MV Agusta Superveloce 1000 - Πρώτη φωτογραφία του μοντέλου παραγωγής

Αρχικά θα κυκλοφορήσει σε έκδοση περιορισμένης παραγωγής Serie Oro

Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2024

H MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην EICMA 2022, ενώ τώρα βλέπουμε την πρώτη φωτογραφία από την έκδοση παραγωγής η οποία κατατέθηκε από τους Ιταλούς για την έγκριση τύπου της μοτοσυκλέτας που θα κυκλοφορήσει στα τέλη του 2024.

Η συγκεκριμένη έγκριση τύπου κατατέθηκε στην Αυστραλία, περιλαμβάνοντας τεχνικές λεπτομέρειες και φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης μιας μαύρης Superveloce 1000, η οποία παρόλο που στα χαρτιά αναφέρεται ως η περιορισμένης παραγωγής Serie Oro, μοιάζει περισσότερο με την έκδοση βάσης που θα κυκλοφορήσει αργότερα.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα των 998 κ.εκ. που χρησιμοποιείται στις Brutale 1000 και Rush, με ίδια απόδοση 205 hp / 13.000 rpm. Ίδιο είναι και το πλαίσιο, με απαράλλαχτο μεταξόνιο. Η εμφάνιση βέβαια αλλάζει δραματικά με το ρετρό φαίρινγκ, με τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει ελαφρώς ως τον απόγονο της F4 που βγήκε εκτός παραγωγής το 2018.

Το τιμόνι είναι τύπου κλιπ-ον και μαζί με τα ψηλά τοποθετημένα μαρσπιέ -για να μη βρίσκουν κάτω στις μεγάλες κλίσεις- προέρχονται από την RR έκδοση της Brutale 1000.

Οι τέσσερις “κάνες” των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα του συνεπιβάτη, φέρνοντας στο μυαλό την original F4 δια χειρός Tamburini. Το βάρος ανακοινώνεται στα 206,8 kg, με υγρά, 10,8 κιλά περισσότερα από τις Brutale 1000 / 1000 RR και Rush με “φταίχτη” το φαίρινγκ. Στα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά το πλάτος ανακοινώνεται στα 894 mm, ελαφρώς αυξημένο μάλλον χάρη στα αεροδυναμικά βοηθήματα (φτεράκια) στο μπροστινό μέρος του φαίρινγκ.

Στην έγκριση τύπου αναφέρεται πως η Superveloce 1000 Serie Oro θα βγει στην παραγωγή στα τέλη του 2024, ενώ το πιθανότερο είναι πως θα την ακολουθήσει μια πιο οικονομική έκδοση μαζικής παραγωγής.

Τα στοιχεία που δείχνουν πως η φωτογραφία της έγκρισης τύπου μάλλον αφορά στην φθηνότερη έκδοση είναι το μαύρο χρώμα, που διαφέρει από την κόκκινη-ασημί διχρωμία του concept bike που είχαμε δει στο σαλόνι του Μιλάνου, ενώ διαφορετικές είναι και οι εννιάμπρατσες ζάντες -που έχουμε δει και στην Brutale 1000 RR, από τις πεντάμπρατσες της μοτοσυκλέτας της EICMA με το υπέροχο και ιδιαίτερο design. Από την άλλη, η μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας διατηρεί τις αναρτήσεις της Ohlins και τα φρένα της Brembo που είχαμε συναντήσει στο concept μοντέλο.

Δυο ακόμα διαφορές εντοπίζονται στην μαύρη σουέτ σέλα του αναβάτη, που δεν θυμίζει την δίχρωμη σέλα της Serie Oro, ενώ στη φωτογραφία της έγκρισης τύπου υπάρχει και -άσχημη- σέλα συνεπιβάτη, ενώ στη χρυσή σειρά η μοτοσυκλέτα ήταν μονόσελη. Στον εξοπλισμό δρόμου περιλαμβάνονται καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού, και βάση αριθμού κυκλοφορίας στο ψαλίδι. Ίδια παραμένουν τα αεροδυναμικά καλύμματα στους δίσκους των φρένων μπροστά, ενώ στα στοιχεία που κάνουν τη μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει περιλαμβάνονται το μονόμπρατσο ψαλίδι, ο ρετρό προβολέας, και το κτηνώδες πάχος του ανεστραμμένου πιρουνιού

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.