Μοτοσυκλετιστικός δακτύλιος για την ηχορύπανση στην 3η μεγαλύτερη αγορά του κόσμου

Επηρεάζει πάνω από 16 εκατομμύρια δίκυκλα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/9/2021

Τεράστιο πρόβλημα ηχορύπανσης αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα της Ινδονησίας Τζακάρτα, μία μητρόπολη δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, με συνωστισμό όμως που έρχεται δεύτερος σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το μεγαλύτερο πληθυσμιακά μητροπολιτικό Τόκυο.

Η Ινδονησία αποτελεί την 3η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για τα 110 εκατομμύρια δίκυκλα που έχουν πινακίδες αλλά και για τα πολλά εργοστάσια που λειτουργούν εκεί και προμηθεύουν πολλές ασιατικές και όχι μόνο, χώρες. Το 2018 η πρωτεύουσα είχε 16 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στο μητρώο της, πράγμα που ξεπερνά τον πληθυσμό της και αντί να δείχνει πως σχεδόν κάθε κάτοικος έχει δύο δίκυκλα, πράγμα που δεν ισχύει, φανερώνει πολύ απλά πως ο μεγάλος συνωστισμός δεν αποτυπώνεται σε καμία απογραφή.

Σε μία περιοχή που είναι το ένα πέμπτο της Αττικής συνωστίζεται πληθυσμός μεγαλύτερος μίας Ελλάδας μιας και έχουμε 16 εκατομμύρια δίκυκλα και περίπου 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα που σίγουρα δεν αντιστοιχούν σε 10 εκατομμύρια κατοίκους και από αυτά η συντριπτική πλειοψηφία είναι με παπιά και σκούτερ. Εκτός από το κυκλοφοριακό πρόβλημα που ήδη αντιμετωπίζουν είναι ωστόσο η ηχορύπανση που έχει γίνει αφόρητη σε σημείο που για πρώτη φορά θα επιβάλλουν δακτύλιο.

Η μορφή του δακτυλίου θα είναι όπως την ξέρουμε ήδη από την Ελληνική πρωτεύουσα μόνο που εκεί θα ισχύει για τις μοτοσυκλέτες με σκοπό να κυκλοφορούν κάθε μέρα λιγότερα παπιά και να μειωθεί η ηχορύπανση που οι συνέπιες της έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και επηρεάζει πολλά εκατομμύρια δίκυκλα, όπως πραγματικότητα είναι και το γεγονός της ηχορύπανσης που οι Έλληνες συγκεκριμένα ανάμεσα στους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μπορούν πολύ καλύτερα να αντιληφθούν το πρόβλημα. Μπορεί οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας στις Άλπεις να είναι κάτι που συζητάμε ως παράδειγμα ηχορύπανσης από τις μοτοσυκλέτες, αλλά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα που ήδη χρίζει αναγκαίας λύσης. Βέβαια κάθε φορά που θα θίξουμε το θέμα θα βρεθεί και κάποιος να σχολιάσει «αφήστε τα παιδιά» και «μία γκαζιά δεν έβλαψε κανέναν», γιατί πρώτον είναι ένας από αυτούς που δημιουργούν το πρόβλημα κι έπειτα γιατί δεν μπορεί να αντιληφθεί την συνολική εικόνα. Σε κάθε περίπτωση τέτοια σχόλια μπορεί να υπάρχουν και στην ανάρτηση αυτού του άρθρου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς η συγκεκριμένη επισήμανση είναι γραμμένη πολύ πιο κάτω από τις πρώτες 2-3 γραμμές κειμένου που συνήθως σταματούν να διαβάζουν για το θέμα, όσοι θεωρούν πως δεν υπάρχει πρόβλημα ηχορύπανσης, ή που θεωρούν πως δεν είναι τόσο σοβαρό. Σε κάθε περίπτωση δεν περιμένει κανείς από έναν νεαρό σε ηλικία αναβάτη να αντιληφθεί πως κάνει κάτι παράνομο αγοράζοντας με νόμιμο τρόπο μία εξάτμιση η οποία κάπου με ψιλά γράμματα αναφέρει πως απαγορεύεται η χρήση της στον δρόμο και επιτρέπεται μόνο σε πίστες. Ακόμη κι αν το δει όμως, η ευρεία διαθεσιμότητα δεν τον βοηθά να αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί αυτή η παρανομία. Αυτό είναι λάθος της πολιτείας και όχι του τελικού χρήστη που μπορεί να μην έχει κρατήσει ακόμη αγκαλιά ένα μωρό που ξυπνάει και κλαίει σε κάθε πέρασμα παπιού, ούτε έχει προσπαθήσει να ρυθμίσει ακουστικό βαρηκοΐας για το ανέβασμα ανηφόρας με υπερκυβισμένο μονοκύλινδρο και ελεύθερο τελικό. Καταλήγουμε έτσι στην Ελλάδα να έχουμε περισσότερα «αγωνιστικά» παπιά και από την Ινδονησία που έχουν πολυπληθές πρωτάθλημα, χωρίς όμως να είναι μόνο αυτά τα πρόβλημα, ακολουθούν τα σκούτερ και ιδιαίτερα τα μονοκύλινδρα άνω των τριακοσίων κυβικών και τα δικύλινδρα με σχεδόν πεντακόσια κυβικά, με τις μοτοσυκλέτες να συμπληρώνουν το κάδρο. Το ζήτημα της ηχορύπανσης είναι τεράστιο και είναι πρόβλημα για ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και όχι μονάχα της πρωτεύουσας. Στην Ινδονησία είναι κάτι το οποίο τους απασχολεί πολύ καιρό, μέχρι να πάρουν μία τέτοια απόφαση.

Βέβαια, από την στιγμή που η απόκτηση ενός δικύκλου είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, ακόμη και για την Ινδονησία με βασικό μισθό στο μισό που ισχύει για την Ελλάδα, περιμένουν ήδη πως θα αυξηθούν οι πωλήσεις καθώς αρκετοί θα θέλουν να έχουν μονά-ζυγά δίκυκλα, ουσιαστικά μετατρέποντας το μέτρο περισσότερο σε εισπρακτικό. Πάντως γίνονται εκτεταμένοι έλεγχοι και έχουν αυξηθεί τα πρόστιμα για μετατροπές, πριν φτάσουν στο σημείο να επιβάλλουν δακτύλιο στις μοτοσυκλέτες, που σημειώστε πως αποτελούν την πλειοψηφία...

Ιταλία: Υποχρεωτικό προστατευτικό πλάτης και γάντια για αναβάτη και συνεπιβάτη!

Ο προστατευτικός εξοπλισμός γίνεται ολοένα και περισσότερο υποχρεωτικός στην Ευρώπη
moto jacket
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/10/2026

Την Τρίτη 13 Οκτωβρίου ψηφίστηκε στην Ιταλία ο ανανεωμένος Codice della Strada, δηλαδή ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας που θα ισχύει εφεξής στη χώρα και σε αυτόν περιλαμβάνεται διάταξη που καθιστά υποχρεωτική τη χρήση συγκεκριμένου εξοπλισμού ασφαλείας για τους επιβαίνοντες.

Η προστασία πλάτης θα είναι πλέον απαραίτητη διά νόμου τόσο για τον αναβάτη όσο και για την συνεπιβάτη όταν κινούνται σε αυτοκινητόδρομους, καθώς και σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας εντός των πόλεων, όπως λ.χ. σε περιφερειακούς.

Το ίδιο θα ισχύει και για τα γάντια, τα οποία θα πρέπει να φορούν τόσο ο αναβάτης όσο και ο συνεπιβάτης, επίσης στην περίπτωση αυτοκινητοδρόμου ή ανάλογης οδού μέσα στα όρια του αστικού ιστού.

Απομένει να καθοριστούν οι προδιαγραφές του εξοπλισμού αυτού, κάτι που θα ανακοινωθεί σύντομα από το ιταλικό υπουργείο Μεταφορών, καθώς δεν είναι ακόμη σαφές αν μιλάμε για υποχρεωτικά μοτοσυκλετιστικό τζάκετ με προστασία στην πλάτη ή αν επιτρέπεται ένα αυτόνομο προστατευτικό-“κροκόδειλος” με οποιοδήποτε (ή και καθόλου) μπουφάν.

Πρόκειται για ένα μέτρο που υποτίθεται πως λήφθηκε για την προστασία των επιβαινόντων σε δίκυκλα, καθώς η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως μετά από έρευνες διαπίστωσε πως αυτά τα σημεία – πλάτη και χέρια – είναι πιο ευπαθή σε ατυχήματα και με την προστασία τους μειώνεται η σοβαρότητα των τραυμάτων που ενδεχομένως να υποστούν σε περίπτωση ατυχήματος με υψηλή ταχύτητα.

Ακούγεται βέβαια τουλάχιστον κοντόφθαλμο το γεγονός πως ο νόμος φέρεται να κόπτεται για την υγεία του μοτοσυκλετιστή κάνοντας υποχρεωτικά τα γάντια αλλά όχι λ.χ. προστατευτικά στα γόνατα ή την απαίτηση για κλειστά παπούτσια που μπορούν να επηρεάσουν και την ίδια την οδήγηση. Έτσι, αν έχεις κράνος, μπουφάν με πλάτη και γάντια, δεν υπάρχει πρόβλημα αν βγεις στην Autostrada φορώντας από κάτω σορτσάκι και παντόφλες;

Το ζήτημα του υποχρεωτικού προστατευτικού εξοπλισμού εξαπλώνεται στην Ευρώπη σταδιακά, καθώς πέρυσι ανάλογο μέτρο εισήγαγε η Ισπανία, επιβάλλοντας τα γάντια στον αυτοκινητόδρομο. Παράλληλα, η προηγούμενη κυβέρνηση της Ισπανίας επιχείρησε ανεπιτυχώς να κάνει υποχρεωτικά τα μπουφάν με αερόσακο!

Σε άλλες χώρες οι απαιτήσεις για την οδήγηση μοτοσυκλέτας είναι ακόμη αυστηρότερες. Στη Γαλλία λ.χ. από το 2016 ο μοτοσυκλετιστής πρέπει υποχρεωτικά να φορά εγκεκριμένα (CE) γάντια σε οποιονδήποτε δρόμο κι αν κινείται, ενώ πρέπει να φορά ανακλαστικό γιλέκο όταν είναι σταματημένος στην άκρη του δρόμου, άρα οφείλει να το έχει πάντοτε μαζί του. Στο δε Βέλγιο, ήδη από το 2011 ο αναβάτης οφείλει να φορά εγκεκριμένο κράνος, μπουφάν με μακριά μανίκια, γάντια, μακρύ παντελόνι και παπούτσια που να καλύπτουν τους αστραγάλους.

Αν μη τι άλλο πάντως, οι Ιταλοί πρωτοπορούν βάζοντας και τον συνεπιβάτη πλέον στο παιχνίδι του υποχρεωτικού εξοπλισμού.