Το μουσείο της PIAGGIO στο TripAdvasor Hall of Fame

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

22/8/2019

 

ΤΟ 2019, ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΩΝ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΞΙΔΙΩΤΩΝ

 

Το Μουσείο Piaggio στην Ποντεντέρα, τομεγαλύτερο μουσείομοτοσυκλέτας στηνΙταλία κιένα από τα μεγαλύτερα στηνΕυρώπη, μπαίνει στο TripAdvisor®Hall of Fame, κατακτώντας για  πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το Certificate of Excellence, χάρη στις υψηλές αξιολογήσεις και τιςθετικέςκριτικέςτων επισκεπτών.

Tο Μουσείο βραβεύεται από το TripAdvisor® κάθε χρόνο από το 2015, χάρη στην ικανότητά του να κερδίζειτις καρδιέςτων πολυάριθμων επισκεπτών, 700.000 από τότε πουάνοιξετομουσείο, οι οποίοιφτάνουνστηνΠοντεντέρα (στην επαρχία της Πίζας) από όλοτονκόσμο.

Λαμβάνοντας αυτότο βραβείογια πέμπτη συνεχόμενηχρονιά, τοΜουσείο Piaggio κατακτάμια θέσηστοTripAdvisor® Hall of Fame. ΤοTripAdvisor®είναι η μεγαλύτερη ταξιδιωτική πλατφόρμα τουκόσμου, παρούσα σε 49 αγορές, με περίπου 490 εκατομμύρια μοναδικούς επισκέπτες τομήνα στοδίκτυοιστοτόπων της.

Οι μεγάλοι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου, πουεγκαινιάστηκαν το 2000 και ανακαινίστηκαν σημαντικά το 2018, εκτείνονται σε περίπου 5.000 m2. Πρόκειται για πρώην βιομηχανικές αποθήκες, οι οποίες, κομψά αναστηλωμένες, φιλοξενούνσήμερα περισσότερα από 250 ιστορικάοχήματα. Τα εκθέματα αυτά αντιπροσωπεύουν πάνω από εκατό χρόνια δυνατών συναισθημάτων, ονείρων και σχεδίων, τα οποία συμπορεύτηκαν μετηνοικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Ιταλίας.

Η συλλογή Vespa, μια από τις πιοδιάσημεςκι αγαπημένεςιταλικές μάρκες, προσελκύει θαυμαστές από ολόκληροτονκόσμο, ενώ πλαισιώνεται από συλλογές αφιερωμένεςστα εμπορικά σήματα Piaggio και Ape, καθώς επίσης και στηνιστορία τωνμοτοσυκλετώνAprilia, Gilera και Moto Guzzi. Μάρκες που έχουν γράψει σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της μοτοσυκλέτας και κατέχουν συνολικά 104 παγκόσμιους τίτλουςσε αγώνες μοτοσυκλέτας διαφόρων κατηγοριών. Από τιςηρωικέςμοτοσυκλέτεςτου 1909 (έτος ίδρυσης της Gilera) και του 1921 (έτος ίδρυσης της Moto Guzzi), μέχρι τις εκπληκτικές Aprilia των Valentino Rossi, Max Biaggi, Loris Capirossi, Manuel Poggiali, όλοι νικητές του ΠαγκοσμίουΠρωταθλήματος.

Δίπλα σε αυτά τα πολύτιμα εκθέματα, κάποια μοναδικά και αξεπέραστα, ξετυλίγεται ολόκληρη η ιστορία της μετακίνησης – από τρένα μέχρι αεροπλάνα, από τελεφερίκμέχριμηχανές θαλάσσιων σκαφών – όπως διαγράφηκε από μια εταιρεία που αποτελεί μέρος της ιταλικής ιστορίας.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτετην επίσημηιστοσελίδα: www.museopiaggio.it/en/

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες