MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro - Κέρδισε το βραβείο Good Design 2024

Αν δεν το έπαιρνε αυτή, τότε ποιος; - Εμβληματική ρετρό sport σχεδίαση
MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2025

Η Superveloce 1000 Serie Oro της ανεξάρτητης πλέον MV Agusta, κέρδισε το γνωστό βραβείο σχεδιασμού GOOD DESIGN Award, για το 2024, βραβείο που δίνεται σε συνεργασία των The Chicago Athenaeum: Museum of Architecture and Design και The European Centre for Architecture Art Design and Urban Studies.

Όπως αναφέρει η MV Agusta, η Superveloce 1000 Serie Oro ενσαρκώνει το όραμα της εταιρείας που είναι η δημιουργία μιας μοτοσυκλέτας που θα αποτελεί την απόλυτη επιθυμία κάθε αναβάτη. Όπως γράφουν οι πάντα υπερβολικοί στον γραπτό λόγο Ιταλοί: “Ο μοναδικός συνδυασμός στυλιστικής έρευνας, αισθητικής απόλαυσης, τεχνολογικής καινοτομίας και κορυφαίων επιδόσεων έχει οδηγήσει στη δημιουργία μιας μηχανής που ξεπερνά την έννοια της μοτοσυκλέτας, τοποθετώντας τον εαυτό της σε μια ονειρική διάσταση.”

Σε περιορισμένη έκδοση μόλις 500 αριθμημένων μονάδων, η Superveloce 1000 Serie Oro συνδυάζει την εντυπωσιακή αγωνιστική κληρονομιά της MV Agusta, την εμμονή στην αισθητική αρτιότητα και την αδιάκοπη αναζήτηση της τεχνολογικής υπεροχής. Το αποτέλεσμα είναι ένα πραγματικό γλυπτό πάνω σε δύο τροχούς.

MV Agusta Superveloce 1000 Serie Oro

Το GOOD DESIGN Award, που ιδρύθηκε το 1950 στο Σικάγο από τους Edgar Kaufmann Jr., Charles και Ray Eames, Russel Wright, George Nelson και Eero Saarinen, είναι ο παλαιότερος και πιο καταξιωμένος διεθνής διαγωνισμός σχεδιασμού. Κάθε χρόνο, βραβεύει τα καλύτερα επιτεύγματα στη βιομηχανική και γραφιστική σχεδίαση, αναγνωρίζοντας την αριστεία και την καινοτομία σε πολλούς κλάδους.

Η έκδοση του 2024 έλαβε χιλιάδες υποψηφιότητες από περισσότερες από 56 χώρες. Μια διεθνής επιτροπή ειδικών επέλεξε τους νικητές βάσει κριτηρίων όπως καινοτομία, λειτουργικότητα, αισθητική ποιότητα, εργονομία, βιωσιμότητα και συναισθηματική επίδραση του σχεδιασμού. Ανάμεσα στις διακεκριμένες εταιρείες που τιμήθηκαν στον τομέα των μεταφορών και της αυτοκινητοβιομηχανίας, βρέθηκαν μεγάλα ονόματα όπως οι Ferrari, Lamborghini και Pininfarina.

Super921

Κλείνουμε το άρθρο μας με μια φωτογραφία από τη μοτοσυκλέτα Super921 της QJMOTOR, που εμφανέστατα αποτελεί αντίγραφο (κάποιοι θα πουν κακέκτυπο) της SuperVeloce, διατηρώντας μάλιστα και το πρώτο κομμάτι του ονόματός της! Όπως λέει και το απόφθεγμα, η αντιγραφή είναι η μεγαλύτερη κολακεία, όμως ακόμα κι αν υπάρχει συνεργασία μεταξύ των δυο εταιρειών, δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως το νομικό τμήμα της MV θα επιτρέψει την πώληση του Super921 και στην Ευρώπη.

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.