MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.

Honda CB1000GT: Πτώση τιμής της πανάκριβης σχάρας της sport touring

Μείωση 31% από την ελληνική αντιπροσωπεία – Εξακολουθεί να είναι δυσθεώρητη
Honda CB1000GT σχάρα 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/9/2026

Μετά τον ντόρο που προκλήθηκε για το κόστος που καλείται να πληρώσει ένας αναβάτης για την αγορά της σχάρας για το CB1000GT από τον κατάλογο των γνήσιων αξεσουάρ της Honda, η ελληνική αντιπροσωπεία προχώρησε σε σημαντική μείωση.

Η πιο ακριβή ίσως σχάρα σε σύγχρονη μοτοσυκλέτα ευρείας παραγωγής μόλις έγινε φθηνότερη. Ο λόγος φυσικά για τη σχάρα του Honda CB1000GT για την οποία σας είχαμε μιλήσει πριν από λίγες ημέρες λόγω της εντύπωσης που μας είχε κάνει η αρχική της τιμή που είχε οριστεί στα 959 ευρώ.

Στην επικοινωνία που είχαμε με την ελληνική αντιπροσωπεία ενημερωθήκαμε ότι όντως πρόκειται για μία απλή μεταλλική σχάρα που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη δυσθεώρητη τιμή αγοράς της, η οποία είναι πολλαπλάσια σε σχέση με οποιαδήποτε σχάρα ανταγωνίστριάς της. 

Ενημερωθήκαμε επίσης ότι έχουν γίνει οι επαφές με τα κεντρικά της Honda να επανεξεταστεί το κόστος της σχάρας και πως αν δεν οι επίσημες ενέργειες της Honda δεν έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα τότε η ελληνική αντιπροσωπεία θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια της.

Λίγες ημέρες μετά από το σχετικό άρθρο η τιμή της σχάρας στην επίσημη ιστοσελίδα της Honda έπεσε κατά 31% ακριβώς: από 959 ευρώ που κόστιζε η νέα της τιμή βρίσκεται στα 661 ευρώ. Ένα ποσό που εξακολουθεί να είναι δυσθεώρητα υψηλό για μία τυπική μεταλλική σχάρα μοτοσυκλέτα, όχι όμως όσο παράλογο ήταν πριν.

Honda CB1000GT σχάρα 2026

Σε μια βόλτα που κάναμε στις επίσημες ιστοσελίδες της Honda σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές της Ευρώπης φαίνεται ότι σε κάποιες χώρες έχει γίνει κάποιου είδους μείωση, ενώ σε άλλες διατηρείται η τιμή της σχάρας στα προηγούμενα επίπεδα. Η σχάρα δεν πωλείται εκεί ξεχωριστά αλλά ως πακέτο με το top case, έτσι τουλάχιστον παρουσιάζεται και στις ιστοσελίδες δεν υπάρχει ξεχωριστά η τιμή της όπως στην Ελλάδα.

Τη σχάρα και το top case συνοδεύουν ως κωδικοί ο αφαλός της κλειδαριάς, το κάλυμμα του top case στο χρώμα της μοτοσυκλέτας, όπως και το μαξιλαράκι για την πλάτη του οδηγού. Με όλα αυτά μαζί το αντίστοιχο πακέτο στην Ελλάδα κοστίζει πλέον 1.363 ευρώ από 1.661 που κόστιζε πριν με το top case χωρητικότητας 50 λίτρων.

Η παραπάνω τιμή δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στις υψηλότερες στην Ευρώπη γιατί στην Πολωνία όλα τα παραπάνω που προσφέρονται πακέτο κοστίζουν 1.730 ευρώ κάτι που σημαίνει ότι δεν έχει γίνει εκεί μείωση στην τιμή της σχάρας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και στην Ισπανία με την τιμή του πακέτου να βρίσκεται στα 1.561 ευρώ. Η τιμή του στη Γερμανία είναι 1.469 ευρώ και όπως και στην Ισπανία μάλλον υπάρχει κάποια μείωση όχι όμως τόσο μεγάλη όσο της ελληνικής αντιπροσωπείας και αυτό ισχύει και για την αγορά της Τσεχίας με την τιμή να βρίσκεται στα 1.466,72 ευρώ. 

Από την άλλη σίγουρα έχουμε αλλαγή τιμής στη Γαλλία με την τιμή αγοράς να βρίσκεται στα 1.375 ευρώ. Η χαμηλότερη τιμή για τη σχάρα και τη βαλίτσα του CB1000GT με όλα τα παρελκόμενα μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο όπου επίσημη βρίσκεται στα 1.289 ευρώ, ενώ υπάρχουν και επίσημοι dealers, οι οποίοι προσφέρουν επιπλέον έκπτωση που ρίχνει την τιμή του πακέτου στα 1.152 ευρώ.

Τα παραπάνω μας δείχνουν ότι τα κεντρικά της Honda δεν έχουν αναθεωρήσει την τιμή της εργοστασιακής σχάρας και ότι κάθε αντιπροσωπεία έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια της με την ελληνική να έχει κάνει μια από τις μεγαλύτερες μειώσεις. Είναι όμως αυτή αρκετή για να κάνει ανταγωνιστικό το εργοστασιακό προϊόν σε σχέση με κάποια after market επιλογή;