Motostudent VI 2020: Επιστρέφει δριμύτερη η Typhoon MotoRacing

Νέα ομάδα νέα μοτοσυκλέτα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/11/2019

Από το 2014 η ομάδα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, η Τyφοοn MotoRacing, εκπροσωπεί τη χώρα μας στο διαγωνισμό Motostudent και έρχεται αντιμέτωπη με αξιόλογους και δυνατότερους αντιπάλους, από χώρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορία και εμπειρία στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Ωστόσο, σε κάθε της συμμετοχή μας κάνει περήφανους, με τα αποτελέσματά της να είναι πάντοτε εντός της δεκάδας της γενικής κατάταξης, ενώ οι πρωτιές δεν απουσιάζουν απ’ το βιογραφικό της.

Το Motostudent είναι ένας διαγωνισμός που πραγματοποιείται ανά διετία και η κάθε ομάδα έχει στόχο να σχεδιάζει και να κατασκευάσει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα στα πρότυπα των Moto3. Την πρώτη φορά η Tyφoon Moto Racing είχε δημιουργήσει την “Tyφ-One” και κατέκτησε τη 2η θέση στο Business Plan και την 9η στη γενική ανάμεσα σε 36 συμμετοχές, στο Motostudent IV.

Στο Motostudent V που πραγματοποιήθηκε απ’ τις 3 έως τις 7 Οκτωβρίου 2018, η ελληνική ομάδα επέστρεψε δριμύτερη με την Χίμαιρα! Παρότι ήρθε αντιμέτωπη με περισσότερους συμμετέχοντες (45) έφυγε απ’ την πίστα της Aragon με τέσσερις πρωτιές, δύο στο θεωρητικό κομμάτι και δύο στο αγωνιστικό κομμάτι του διαγωνισμού. “Best Design” και “Best Technological Innovation” ήταν τα “λάφυρα” απ’ το πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο η μοτοσυκλέτα τους ήταν κορυφαία στις δοκιμές acceleration (επιτάχυνσης) και mechanical test (μηχανικού ελέγχου).

Τώρα, η ομάδα συστάθηκε εκ νέου και στοχεύει στην εξέλιξη ενός ακόμη πιο ανταγωνιστικού πρωτότυπου για το Motostudent VI του 2020 και στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μετά το πέρας του MotoStudent V, η Typhoon MotoRacing επέστρεψε στην Κοζάνη έχοντας επιτύχει υψηλές διακρίσεις. Όχι μόνο βρίσκονταν μέσα στην κορυφαία δεκάδα του διαγωνισμού για δεύτερη συνεχόμενη φορά, κατακτώντας την 7η θέση μεταξύ 45 συμμετοχών, αλλά απέσπασε τα δυο από τα τρία θεωρητικά βραβεία για τις κατηγορίες “Best Design” και “Best Technological Innovation”. Επίσης, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει την πρώτη θέση του διαγωνισμού και στα δυναμικά αγωνίσματα “Acceleration Test” και “Mechanical Test”, σημειώνοντας σημαντική πρόοδο έως τώρα.

Τον Δεκέμβριο του 2018, η ομάδα ξανασυστάθηκε. Τα παλαιότερα μέλη, αξιοποιώντας την εμπειρία που είχαν αποκτήσει έως τότε, οργάνωσαν κατάλληλα την καινούργια γενιά της ομάδας και στις 31 Οκτωβρίου 2019 παραδόθηκε εντός προθεσμίας το πρώτο θεωρητικό κείμενο στο διαγωνισμό, το Chapter A. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο αναφέρεται στο “Conceptual Design” της μοτοσυκλέτας, όπου η ομάδα θέτει τους στόχους του project όσον αφορά την κατασκευή αλλά και τις επιδόσεις του πρωτοτύπου.

Η Χίμαιρα με την οποία διαγωνίστηκαν το 2018

Έχοντας εξοικειωθεί με τα απαραίτητα προγράμματα σχεδιασμού και αναλύσεων, η ομάδα κατάφερε να εντοπίσει τα λάθη της αλλά και να εξελίξει τα σχέδια του προηγούμενου πρωτοτύπου, της Χίμαιρας. Σημαντικότερη πρόοδος σημειώθηκε στον τομέα των αναρτήσεων. Αποφασίστηκε πως το μπροστινό σύστημα της ανάρτησης θα είναι ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι ενώ το πίσω σύστημα θα αποτελείται από μια monoshock ανάρτηση συνδεδεμένη μέσω συστήματος μοχλισμού. Oι βασικές γεωμετρίες και μεγέθη έχουν ήδη μελετηθεί και οριστεί σε συνεργασία με τον τομέα του σκελετού και, έτσι, η πίσω ανάρτηση βρίσκεται ήδη στα χέρια της ομάδας.

Παράλληλα, η ομάδα, συμμετείχε στην έκθεση του συνεδρίου BCET και στην έκθεση Patras IQ, όπου της δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσει το έργο της μέχρι σήμερα. Τέλος, στο πλαίσιο εύρεσης οικονομικής υποστήριξης, οργανώθηκε το «Χορηγικό Πρόγραμμα 20x120» το οποίο υποστήριξαν πολλές επιχειρήσεις της τοπικής κοινωνίας, συμβάλλοντας με τον τρόπο τους στην υλοποίηση του project.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά