέρρες ώστε να αρχίσει το επόμενο δύσκολο στάδιο, αυτό των συνεχών δοκιμών και της τελικής εξέλιξης. Με οδηγό έναν γνώριμο φίλο του περιοδικού από το τελευταίο superbike συγκριτικό στις Σέρρες, γνωστό από διάφορες αγωνιστικές διοργανώσεις στην Β. Ελλάδα, τον Αντώνη Λαγγίδη, η ομάδα θα προσπαθήσει να καλύψει την προ πορεία που διαθέτουν πολλές από τις υπόλοιπες ομάδες. Ιδιαίτερα επωφελημένοι είναι οι Ισπανοί, τόσο λόγω της πρόσβασης στην πίστα, όσο και από την εμπειρία που διαθέτουν στην συμμετοχή αυτού του πανεπιστημιακού διαγωνισμού, από την πρώτη μέρα που συστήθηκε. Ωστόσο ο αγώνας είναι ένα μόνο μέρος της τελικής αξιολόγησης που θα αναδείξει τον νικητή, αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (Π.Δ.Μ.) και το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, συστήθηκε η Tyφoon (typhoon) MotoRacing UoWM που έχει ήδη ολοκληρώσει τον σχεδιασμό και έχει προχωρήσει στην κατασκευή του πρωτότυπου, κινούμενη εντός των χρονοδιαγραμμάτων μέχρι τον τελικό διαγωνισμό, που θα γίνει στην πίστα «The Ciudad del Motor de Aragón».

"Η ομάδα Τyφοοn του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας(Π.Δ.Μ.) ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2014 ως πρωτοβουλία φοιτητών του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και σήμερα αποτελείται από 19 προπτυχιακούς φοιτητές. Ο στόχος της ομάδας είναι η ανάπτυξη ενός πρωτότυπου μοντέλου αγωνιστικής μηχανής 250cc το οποίο θα κερδίσει τις εντυπώσεις για τις καινοτομίες τους και θα κεντρίσει το ενδιαφέρον για την δυνατότητα εκβιομηχάνισής του. Η πρωτοβουλία αυτή περιλαμβάνει όλες τις φάσεις του έργου, από τον σχεδιασμό και τη δοκιμή μέχρι την παραγωγή και την προώθηση. Αυτό το πρωτότυπο θα αξιολογηθεί εν συνεχεία στον διαγωνισμό του MotoStudent, στον οποίο συμμετέχουν αποκλειστικά πανεπιστημιακές ομάδες από όλη την Ευρώπη αλλά και από άλλες χώρες του κόσμου. Η Ελλάδα εκπροσωπείται για πρώτη φορά στα χρονικά του διαγωνισμού από την ομάδα μας το καλοκαίρι του 2016. Πρόκειται για ένα διεθνή διαγωνισμό που διοργανώνεται από την MEF (Moto Engineering Foundation) και πραγματοποιείται κάθε τρία εξάμηνα στην πίστα Motorland στην Αραγονία της Ισπανίας.

Η ομάδα αυτή τη στιγμή προετοιμάζεται για την πρώτη της συμμετοχή στο διαγωνισμό το Σεπτέμβριο του 2016."

Ο διαγωνισμός έχει δύο κατηγορίες, η μία αφορά μοτοσυκλέτες με κινητήρα εσωτερικής καύσης που είναι ο ίδιος για όλες τις ομάδες, ενώ στην άλλη κατηγορία συμμετέχουν ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Η οργάνωση καθορίζει για λογαριασμό των ομάδων τον κινητήρα, τους τροχούς και τα ελαστικά του αγώνα, ενώ παλιότερα ίδιες ήταν και οι αναρτήσεις. Αυτό είναι ένα σωστό βήμα προς την διατήρηση υψηλού ανταγωνισμού, καθώς το βάρος της εξέλιξης πέφτει στο πλαίσιο και την γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Ωστόσο στην τελική επίδοση στην πίστα και στο αποτέλεσμα του αγώνα, θα προσμετρηθεί και η ευκολία εκβιομηχανοποίησης του σχεδίου, τομέας που η ελληνική συμμετοχή έχει ένα πολύ καλό προβάδισμα.

Το πλεονέκτημα για την ελληνική ομάδα, είναι ότι έχει σχεδιάσει ψηφιακά όλα τα τμήματα της μοτοσυκλέτας, κατασκευάζοντας το αρχικό πρωτότυπο σε 3D εκτυπωτή, ξοδεύοντας περισσότερες από 1.000 ώρες για αυτό το στάδιο. Με λίγα λόγια ακολούθησαν μία πρακτική που ακολουθούν και οι κατασκευαστές, όταν μάλιστα το πρώτο μοντέλο σε φυσική κλίμακα δημιουργείται από πηλό και σχετικά πρόσφατα έχουν στραφεί στους 3D εκτυπωτές. Από τις συνεντεύξεις που έχουν παραχωρήσει οι φοιτητές, διαπιστώνουμε ότι ακολουθούν στην οργάνωση της ομάδας τους, αντίστοιχη βαθμίδα με τις ομάδες εργασίας που έχουν οι κατασκευαστές για κάθε νέο μοντέλο. Υπάρχει «Αρχηγός ομάδας» που είναι αντίστοιχος με τον small project leader, οι υπεύθυνοι καθηγητές θα μπορούσες να πεις ότι έχουν την θέση του Large project leader και από εκεί και πέρα κάθε ξεχωριστός τομέας, όπως τα ηλεκτρικά, ο αεροδυναμικός σχεδιασμός, τα φρένα, το πλαίσιο και οι αναρτήσεις, έχουν ανατεθεί ξεχωριστά, ενώ η ομάδα έχει και υπεύθυνο προώθησης και marketing.

Από την οργάνωση της ομάδας λοιπόν, μέχρι τον τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποιεί για την επίτευξη του στόχου της, οι ομοιότητες με τον πραγματικό κόσμο είναι μεγάλες, ακριβώς όπως αξιώνει ο διαγωνισμός αυτός που θέλει να αποτελέσει ένα προπύργιο για όσα θα αντιμετωπίσει κάποιος που θα εργαστεί σ’ έναν κατασκευαστή μοτοσυκλετών.

ρεπορτάζ του kozani.tv με συνεντεύξης των μελών της ομάδας:

Η ομάδα εργάζεται με ένα υψηλό προϋπολογισμό , για τα δικά μας δεδομένα αυτή την εποχή, απόλυτα λογικό όμως για ένα τέτοιο εγχείρημα, που αναλύεται παρά κάτω:

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Συμμετοχή €2,800.00

Ταξίδια €10,000.00

Μάρκετινγκ €500.00

Μεταφορά (Υλικό και πρωτότυπο) €5,000.00

Σασί €3,000.00

Πλαστικά €5,000.00

Κινητήρας και Μετάδοση €2,000.00

Αναρτήσεις €3,000.00

Έλεγχοι €500.00

Φρένα €1,000.00

Ηλεκτρονικά Μέρη €1,200.00

Εξοπλισμός εργαστηρίου και PIT €2,000.00

Υπηρεσίες €5,000.00

ΣΥΝΟΛΟ €41,000.00

Η ομάδα διατηρεί υψηλό ηθικό απέναντι στην μεγάλη πρόκληση, καθώς ετοιμάζεται να εφαρμόσει στην πράξη κατά τις δοκιμές στις Σέρρες, όλα αυτά που σχεδίασε με κόπο στο εργαστήριο. Το καλό είναι πως ο μονοκύλινδρος 250 κυβικών, τετράχρονος. κινητήρας της Honda που προέρχεται από CBR 250R, έχει απαιτήσεις στο κομμάτι του σχεδιασμού, όπως μας δήλωσε η ομάδα, και έτσι όλοι οι συμμετέχοντες ετοιμάζουν καινούρια πλαίσια. Επιπρόσθετα, στην σύντομη πορεία του διαγωνισμού αυτού, θα δοθεί για πρώτη φορά ολόκληρο το μήκος της πίστας για την διεξαγωγή του μαθητικού αγώνα. Όλα αυτά αφαιρούν λίγο από το προβάδισμα που έχουν οι άλλες ομάδες εξαιτίας της πείρας που έχουν συγκεντρώσει στις προηγούμενες διοργανώσεις. Από εκεί και πέρα έχουν να αντιμετωπίσουν την υψομετρική διαφορά των πενήντα μέτρων, συγκριτικά με το δικό τους πεδίο δοκιμών, που είναι η πίστα των Σερρών και που παίζει κάποιο ρόλο όταν μιλάμε για αγωνιστικό ρυθμό.

Κατά τις δοκιμές, θα προσπαθήσουν να προετοιμαστούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τον λίγο χρόνο, μόλις 45 λεπτά, που θα έχουν στην Ισπανία πριν τον τελικό αγώνα. Θα πρέπει η ομάδα να είναι έτοιμη να παρέχει υποστήριξη σε ρυθμούς αγώνα σε αναβάτη και μοτοσυκλέτα και να είναι έτοιμη να διαχειριστεί τυχόν προβλήματα που θα προκύψουν την τελευταία, κυριολεκτικά, στιγμή. Μέχρι τότε η ομάδα θα πρέπει να έχει καταφέρει να συγκεντρώσει και τα χρήματα που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού, της υλοποίησης και φυσικά για το ταξίδι στην Ισπανία. Τους ευχόμαστε να απολαύσουν την διαδικασία, να μάθουν όσα περισσότερα γίνεται με αυτόν τον ευχάριστο τρόπο, αποκτώντας εμπειρία, κι ας φέρουν πίσω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα!

παρουσίαση του Motostudent το '14

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!