Μοτοσυκλετιστικός δακτύλιος για την ηχορύπανση στην 3η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου

Επηρεάζει πάνω από 16 εκατομμύρια δίκυκλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/9/2021

Τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα, μία μητρόπολη δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, με συνωστισμό όμως που έρχεται δεύτερος σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μητροπολιτικό Τόκυο.

Η Ινδονησία αποτελεί την 3η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για τα 110 εκατομμύρια δίκυκλα που έχουν πινακίδες αλλά και για τα πολλά εργοστάσια που λειτουργούν εκεί και προμηθεύουν πολλές ασιατικές και όχι μόνο, χώρες. Το 2018 η πρωτεύουσα είχε 16 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στο μητρώο της, πράγμα που ξεπερνά τον πληθυσμό της και αντί να δείχνει πως σχεδόν κάθε κάτοικος έχει δύο δίκυκλα, πράγμα που δεν ισχύει, φανερώνει πολύ απλά πως ο μεγάλος συνωστισμός δεν αποτυπώνεται σε καμία απογραφή.

Σε μία περιοχή που είναι το ένα πέμπτο της Αττικής συνωστίζεται πληθυσμός μεγαλύτερος μίας Ελλάδας μιας και έχουμε 16 εκατομμύρια δίκυκλα και περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα που σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε 10 εκατομμύρια κατοίκους και από αυτά η συντριπτική πλειοψηφία είναι με παπιά και σκούτερ. Εκτός από το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ήδη αντιμετωπίζουν είναι ωστόσο η ηχορύπανση που έχει γίνει αφόρητη σε σημείο που για πρώτη φορά θα επιβάλλουν δακτύλιο.

Η μορφή του δακτυλίου θα είναι όπως την ξέρουμε ήδη από την Ελληνική πρωτεύουσα μόνο που εκεί θα ισχύει για τις μοτοσυκλέτες με σκοπό να κυκλοφορούν κάθε μέρα λιγότερα παπιά και να μειωθεί η ηχορύπανση που οι συνέπιες της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και επηρεάζει πολλά εκατομμύρια δίκυκλα, όπως πραγματικότητα είναι και το γεγονός της ηχορύπανσης που οι Έλληνες συγκεκριμένα ανάμεσα στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μπορούν πολύ καλύτερα να αντιληφθούν το πρόβλημα. Μπορεί οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας στις Άλπεις να είναι κάτι που συζητάμε ως παράδειγμα ηχορύπανσης από τις μοτοσυκλέτες, αλλά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα που ήδη χρίζει αναγκαίας λύσης. Βέβαια κάθε φορά που θα θίξουμε το θέμα θα βρεθεί και κάποιος να σχολιάσει «αφήστε τα παιδιά» και «μία γκαζιά δεν έβλαψε κανέναν», γιατί πρώτον είναι ένας από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα κι έπειτα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί την συνολική εικόνα. Σε κάθε περίπτωση τέτοια σχόλια μπορεί να υπάρχουν και στην ανάρτηση αυτού του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς η συγκεκριμένη επισήμανση είναι γραμμένη πολύ πιο κάτω από τις πρώτες 2-3 γραμμές κειμένου που συνήθως σταματούν να διαβάζουν για το θέμα, όσοι θεωρούν πως δεν υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης, ή που θεωρούν πως δεν είναι τόσο σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση δεν περιμένει κανείς από έναν νεαρό σε ηλικία αναβάτη να αντιληφθεί πως κάνει κάτι παράνομο αγοράζοντας με νόμιμο τρόπο μία εξάτμιση η οποία κάπου με ψιλά γράμματα αναφέρει πως απαγορεύεται η χρήση της στον δρόμο και επιτρέπεται μόνο σε πίστες. Ακόμη κι αν το δει όμως, η ευρεία διαθεσιμότητα δεν τον βοηθά να αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί αυτή η παρανομία. Αυτό είναι λάθος της πολιτείας και όχι του τελικού χρήστη που μπορεί να μην έχει κρατήσει ακόμη αγκαλιά ένα μωρό που ξυπνάει και κλαίει σε κάθε πέρασμα παπιού, ούτε έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει ακουστικό βαρηκοΐας για το ανέβασμα ανηφόρας με υπερκυβισμένο μονοκύλινδρο και ελεύθερο τελικό. Καταλήγουμε έτσι στην Ελλάδα να έχουμε περισσότερα «αγωνιστικά» παπιά και από την Ινδονησία που έχουν πολυπληθές πρωτάθλημα, χωρίς όμως να είναι μόνο αυτά τα πρόβλημα, ακολουθούν τα σκούτερ και ιδιαίτερα τα μονοκύλινδρα άνω των τριακοσίων κυβικών και τα δικύλινδρα με σχεδόν πεντακόσια κυβικά, με τις μοτοσυκλέτες να συμπληρώνουν το κάδρο. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είναι τεράστιο και είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και όχι μονάχα της πρωτεύουσας. Στην Ινδονησία είναι κάτι το οποίο τους απασχολεί πολύ καιρό, μέχρι να πάρουν μία τέτοια απόφαση.

Βέβαια, από την στιγμή που η απόκτηση ενός δικύκλου είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, ακόμη και για την Ινδονησία με βασικό μισθό στο μισό που ισχύει για την Ελλάδα, περιμένουν ήδη πως θα αυξηθούν οι πωλήσεις καθώς αρκετοί θα θέλουν να έχουν μονά-ζυγά δίκυκλα, ουσιαστικά μετατρέποντας το μέτρο περισσότερο σε εισπρακτικό. Πάντως γίνονται εκτεταμένοι έλεγχοι και έχουν αυξηθεί τα πρόστιμα για μετατροπές, πριν φτάσουν στο σημείο να επιβάλλουν δακτύλιο στις μοτοσυκλέτες, που σημειώστε πως αποτελούν την πλειοψηφία...

Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!

Η πρωτιά που είχαμε προ κρίσης εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τη χώρα μας
Η Ελλάδα πρώτη στην Ευρώπη σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2026

Η περασμένη χρονιά, 2025, ολοκληρώθηκε σηματοδοτώντας ένα ακόμη 12μηνο σταθερής ανάπτυξης για την ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας. Φτάνοντας στις 80.416 ταξινομήσεις, τα στοιχεία δείχνουν πως η αγορά μας έχει ανακάμψει από τα δύσκολα μνημονιακά χρόνια, φτάνοντας ξανά σε επίπεδα προ 20ετίας.

Ανάλογα νούμερα βλέπαμε την περίοδο 2004-2006, όταν η αγορά της χώρας μας κυμαινόταν γύρω από τις 80.000 ταξινομήσεις, πριν φτάσει η κρίση που τη βύθισε στα επίπεδα των 30.000, με το ελάχιστο να σημειώνεται το 2017 με 28.852 – μια βουτιά που δεν παρατηρήθηκε σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα σε τέτοιο μέγεθος κατά τη δύσκολη αυτή περίοδο.

Το 2005 είχε κυκλοφορήσει μια εκτενής μελέτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία αναδεικνυόταν η σημασία της μοτοσυκλέτας στην ελληνική κοινωνία, καθώς ήδη από τότε η Ελλάδα μετρούσε 101 μοτοσυκλέτες ανά 1.000 κατοίκους, νούμερο απλησίαστο για οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή αγορά.

Η κοντινότερη επίδοση καταγραφόταν στην Ελβετία με 80 μοτοσυκλέτες/1000 κατοίκους και μετά ακολουθούσαν οι Ιταλία με 79, η Γερμανία με 46 και η Ισπανία με 42.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν η αγορά μας ανέκαμψε σημαντικά και με σταθερή πρόοδο έχει ξαναφτάσει σήμερα σε επίπεδα που είχαμε να δούμε για σχεδόν 20 χρόνια. Στο ίδιο διάστημα οι ευρωπαϊκές αγορές βιώνουν μια πιο σύνθετη κατάσταση, όπου για παράδειγμα το 2025 έκλεισε με αισθητή πτώση για τέσσερις από τις πέντε μεγαλύτερες αγορές: Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία είδαν τις αγορές τους συρρικνώνονται σε ποσοστά από -6% (Ιταλία) ως και -36,7% (Γερμανία), με μόνη την Ισπανία να βλέπει θετικό πρόσημο (+8,3%), ενόσω η Ελλάδα συνέχισε τη διαρκή άνοδο μαζεύοντας άλλο ένα 3,12% για να φτάσει στις 80.416 ταξινομήσεις της περασμένης χρονιάς.

Στα δε νούμερα αυτά υπολογίζονται μόνο οι πωλήσεις καινούργιων μοτοσυκλετών, αγνοούν δηλαδή τις εισαγωγές μεταχειρισμένων από το εξωτερικό, ούτε οι πωλήσεις ειδικών κατηγοριών, όπως οι off-road που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας.

Η Ελλάδα παραμένει η αναλογικά πρώτη χώρα της Ευρώπης σε μοτοσυκλέτες ανά 1000 κατοίκους, παρότι είναι μια από τις πληθυσμιακά μικρότερες και φτωχότερες, αλλά και κόντρα σε ένα κράτος που κάνει ό,τι μπορεί για να μας αναγκάσει να τις παρκάρουμε: μπάχαλο με την έκδοση πινακίδων, ανελέητο κυνήγι στο παρκάρισμα παρότι δεν προσφέρεται καμιά εναλλακτική λύση, ολοένα και αυστηρότερα πρόστιμα με αφαίρεση διπλώματος για ψύλλου πήδημα, ληστρικοί και αυθαίρετοι φόροι επί φόρων, υψηλότατος ΦΠΑ σε υποχρεωτικό εξοπλισμό και οδικές υποδομές που κάνουν ό,τι μπορούν για να απειλήσουν τη σωματική μας ακεραιότητα.

Σε αυτό το κλίμα και κόντρα σε κάθε λογική, η Ελλάδα παραμένει ισχυρό προπύργιο της μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη και τα νούμερα το αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας: απ’ το ναδίρ του 2017 ως την επίδοση του 2025 μεσολαβούν εννιά χρόνια που αναλογούν σε αύξηση των ταξινομήσεων κατά +178,7%!

Ο κόσμος μιλάει, το κράτος άραγε ακούει;