ΜΠΑΝΤΙΛΙΚΙΑ #3: Το τρίτο τεύχος βρίσκεται ήδη σε κυκλοφορία σε όλη την Ελλάδα!
Το νέο τεύχος του μοτοσυκλετιστικού κόμικ είναι γεγονός και βρίσκεται στα περίπτερα και στα βιβλιοπωλεία όλης της χώρας
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
20/3/2024
Τα ΜΠΑΝΤΙΛΙΚΙΑ #3 έχουν κυκλοφορήσει πλέον σε όλη την Ελλάδα και ήδη η αποδοχή τους από το αναγνωστικό κοινό είναι ιδιαίτερα θερμή. Διανθίζοντας τις σελίδες της πολυτελούς έκδοσης με νέες ιστορίες και εκπληκτικά σκίτσα οι δύο δημιουργοί, ο Λάζαρος Αλεξάκης και ο Κλήμης Κεραμιτσόπουλος μοιράζουν άλλη μία γερή δόση από ΜΠΑΝΤΙΛΙΚΙΑ στον μοτοσυκλετιστικό κόσμο!
Το ΜΟΤΟ είναι το περιοδικό που έφερε τα κόμικ μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα, στήριξε τους δημιουργούς και το 2021 επέστρεψε με ένα στοίχημα που πλέον κανείς δεν ήθελε να βάλει, τουλάχιστον σε Ευρώπη και Αμερική: τη δημιουργία ενός πρωτότυπου κόμικ με υψηλή αισθητική και ιστορίες βγαλμένες από την ζωή του μοτοσυκλετιστή. Του Έλληνα μοτοσυκλετιστή!
Το σκίτσο ακολουθεί τη γαλλοβελγική σχολή σκιτσογραφίας εμπνευσμένο από έναν "Γαλάτη, κοντόξανθο με έναν χοντρό φίλο και τον σκύλο του που ποτέ δεν πρέπει να αποκαλείς έτσι. Τον φίλο, όχι τον σκύλο" ενώ οι ιστορίες πηγάζουν από την αποτύπωση της ελληνικής πραγματικότητας μέσα από τα μάτια του Λάζαρου Αλεξάκη που υπογράφει την στήλη "Στο Στόμα του Λύκου".
Η δημιουργία του κόμικ έρχεται από την αέναη προσπάθεια του ΜΟΤΟ να ανανεώνει την ύλη του, πάντα με πρωτότυπη αρθρογραφία, ποντάροντας στην θερμή αποδοχή του ελληνικού κοινού. Ακόμη όμως και έτσι, δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε αυτό που έγινε από το πρώτο τεύχος που φιλοξένησε τα ΜΠΑΝΤΙΛΙΚΙΑ!
Η αποδοχή του κόσμου μας οδήγησε να κάνουμε από την πρώτη χρονιά κάτι που θεωρούσαμε μακρινό όνειρο, όταν σχεδιάζαμε την πρώτη ιστορία: Να κυκλοφορήσουμε τα ΜΠΑΝΤΙΛΙΚΙΑ στη δική τους αυτοτελή έκδοση!
Το δύο προηγούμενα τεύχη έγιναν ανάρπαστα, εδραιώνοντας την επιτυχία και την αποδοχή που είχε το κόμικ και έδωσε το έναυσμα στους δημιουργούς για ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια.
Το τρίτο τεύχος είναι ήδη εδώ και κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα σε περίπτερα και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία. Μπορείτε ακόμα να το αποκτήσετε -όπως και τα δύο προηγούμενα- στέλνοντας mail στο [email protected]
Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]
Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
24/6/2026
Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.
Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.
Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.
Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας
Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.
Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία
Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.
Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.
Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.
Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.
Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.
Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.