Νέα τροπή με την επίθεση οδηγού αυτοκινήτου σε μοτοσυκλετιστή, καθώς το video έγινε viral

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2015

Από το Σάββατο που αρχικά κοινοποιήθηκε, ένα video που δείχνει την επίθεση ενός ηλικιωμένου οδηγού αυτοκινήτου, σ’ έναν μοτοσυκλετιστή που προσπερνά σε διπλή διαχωριστική, η αντίδραση του κόσμου ξέφυγε από τα όρια του Texas, όπου και συνέβη. Ενώ αρχικά η αστυνομία δεν είχε απαγγείλει κάποιο κακούργημα στον William Crum, 68 ετών οδηγό του αυτοκινήτου, ούτε και στον Eric Sanders, τον μοτοσυκλετιστή που ο Crum έριξε, παρόλο που ο Saders είχε καταθέσει το video στις αρχές, σήμερα τα πράγματα πήραν νέα τροπή. Αφού τις προηγούμενες μέρες το video του περιστατικού έγινε viral, τα τοπικά κανάλια άρχισαν να ασχολούνται με το θέμα, και η αστυνομία συνέλαβε τελικά τον W.Crum. Αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης με θανατηφόρο όπλο, και άλλες παραβάσεις, κάθε μία από τις οποίες μπορεί να επισύρει το μέγιστο της 20ετούς φυλάκισης. Ορίστηκε εγγύηση ύψους 150.000 δολαρίων και ο Crum τέθηκε υπό παρακολούθηση καθώς απείλησε με απεργία πείνας. Τόσο σε συνεντεύξεις, όσο και αργότερα στην αστυνομία, ο Crum εξέφρασε μια διαφορετική άποψη από αυτή που εκφράζει στο video τους περιστατικού.

 

 

Ισχυρίζεται ότι τον τσίμπησε μία σφήγκα, (στην πρώτη συνέντευξη) ή μία αράχνη (στη δεύτερη συνέντευξη) και ενστικτωδώς τράβηξε το τιμόνι, μη γνωρίζοντας ότι εκείνη τη στιγμή υπάρχει μοτοσυκλέτα που τον προσπερνά. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αρχική του δήλωση στο video, που ακούγεται καθαρά να λέει «δεν με νοιάζει» όταν δέχεται την επίκριση του φίλου του Sanders που ακολουθούσε, και κατέγραψε και το περιστατικό. Το γεγονός ότι ο Crum ήθελε να τιμωρήσει τον μοτοσυκλετιστή, φαίνεται και από άλλο σημείο, όταν σε συνέντευξή του, ζητά συγνώμη μονάχα από την κοπέλα του Eric Sanders και όχι από τον ίδιο, γιατί όπως λέει χαρακτηριστικά «έκανε κάτι παράνομο και πρέπει να τιμωρηθεί». Η άτυχη συνεπιβάτισσα είναι κι εκείνη που υποφέρει και περισσότερο από την ενέργεια του Crum, καθώς έσπασε τον καρπό της, και έχει ακόμα ένα κάταγμα στο χέρι, καθώς και πολλαπλές κακώσεις που επέβαλλαν να μείνει στην εντατική μέχρι και εχθές, με την κατάσταση της πλέον να είναι σταθερή.

 

 

Παράλληλα με την σύλληψη του Crum, η αστυνομία επέβαλλε πρόστιμο και στον Sanders για την προσπέραση σε διπλή διαχωριστική, και τα υπόλοιπα θα συνεχιστούν την Πέμπτη, στην ακροαματική διαδικασία που έχει οριστεί. Ο Sanders δηλώνει πως δεν τον πείθει η νέα εξήγηση του Crum και πως ότι έγινε, ήταν εσκεμμένο από την επιμονή του εξηνταοχτάχρονου, να επιβάλλει ο ίδιος τον νόμο, και μάλιστα αυστηρά.

Αν πράγματι αποδειχτεί ότι ο Crum ενήργησε εσκεμμένα, δεν θα είναι η πρώτη φορά, ιδιαίτερα στο Texas, που οδηγός αυτοκινήτου επιτίθεται με αυτό τον τρόπο σε μοτοσυκλετιστή. Έχουν υπάρξει πολλά περιστατικά και στην Καλιφόρνια, τον πρώτο καιρό που επιτράπηκε η διήθηση των μοτοσυκλετών, από οδηγούς αυτοκινήτων που χωρίς καμία σκέψη για τις συνέπειες, έκοβαν απότομα τον δρόμο στους μοτοσυκλετιστές, με την δικαιολογία ότι «αυτή είναι η λωρίδα μου». Σε μια κίνηση τύπου “Judge Dredd” όπου δικάζουν και εκτελούν ταυτόχρονα, οδηγοί αυτοκινήτων έχουν έρθει αντιμέτωποι με την κατηγορία της επίθεσης με φονικό όπλο, απλά γιατί έχασαν την ψυχραιμία τους στον δρόμο, χωρίς δηλαδή σημαντικό λόγο. Στη χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό φυλακισμένων, όπου τηρούνται αυστηρά τα ελάχιστα όρια φυλάκισης, που επίσης είναι μεγαλύτερα από κάθε άλλη χώρα, αυτό πολύ απλά σημαίνει, ότι καταστρέφονται οικογένειες από την λανθασμένη απόφαση της στιγμής.

Το περιστατικό του Crum, που με τα λεγόμενά του στο video φαίνεται ως μία επίθεση προς τον μοτοσυκλετιστή, φέρνει στην επιφάνεια και το θέμα της διήθησης των μοτοσυκλετών στο Texas που ακόμα δεν έχει ισχύσει. Είναι ακόμα σε συζήτηση για το αν θα επιτραπεί, όταν η κίνηση των αυτοκινήτων είναι κάτω από τα είκοσι μίλια. Φέρνει επίσης στο προσκήνιο και τις διαφορές σε κουλτούρα που υπάρχουν στην δική μας πλευρά της Μεσογείου με την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική, όπου οι μοτοσυκλέτες δεν έχουν την ίδια ελευθερία. Χωρίς καμία εξιδανίκευση της δικής μας πραγματικότητας, που η συμπεριφορά στους δρόμους δεν είναι πολλές φορές αντιπροσωπευτική ενός πολιτισμένου λαού, δεν γίνεται από την άλλη να μην σχολιάσει κανείς, ότι τουλάχιστον οι οδηγοί των αυτοκινήτων δεν προσπαθούν να σκοτώσουν τους αναβάτες, επίτηδες…   

 

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες