Νέα ανάκληση για το Honda CBR 1000 RR-R/SP Fireblade

Για λάθος ροπή στο σφίξιμο στις βίδες του κάτω καπακιού του κάρτερ

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Με την A12/01179/20 ανάκληση της Rapex (3LD για την Honda) η ιαπωνική εταιρεία ανακαλεί τα CBR1000RR-R και CBR 1000 RR-R SP που κατασκευάστηκαν από 1 Ιουνίου έως και 16 Ιουλίου. Οι αριθμοί πλαισίου για τα CBR 1000 RR-R ξεκινούν από το JH2SC82AXLK000057 έως το JH2SC82A1LK000626, ενώ για το CBR 1000 RR-R SP είναι από το JH2SC82B2LK000062 έως το JH2SC82B1LK001722. Το πρόβλημα αφορά την λάθος ροπή σύσφιξης στις βίδες του κάτω καπακιού στα κάρτερ (λιγότερη από το ιδανικό), και ως αποτέλεσμα ενδέχεται να προκαλέσει τη χαλάρωση ή ακόμα και την απώλειά τους, προκαλώντας διαρροή λαδιού. Σε αυτή την περίπτωση, τα λάδια μπορεί να καταλήξουν έως τον πίσω τροχό κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας προκαλώντας απώλεια ελέγχου της. Αυτή είναι η δεύτερη κατά σειρά ανάκληση για τα Fireblade του 2020. Όπως έχουμε γράψει στην έντυπη έκδοση του ΜΟΤΟ, τρέχει παράλληλα και η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανιού, η οποία έχει δημιουργήσει και αυτή τη μεγάλη καθυστέρηση στην παράδοση των μοτοσυκλετών προς τα καταστήματα. Αιτία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει το ΜΟΤΟ, είναι πως ο ένας από τους δύο προμηθευτές μπιελών τιτανίου δεν ανταποκρίθηκε στις προδιαγραφές που είχε ζητήσει η Honda, οπότε όσες μοτοσυκλέτες τις έχουν, θα πρέπει να αντικατασταθούν προληπτικά. Οι προμηθευτές ήταν περισσότεροι από έναν, διότι δεν γινόταν ένας μόνο να καλύψει την τροφοδοσία της γραμμής παραγωγής σε κάτι τόσο εξειδικευμένο.

Επιπρόσθετα η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανίου έχει γίνει τόσο χρονοβόρα, λόγω της απόφασης της Honda να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αντικατάστασής τους μόνο από τους τεχνικούς του τμήματος του HRC(!) που εδρεύει στην Ισπανία και όχι από τα τοπικά εξουσιοδοτημένα συνεργεία, ενώ ταυτόχρονα διέκοψε τις πωλήσεις των μοτοσυκλετών που είχαν ήδη σταλεί στα καταστήματα. Αυτό σημαίνει πως οι μοτοσυκλέτες που ήδη είχαν πάει στις χώρες προορισμού θα έπρεπε να περάσουν από έλεγχο.
Η διακοπή στην διαθεσιμότητα έγινε γιατί η Honda θέλησε να γίνει ο έλεγχος σε όλες τις μοτοσυκλέτες του συγκεκριμένου μοντέλου ασχέτως αν επηρεάζονται από ανάκληση. Αυτό -σε συνδυασμό με τον κοστοβόρο τρόπο που αντιμετωπίζει την ανάκληση- δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο, μας δίνει την ευκαιρία να πούμε κάποια πράγματα για τις ανακλήσεις και τον διαφορετικό τρόπο που αντιμετωπίζονταν παλαιότερα, καθώς και τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης που έχει κάθε εταιρεία.

Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό που κάνει η Honda για το CBR1000RR-R είναι μια διαδικασία που παίρνει πολύ χρόνο και δεν ακολουθεί την συνηθισμένη πρακτική των ανακλήσεων, όπου οι ιδιοκτήτες καλούνται να επικοινωνήσουν με τον τοπικό τους αντιπρόσωπο και να πάνε τη μοτοσυκλέτα τους στο πλησιέστερο εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Αντί αυτού η Honda σηκώνει το βάρος από το δίκτυο της και αναλαμβάνει την ευθύνη να λύσει το θέμα αντιμετωπίζοντάς το στο σύνολο του και όχι τοπικά. Μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερος κόπος, όταν απλά θα μπορούσε να στείλει ανταλλακτικά. Κάτι αντίστοιχο είχε κάνει και η BMW για το πρόβλημα στο κύκλωμα λαδιού του νέου S1000RR πληρώνοντας επικοινωνιακά το τίμημα της μεγάλης καθυστέρησης.

Γενικά, το θέμα των ανακλήσεων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει άλλη τροπή και βλέπουμε τις εταιρείες να ακολουθούν νέες στρατηγικές για την επίλυση των προβλημάτων. Οι λόγοι και οι αιτίες που τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολύ πιο συχνά να γίνονται ανακλήσεις είναι περισσότεροι από ένας ή δύο. Δεν μπορείς να πεις ότι οφείλεται αποκλειστικά στην πτώση της ποιότητας κατασκευής λόγω της διασποράς των γραμμών παραγωγής σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια, διότι θα σου απαντήσουν πως μόνο τα κινέζικα εργοστάσια δεν κάνουν επίσημες ανακλήσεις, άρα θα πρέπει να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως τα κινέζικα δίκυκλα είναι τα πιο ποιοτικά! Προφανώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν μπορούν να γίνουν απλουστεύσεις. Η αλήθεια είναι πως οι νομοθεσίες σχετικά με τις ευθύνες των εταιρειών προς τον πελάτη έχουν γίνει πολύ αυστηρές την τελευταία δεκαετία και πλέον γίνονται ανακλήσεις για μικροπράγματα όπως ας πούμε εκείνη της Triumph που αφορούσε ένα ανακλαστικό στο πίσω φανάρι των Tiger 900. Δέκα χρόνια πριν έπρεπε να κόβεται το πλαίσιο ή να βγάνει ο στρόφαλος έξω από τον κινητήρα για να κάνει ανάκληση το εργοστάσιο και είκοσι χρόνια πριν δεν έκαναν ανακλήσεις ούτε γι΄αυτό!!!!! Επίσης τον ρόλο έχει παίξει και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας που έχει βάλει στο παιχνίδι τις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου και εξαντλούν την αυστηρότητά τους όταν πρόκειται για προϊόν εταιρείας του αντίπαλου στρατοπέδου. Οπότε οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τα νότα τους νομικά, διότι αν φάνε πρόστιμο θα είναι αντίστοιχο του μεγέθους τους και το ίδιο μέγεθος θα έχει και η δημοσιότητα που θα πάρει το θέμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Diesel Gate και οι αερόσακοι της TAKATA, όπου όλοι ασχολήθηκαν με τα ονόματα των VW στο πρώτο και της TOYOTA στο δεύτερο, όμως στην πραγματικότητα η υπόθεση αφορούσε και άλλες εταιρείες κατασκευής αυτοκινήτων, τα ονόματα των οποίων πέρασαν στα ψιλά γράμματα και τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν ήταν σε επίπεδο επίπληξης. Στον κόσμο αρέσει να ταυτίζει το θέμα των ανακλήσεων με την ποιότητα κατασκευής, όμως αυτή η απλοϊκή προσέγγιση θα είχε νόημα αν όλα τα εργοστάσια αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα προϊόντα τους. Αυτό που κάνει η Honda στην συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να δίνει μία απλή οδηγία στο συνεργείο να σφίξουν τις βίδες, φανερώνει υπερβάλοντα ζήλο! Το παράδειγμα με την ανάκληση της Triumph για το ανακλαστικό δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πως κάποιες εταιρείες κάνουν ανακλήσεις για το παραμικρό και κάποιες άλλες δεν δίνουν δεκάρα ούτε για πολύ σοβαρά προβλήματα. Πως λοιπόν να ταυτίσεις σε απόλυτο βαθμό τις ανακλήσεις με την ποιότητα των προϊόντων μιας εταιρείας;

Ετικέτες

Honda

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]

Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/12/2025

Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.

Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.

Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guiness φυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.

Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guiness με μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.

Πιο αναλυτικά:

Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.

Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.

Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.

Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.

Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756 μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.

Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρη μοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (Yamaha Tenere 700 - 2022), στα 6.677 μέτρα, ξανά με ένα Yamaha Tenere 700.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα Guiness Records καθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.

Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketing της Stark Future είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.

Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;

Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarres με το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;