MV Agusta: Μεταφέρει και το σχεδιαστικό τμήμα στο Varese

Τέλος εποχής για το studio του Massimo Tamburini - Κλείνει το Centro Ricerche Castiglioni
MV Agusta μεταφορά κέντρου σχεδιασμού
Από το

motomag

19/5/2025

Η MV Agusta μετακινεί το τμήμα σχεδιασμού στις εγκαταστάσεις του Varese, στην έδρα της εταιρείας όπου βρίσκεται και το τμήμα παραγωγής, αποχωρώντας από τον ιστορικό χώρο του Centro Ricerche Castiglioni στο San Marino.

Το Centro Ricerche Castiglioni (CRC) υπήρξε η έδρα για τη δημιουργία πολλών μοτοσυκλέτών της ιταλικής εταιρείας. Ωστόσο, το στούντιο θα κλείσει στο πλαίσιο της μετακίνησης, και πλέον όλη η σχεδίαση και ανάπτυξη θα πραγματοποιείται απευθείας στην έδρα της εταιρείας στη Varese. 

Υπό τον θρύλο Massimo Tamburini, μερικά από τα πλέον διάσημα μοντέλα της MV Agusta που σχεδιάστηκαν στο Centro Ricerche Castiglioni (πρώην Cagiva Research Center) περιλαμβάνουν η θρυλική F4, την Brutale και την Superveloce, ενώ από εκεί προέκυψε και ο άλλος δίτροχος θρύλος, η Ducati 916, πριν φυσικά από την F4.

Η νέα αυτή κίνηση της MV Agusta όπως είχαμε αναφέρει από πέρσι είχε δρομολογηθεί από τον όμιλο Pierrer καθώς σχετικές έρευνες είχαν επισημάνει ότι για την πλήρη ένταξή και την επίτευξη ενός ικανοποιητικού επιπέδου παραγωγικότητας στη ομάδα σχεδιασμού απαιτείται μια πορεία περίπου 3 ετών, με τους περισσότερους Ιταλούς designers να βασανίζονται από την νοσταλγία και να επιλέγουν την επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη μετά από μία 5ετία. Η ροή αυτή κρίθηκε ασύμφορη και έτσι η λύση που δόθηκε ήταν η κατασκευή σχεδιαστικού τμήματος στην έδρα της εταιρείας στο Varese. 

Το πλάνο αυτό δεν διαταράχθηκε από την πώληση της MV Agusta από την KTM, λόγω των οικονομικών δυσκολίων που αντιμετωπίζει η τελευταία. Η KTM AG είχε αποκτήσει το 50,1% των μετοχών της MV Agusta την άνοιξη του περασμένου έτους, ωστόσο πλέον η ιταλική εταιρεία βρίσκεται ξανά υπό την ιδιοκτησία της οικογένειας Sardarov που πλέον κατέχει το πλειοψηφικό μερίδιο.

Η μετεγκατάσταση του σχεδιαστικού στούντιο δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία της γραμμής παραγωγής, ούτε θα προκαλέσει περικοπές προσωπικού, όπως είχε φημολογηθεί, σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας.

“Οι δραστηριότητες της MV Agusta παραμένουν πλήρως ανεξάρτητες, με το Varese να συνεχίζει υπερήφανα να αποτελεί το κεντρικό σημείο για όλες τις βασικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης προϊόντων, της παραγωγής, των πωλήσεων, του μάρκετινγκ και των after-sales υπηρεσιών”, αναφέρεται στην ανακοίνωση.

“Η ανάπτυξη της επόμενης γενιάς μοτοσυκλετών προχωρά σύμφωνα με το πλάνο, ανοίγοντας τον δρόμο για μια ανανεωμένη, καινοτόμο, γκάμα που όπως πάντα ορίζεται από το μότο της εταιρείας, Motorcycle Art.”

Αυτό που θα αποκαλυφθεί στο μέλλον είναι αν θα αναθερμανθούν και σε τεχνολογικό επίπεδο οι στρατηγικές συνεργασίες που είχαν συναφθεί υπό το πηδάλιο του Timur Sardarov με τους κινέζικους κολοσσούς QJMOTOR και Loncin ή εάν θα παραμείνουν απλώς εμπορικές με την QJMOTOR να συνεχίσει να διανέμει μέσω του εκτεταμένου δικτύου της στην Ασία τις ιταλικές μοτοσυκλέτες.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.