Μπήκαμε στο λατομείο Διονύσου, όπου ετοιμάζεται το Red Bull X-Fighters!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/5/2015

Έχουν ξεκινήσει να έρχονται τα πρώτα από τα 650 φορτία χώματος για την πίστα, ενώ συνολικά 12.000 κυβικά μέτρα θα χρησιμοποιηθούν για να μεταμορφώσουν τα λατομεία μαρμάρου του Διονύσου, σε μια από τις εντυπωσιακότερες πίστες στην ιστορία του X-Fighters! Είναι χαρακτηριστικό πως για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία του X-Fighters, που μετρά δεκατέσσερα χρόνια ζωής, ζήτησαν οι αναβάτες να δουν σχέδια CAD της πίστας, πριν φτάσουν για τις απαραίτητες δοκιμές τέσσερις μέρες πριν τον αγώνα. Θέλουν από πριν να δουν τι έχουν να αντιμετωπίσουν, όπως επίσης και να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν τις νέες δυνατότητες που τους δίνει μια πολυεπίπεδη πίστα. Είναι η δεύτερη φορά που σχεδιάζεται στο X-Fighters μια πίστα σε πολλαπλά επίπεδα, και αν υπολογίσει κανείς πως την πρώτη φορά τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά, τότε η πίστα που θα δημιουργηθεί στην Αθήνα, θα είναι ότι πιο απαιτητικό έχει φτιαχτεί!

Η διοργάνωση αναμένει ακόμα και 10.000 κόσμου, με το νούμερο αυτό να είναι απολύτως λογικό, από τη στιγμή που τα εισιτήρια πωλούνται με γοργούς ρυθμούς και πολλές κερκίδες είναι ήδη γεμάτες. Περπατώντας στον τεράστιο χώρο του λατομείου, γίνεται αμέσως κατανοητό, ότι  δεν πρόκειται να υπάρξει κανένα πρόβλημα να υποδεχτεί όλο αυτό τον κόσμο, αν και οι περισσότερες ενστάσεις έχουν γίνει για το θέμα του παρκαρίσματος. Η διοργάνωση θα τοποθετήσει συγκοινωνία από κεντρικά σημεία, ώστε λιγότερος κόσμος να φτάσει με δικά του μέσα. Από το χώρο του πάρκινγκ που θα οριοθετήσει, υπάρχει μέριμνα να δημιουργηθεί ένα τοπικό σύστημα συγκοινωνίας που με την πιο αισιόδοξη πρόβλεψη για την προσέλευση των θεατών, θα επαρκέσει για το 70% του συνόλου. Το υπόλοιπο 30% θα αναγκαστεί να περπατήσει, αν και το πρόβλημα δεν θα είναι η ανηφόρα στην επιστροφή, αλλά η μαρμαρόσκονη.

Η Red Bull ετοιμάζει να ρίξει πολύ νερό για να αντιμετωπίσει την σκόνη, ωστόσο δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι πρόκειται για ενεργό λατομείο. Το δύσκολο βέβαια, είναι να ηλεκτροφωτίσει τον τεράστιο χώρο και τις ανάγκες των συνεργείων, και για αυτό θα φέρει εξοπλισμό της τάξης των 5MW και για να αποκτήσετε μια τάξη μεγέθους, η Σκύρος απαιτεί 4,5MW για τις ανάγκες της.

Η πίστα ετοιμάζεται από ελληνικό συνεργείο, όπως και οι κερκίδες και γενικότερα ολόκληρη η διοργάνωση, ένα σημείο που αξίζει να εστιάσει κανείς, καθώς αποδεικνύει πως ο ιδιωτικός τομέας είναι ικανός για οργανώσεις αυτού του μεγέθους.

 

αυτή την εικόνα θα αντικρίζουν οι αναβάτες, λίγο πριν βγουν στην πίστα (εκτός από το σκαπτικό):

η είσοδος των pit είναι επικού μεγέθους, τουλάχιστον εντυπωσιακή:

ετοιμάζεται ο χώρος για να διαμορφωθεί κατάλληλα:

Οι «ξένοι» θα έρθουν στο τελικό στάδιο για να κάνουν τους οριστικούς υπολογισμούς και βελτιώσεις στην πίστα. Στο MOTO έχουμε μάθει, τόσο από την συνέντευξη του Robbie Maddisson, που δημοσιεύουμε στο τεύχος που κυκλοφορεί τώρα, όσο και από παλιότερες συνεντεύξεις, πως ο κάθε αναβάτης χρειάζεται τους δικούς του ανθρώπους για την κατασκευή των ραμπών. Στο X-Fighters υπάρχουν τρεις ομάδες που ασχολούνται με αυτό, και φροντίζουν ώστε οι ράμπες να είναι κατάλληλα κατασκευασμένες για να αποδίδουν τα άλματα και να μηδενίζεται η πιθανότητα τραυματισμού.

 

κατά την επίσκεψη δοκιμάσαμε και την εμπειρία της οδήγησης, ψηφιακά, από την πίστα της Μαδρίτης:

 

Λίστα Αναβατών Red Bull X-Fighters Αθήνας, Ελλάδα 2015

1. Clinton Moore (AUS)

2. Levi Sherwood (NZL)

3. Tom Pages (FRA)

4. Dany Torres (ESP)

5. Remi Bizouard (FRA)

6. Adam Jones (USA)

7. Javier Villegas (CHI)

8. Josh Sheehan (AUS)

9. Taka Higashino (JPN)

10. Rob Adelberg (AUS)

11. Maikel Melero (ESP)

12. David Rinaldo (FRA)

 

Ο Levi Sherwood, πρωταθλητής του World Tour 2012 κατέχει τον μεγαλύτερο αριθμό νικών στο Red Bull X-Fighters, ενώ ο Dany Torres (πρωταθλητής 2011) έχει τους περισσότερους τερματισμούς στο βάθρο. Και οι δύο αυτοί αναβάτες θα κάνουν ό,τι περισσότερο μπορούν για να εκθρονίσουν τον Moore και να μειώσουν την ψαλίδα στον βαθμολογικό πίνακα του World Tour 2015. Ο Tom Pages, πρωταθλητής του 2013, μπορεί να έχασε την ευκαιρία να δείξει τα νέα του tricks στο Μεξικό αλλά σίγουρα ανυπομονεί να τα αποκαλύψει μπροστά στο κοινό που θα βρεθεί στο Λατομείο Μαρμάρων Διονύσου. Τέλος, ο περσινός πρωταθλητής του Red Bull X-Fighters World Tour Josh Sheehan επιστρέφει λίγο μετά το απίστευτο κατόρθωμά του να προσγειώσει το πρώτο triple flip στην ιστορία, στις εγκαταστάσεις του Travis Pastrana στις ΗΠΑ, με τον νικητή στην Οσάκα το 2013 Taka Higashino επίσης παρόντα. Τόσο ο Sheehan όσο και ο Higashino έχασαν τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος στο Μεξικό όμως ξέρουν ακριβώς τι χρειάζεται για τη νίκη και σίγουρα θα θελήσουν να πάρουν κάποιους βαθμούς στην Ελλάδα.

Οι Remi Bizouard, Adam Jones, Javier Villegas, Rob Adelberg, Maikel Melero και David Rinaldo συμπληρώνουν την λίστα της Αθήνας. Έχουν αποδείξει πως ανήκουν στην παγκόσμια ελίτ αναβατών και είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν τα πάντα για να αφήσουν τελικά το δικό τους στίγμα στο Red Bull X-Fighters World Tour.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.