MV Agusta Superveloce 1000 - Πρώτη φωτογραφία του μοντέλου παραγωγής

Αρχικά θα κυκλοφορήσει σε έκδοση περιορισμένης παραγωγής Serie Oro
MV Agusta Superveloce 1000
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

6/2/2024

H MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην EICMA 2022, ενώ τώρα βλέπουμε την πρώτη φωτογραφία από την έκδοση παραγωγής η οποία κατατέθηκε από τους Ιταλούς για την έγκριση τύπου της μοτοσυκλέτας που θα κυκλοφορήσει στα τέλη του 2024.

Η συγκεκριμένη έγκριση τύπου κατατέθηκε στην Αυστραλία, περιλαμβάνοντας τεχνικές λεπτομέρειες και φωτογραφίες χαμηλής ανάλυσης μιας μαύρης Superveloce 1000, η οποία παρόλο που στα χαρτιά αναφέρεται ως η περιορισμένης παραγωγής Serie Oro, μοιάζει περισσότερο με την έκδοση βάσης που θα κυκλοφορήσει αργότερα.

Στην καρδιά της μοτοσυκλέτας βρίσκουμε τον ίδιο τετρακύλινδρο κινητήρα των 998 κ.εκ. που χρησιμοποιείται στις Brutale 1000 και Rush, με ίδια απόδοση 205 hp / 13.000 rpm. Ίδιο είναι και το πλαίσιο, με απαράλλαχτο μεταξόνιο. Η εμφάνιση βέβαια αλλάζει δραματικά με το ρετρό φαίρινγκ, με τη μοτοσυκλέτα να μοιάζει ελαφρώς ως τον απόγονο της F4 που βγήκε εκτός παραγωγής το 2018.

MV Agusta Superveloce 1000

Το τιμόνι είναι τύπου κλιπ-ον και μαζί με τα ψηλά τοποθετημένα μαρσπιέ -για να μη βρίσκουν κάτω στις μεγάλες κλίσεις- προέρχονται από την RR έκδοση της Brutale 1000.

MV Agusta Superveloce 1000

Οι τέσσερις “κάνες” των εξατμίσεων βγαίνουν κάτω από τη σέλα του συνεπιβάτη, φέρνοντας στο μυαλό την original F4 δια χειρός Tamburini. Το βάρος ανακοινώνεται στα 206,8 kg, με υγρά, 10,8 κιλά περισσότερα από τις Brutale 1000 / 1000 RR και Rush με “φταίχτη” το φαίρινγκ. Στα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά το πλάτος ανακοινώνεται στα 894 mm, ελαφρώς αυξημένο μάλλον χάρη στα αεροδυναμικά βοηθήματα (φτεράκια) στο μπροστινό μέρος του φαίρινγκ.

Στην έγκριση τύπου αναφέρεται πως η Superveloce 1000 Serie Oro θα βγει στην παραγωγή στα τέλη του 2024, ενώ το πιθανότερο είναι πως θα την ακολουθήσει μια πιο οικονομική έκδοση μαζικής παραγωγής.

Superveloce

Τα στοιχεία που δείχνουν πως η φωτογραφία της έγκρισης τύπου μάλλον αφορά στην φθηνότερη έκδοση είναι το μαύρο χρώμα, που διαφέρει από την κόκκινη-ασημί διχρωμία του concept bike που είχαμε δει στο σαλόνι του Μιλάνου, ενώ διαφορετικές είναι και οι εννιάμπρατσες ζάντες -που έχουμε δει και στην Brutale 1000 RR, από τις πεντάμπρατσες της μοτοσυκλέτας της EICMA με το υπέροχο και ιδιαίτερο design. Από την άλλη, η μοτοσυκλέτα της φωτογραφίας διατηρεί τις αναρτήσεις της Ohlins και τα φρένα της Brembo που είχαμε συναντήσει στο concept μοντέλο.

Superveloce

Δυο ακόμα διαφορές εντοπίζονται στην μαύρη σουέτ σέλα του αναβάτη, που δεν θυμίζει την δίχρωμη σέλα της Serie Oro, ενώ στη φωτογραφία της έγκρισης τύπου υπάρχει και -άσχημη- σέλα συνεπιβάτη, ενώ στη χρυσή σειρά η μοτοσυκλέτα ήταν μονόσελη. Στον εξοπλισμό δρόμου περιλαμβάνονται καθρέπτες που εδράζονται στα άκρα του τιμονιού, και βάση αριθμού κυκλοφορίας στο ψαλίδι. Ίδια παραμένουν τα αεροδυναμικά καλύμματα στους δίσκους των φρένων μπροστά, ενώ στα στοιχεία που κάνουν τη μοτοσυκλέτα να εντυπωσιάζει περιλαμβάνονται το μονόμπρατσο ψαλίδι, ο ρετρό προβολέας, και το κτηνώδες πάχος του ανεστραμμένου πιρουνιού

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.