MV Agusta Superveloce 1000 Ago 2025: Μοτοσυκλέτα αφιερωμένη στον τεράστιο Giacomo Agostini

Παρουσιάστηκε στα 83α γενέθλια του Ιταλού θρύλου - Θα κατασκευαστεί σε 83 αντίτυπα
SV_1000
Από τον

Παύλο Καρατζά

18/6/2025

Η ιταλική εταιρεία θα κατασκευάσει μόνο 83 MV Agusta Superveloce 1000 Ago, κάθε μία από αυτές θα φέρει ένα στοιχείο του Agostini όπως θα διαβάσετε παρακάτω. Είναι μία σύγχρονη μοτοσυκλέτα με ηλεκτρονικές αναρτήσεις Öhlins, φρένα Brembo, πολλά ηλεκτρονικά καλούδια, όμως παράλληλα φέρνει στοιχεία από το νοσταλγικό παρελθόν, όταν ο Ιταλός θρύλος κέρδιζε το ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα μετά το άλλο, πάνω στην σέλα της MV Agusta.

O Giacomo Agostini έκλεισε τα 83 του χρόνια στις 16 Ιουνίου και αυτή την ημέρα επέλεξε η MV Agusta για να παρουσιάσει στο κοινό την Superveloce 1000 Ago, η οποία είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στον 15 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή, ο οποίος σύνδεσε άρρηκτα την αγωνιστική του καριέρα και τις επιτυχίες του με την ιταλική εταιρεία.

Μόλις 83 μονάδες της Superveloce 1000 Ago θα κατασκευαστούν, μία για κάθε έτος της ζωής του Agostini, καθιστώντας την μία από τις σπανιότερες μοτοσυκλέτες παραγωγής που έχει κατασκευάσει ποτέ η MV Agusta. Όλες οι μοτοσυκλέτες θα είναι αριθμημένες και υπογεγραμμένες από τον 15 φορές παγκόσμιο πρωταθλητή. Η βάση της "Ago" είναι η Superveloce 1000 Serie Oro και με αυτή μοιράζεται όλα τα μηχανικά της μέρη.

Ωστόσο, για να κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερη τη συγκεκριμένη έκδοση, η MV Agusta κατάφερε να πείσει τον Agostini να της δώσει ένα από τα τρόπαιά του, συγκεκριμένα ένα που πήρε έπειτα από νίκη του στην Imola. Από αυτό, που επιλέχθηκε  γιατί ήταν ήταν το πιο εύκολο να "δώσει" μέταλλο χωρίς να καταστραφεί, οι Ιταλοί έφτιαξαν πλακέτες, τις οποίες και τοποθέτησαν στο κλειδί της μοτοσυκλέτας! Έτσι κυριολεκτικά κάθε ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας παίρνει μαζί και ένα κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των MV Agusta-Agostini.

Ago

Οπτικά, η Superveloce 1000 Ago χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα της old-school MV Agusta με σύγχρονες πινελιές. Το πλαίσιο της μοτοσυκλέτας είναι από ανθρακόνημα, βαμμένο σε Fire Red Matt και Magnum Silver Matt, με τους χρωματικούς συνδυασμούς και τα γραφικά να είναι ξεκάθαρα εμπνευσμένα από τις αγωνιστικές MV Agusta του Ago με τις οποίες κυριαρχούσε στους αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Τα κίτρινα number plates, ο δερμάτινος ιμάντας του ρεζερβουάρ με τη χρυσή επιγραφή “15 Titoli Mondiali”, δηλαδή 15 Παγκόσμιοι Τίτλοι και οι ασημένιες ακτινωτές ζάντες ολοκληρώνουν την vintage εμφάνιση.

Η σέλα από αλκαντάρα είναι κεντημένη με το όνομα του Agostini και φέρει τις εμβληματικές λωρίδες βέλους από τα δερμάτινά του. Ο κεντρικός στρογγυλός προβολέας είναι ίδιος όπως και στην κανονική έκδοση, ενώ τα αεροδυναμικά φτερά από ανθρακόνημα και τα εκτεθειμένα carbon μέρη δίνουν στη μοτοσυκλέτα μια φουτουριστική όψη.

Μαζί με τη μοτοσυκλέτα κάθε αγοραστής θα παίρνει δώρο μια ολόσωμη φόρμα Dainese Demone GP 3X και ένα κράνος AGV Pista GP RR, τα οποία έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για αυτό το μοντέλο. Η στολή Dainese είναι προδιαγραφών MotoGP, κατασκευασμένη από δέρμα καγκουρό και εξοπλισμένη με την τελευταία τεχνολογία αερόσακων D-Air Racing Shield 3X. Μιμείται χρωματικά τα αυθεντικά αγωνιστικά δέρματα του Ago και ο κάθε ιδιοκτήτης θα μπορεί να την παραγγείλει στα μέτρα του απλά πηγαίνοντας σε ένα κατάστημα της Dainese. Το κράνος, που είναι ομολογογκαρισμένο κατά FIM, χρησιμοποιεί κέλυφος από ανθρακόνημα και είναι σχεδιασμένο σε μια σύγχρονη έκδοση του τρικολόρ σχεδίου του Agostini. Κανένα από τα δύο αντικείμενα δεν θα είναι διαθέσιμο ξεχωριστά και μόνο οι ιδιοκτήτες του Superveloce 1000 Ago θα τα παραλάβουν, με το "πακέτο" να κοστίζει στην Ιταλία 83.000 ευρώ χωρίς τους φόρους. Όπως μας ενημέρωσαν οι άνθρωποι της ιταλικής εταιρείας κάποιες από τις 82 μοτοσικλέτες που θα διατεθούν -η μία είναι για τον Agostini- κάποιες βρήκαν τους ιδιοκτήτες τους πριν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα η ειδική έκδοση, ενώ οι υπόλοιπες θα δοθούν στους ντίλερ της MV Agusta.

Στην καρδιά της Superveloce 1000 Ago βρίσκεται ο τετρακύλινδρος εν σειρά κινητήρας 998 κυβικών που αποδίδει 205 ίππους στις 13.000 στροφές. και 11,9 kgm ροπής στις 11.000 στροφές. Διαθέτει βαλβίδες τιτανίου, σφυρήλατες μπιέλες τιτανίου και εκκεντροφόρους με επίστρωση DLC επιτρέποντας στον κινητήρα να “στροφάρει” στις 14.000 στροφές ανά λεπτό.

Ago

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει ηλεκτρονική διαχείριση γκαζιού ride-by-wire, quickshifter για ανεβάσματα και κατεβάσματα, cruise control, τέσσερα riding modes (Rain, Sport, Race και Custom), traction control 8 επιπέδων, wheelie control, launch control, ABS δύο επιπέδων, cornering ABS και rear lift mitigation (RLM). Οι ιδιοκτήτες μπορούν επίσης να ελέγχουν τις μοίρες κλίσης και να έχουν πλοήγηση στροφή-στροφή μέσω της εφαρμογής MV Ride, καθώς επίσης μπορούν και να ρυθμίσουν την απόκριση του γκαζιού, τη ροπή του κινητήρα, το φρένο του κινητήρα και τις αναρτήσεις.

Η μοτοσυκλέτα φέρει ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις Öhlins, με πιρούνι διαμέτρου 43 χιλιοστών μπροστά και monoshock αμορτισέρ πίσω με τις διαδρομές τους να είναι στα 120 χιλιοστά. Υπάρχει επίσης και ηλεκτρονικό σταμπιλιζατέρ τιμονιού που μπορεί να ρυθμιστεί στα μέτρα του αναβάτη.

Τα φρένα έρχονται από την Brembo και πιο συγκεκριμένα βρίσκουμε τετραπίστονες ακτινικές δαγκάνες Brembo Stylema που συνδυάζονται με δίσκους 320 χιλιοστών μπροστά, ενώ πίσω έχουμε μονό δίσκο 220 χιλιοστών με διπίστονη δαγκάνα.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες