MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.

Honda CB1000GT: 959 ευρώ για μία σχάρα! - Με ένα χιλιάρικο έχεις σχάρα αλλά όχι top case

Τιμολόγηση εκτός πραγματικότητας - Τι κάνει η ελληνική αντιπροσωπεία
Honda CB1000GT τιμολόγηση σχάρας 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

31/8/2026

Το Honda CB1000GT έχει ίσως την πιο ακριβή σχάρα μεταξύ των μοτοσυκλετών ευρείας παραγωγής με την τιμή της να μην έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Το Honda CB1000GT έχει την τιμητική του αυτές τις ημέρες στο MOTO. Η δοκιμή της νέας sport touring μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας ετοιμάζεται για επόμενο τεύχος (διαβάστε περισσότερα εδώ) και αυτός είναι ένας από τους λόγους που ψάχνοντας όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια μας ανακαλύψαμε και την τιμή της σχάρας της 4κύλινδρης στον κατάλογο με τα επίσημα αξεσουάρ, στην ιστοσελίδα της Honda.

Σε γενικές γραμμές οι τιμές των αξεσουάρ της Honda για τη CB1000GT κυμαίνονται σε λογικό πλαίσιο, ενώ και η ίδια η μοτοσυκλέτα έχει καλό επίπεδο στάνταρ εξοπλισμού αφού σε αυτόν ανήκουν, εκτός από τις ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις και οι πλαϊνές σκληρές, πλαστικές βαλίτσες.

Αυτό που δεν είναι στάνταρ στη CB1000GT είναι το top case, ενώ από τον στάνταρ εξοπλισμό απουσιάζει τόσο αυτό όσο και η σχάρα. Και μπορεί κάποιος να μην θέλει top case αλλά αναμφίβολα μια σχάρα είναι το πρώτο πράγμα που θα τοποθετήσει ένας αναβάτης σε μια sport touring μοτοσυκλέτα και στη CB1000GT η Honda τού το κάνει αυτό πολύ ακριβό. 

Τιμολόγηση σχάρας Honda CB1000GT

Η τιμή της σχάρας της ιαπωνικής sport-touring έχει οριστεί στα 959 ευρώ, μια τιμή που όταν την είδαμε για πρώτη φορά ήμασταν σίγουροι ότι έχει γίνει κάποιο λάθος. Αυτό φυσικά μας οδήγησε στο να επικοινωνήσουμε με την ελληνική αντιπροσωπεία για να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση, μόνο και μόνο για να πληροφορηθούμε ότι η τιμή που βλέπουμε στην επίσημη ιστοσελίδα είναι πραγματική. 

Όπως πληροφορηθήκαμε επίσης πρόκειται για μια απλή μεταλλική σχάρα που δεν ενσωματώνει κάποιο τεχνολογικό στοιχείο στη σχεδίασή της ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να ανεβάσει την τιμή της σε αυτό το δυσθεώρητο επίπεδο. Δυσθεώρητο γιατί πολύ απλά η σχάρα δεν έχει κάτι που να δικαιολογεί την τιμή της, ενώ καμία άλλη μοτοσυκλέτα από τις ανταγωνίστριες της CB1000GT δεν έχει σχάρα/βάση με τόσο υψηλή τιμή: Kawasaki Versys 11000 και Suzuki S1000-GW τις έχουν στάνταρ, ενώ του BMW S 1000 XR κοστίζει μόλις 169,99 ευρώ και η βάση της κεντρικής βαλίτσας στο Yamaha Tracer 9 κοστίζει 133,24 ευρώ.

Η ελληνική αντιπροσωπεία γνωρίζει πολύ καλά ότι η τιμή που της έχει δώσει η Honda για το συγκεκριμένο και πολύ σημαντικό αξεσουάρ δεν έχει επαφή με την ελληνική αλλά και με οποιαδήποτε άλλη πραγματικότητα. Εδώ και καιρό μάλιστα έχει προβεί στις απαραίτητες ενέργειες γνωστοποιώντας το θέμα στα κεντρικά της Honda ώστε να κατέβει η τιμή σε ένα φυσιολογικό πλαίσιο που θα κάνει παράλληλα τη σχάρα ελκυστική για τον ενδιαφερόμενο. Όπως έχουν τώρα τα πράγματα δεν υπάρχει περίπτωση να δώσει κάποιος αυτό το ποσό. Λογικά θα περιμένει να βγάλουν οι κατασκευαστές aftermarket αξεσουάρ κάτι αντίστοιχο για να καλύψει τις ανάγκες του. 

Ενημερωθήκαμε επίσης ότι ακόμη και αν οι επίσημες ενέργειες της Honda δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο ζήτημα, η ελληνική αντιπροσωπεία θα κινηθεί αυτόβουλα για να δώσει λύση. Πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, θα μάθουμε τις επόμενες εβδομάδες.