MV Agusta Superveloce 1000 - Πρώτη φωτογραφία του μοντέλου παραγωγής

Αρχικά θα κυκλοφορήσει σε έκδοση περιορισμένης παραγωγής Serie Oro
MV Agusta Superveloce 1000
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2024

H MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην EICMA 2022, ενώ τώρα βλέπουμε την πρώτη φωτογραφία από την έκδοση παραγωγής η οποία κατατέθηκε από τους Ιταλούς για την έγκριση τύπου της μοτοσυκλέτας που θα κυκλοφορήσει στα τέλη του 2024.

Η συγκεκριμένη έγκριση τύπου κατατέθηκε στην Αυστραλία, περιλαμβάνοντας τεχνικές λεπτομέρειες και φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης μιας μαύρης Superveloce 1000, η οποία παρόλο που στα χαρτιά αναφέρεται ως η περιορισμένης παραγωγής Serie Oro, μοιάζει περισσότερο με την έκδοση βάσης που θα κυκλοφορήσει αργότερα.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα των 998 κ.εκ. που χρησιμοποιείται στις Brutale 1000 και Rush, με ίδια απόδοση 205 hp / 13.000 rpm. Ίδιο είναι και το πλαίσιο, με απαράλλαχτο μεταξόνιο. Η εμφάνιση βέβαια αλλάζει δραματικά με το ρετρό φαίρινγκ, με τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει ελαφρώς ως τον απόγονο της F4 που βγήκε εκτός παραγωγής το 2018.

MV Agusta Superveloce 1000

Το τιμόνι είναι τύπου κλιπ-ον και μαζί με τα ψηλά τοποθετημένα μαρσπιέ -για να μη βρίσκουν κάτω στις μεγάλες κλίσεις- προέρχονται από την RR έκδοση της Brutale 1000.

MV Agusta Superveloce 1000

Οι τέσσερις “κάνες” των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα του συνεπιβάτη, φέρνοντας στο μυαλό την original F4 δια χειρός Tamburini. Το βάρος ανακοινώνεται στα 206,8 kg, με υγρά, 10,8 κιλά περισσότερα από τις Brutale 1000 / 1000 RR και Rush με “φταίχτη” το φαίρινγκ. Στα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά το πλάτος ανακοινώνεται στα 894 mm, ελαφρώς αυξημένο μάλλον χάρη στα αεροδυναμικά βοηθήματα (φτεράκια) στο μπροστινό μέρος του φαίρινγκ.

Στην έγκριση τύπου αναφέρεται πως η Superveloce 1000 Serie Oro θα βγει στην παραγωγή στα τέλη του 2024, ενώ το πιθανότερο είναι πως θα την ακολουθήσει μια πιο οικονομική έκδοση μαζικής παραγωγής.

Superveloce

Τα στοιχεία που δείχνουν πως η φωτογραφία της έγκρισης τύπου μάλλον αφορά στην φθηνότερη έκδοση είναι το μαύρο χρώμα, που διαφέρει από την κόκκινη-ασημί διχρωμία του concept bike που είχαμε δει στο σαλόνι του Μιλάνου, ενώ διαφορετικές είναι και οι εννιάμπρατσες ζάντες -που έχουμε δει και στην Brutale 1000 RR, από τις πεντάμπρατσες της μοτοσυκλέτας της EICMA με το υπέροχο και ιδιαίτερο design. Από την άλλη, η μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας διατηρεί τις αναρτήσεις της Ohlins και τα φρένα της Brembo που είχαμε συναντήσει στο concept μοντέλο.

Superveloce

Δυο ακόμα διαφορές εντοπίζονται στην μαύρη σουέτ σέλα του αναβάτη, που δεν θυμίζει την δίχρωμη σέλα της Serie Oro, ενώ στη φωτογραφία της έγκρισης τύπου υπάρχει και -άσχημη- σέλα συνεπιβάτη, ενώ στη χρυσή σειρά η μοτοσυκλέτα ήταν μονόσελη. Στον εξοπλισμό δρόμου περιλαμβάνονται καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού, και βάση αριθμού κυκλοφορίας στο ψαλίδι. Ίδια παραμένουν τα αεροδυναμικά καλύμματα στους δίσκους των φρένων μπροστά, ενώ στα στοιχεία που κάνουν τη μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει περιλαμβάνονται το μονόμπρατσο ψαλίδι, ο ρετρό προβολέας, και το κτηνώδες πάχος του ανεστραμμένου πιρουνιού

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.