Νέες πατέντες απ' τη Suzuki

Σε σχεδιαστικό οργασμό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/2/2019

Απ’ όσο φαίνεται το τελευταίο διάστημα η Suzuki έχει πάρει “φωτιά”, καταχωρώντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα νέες πατέντες με τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα της. Οι πιο πρόσφατες ήταν οι πατέντες που στοχεύουν στη χρήση ενός μεγαλύτερου σε μήκος ψαλιδιού, που για την επίτευξη αυτού, ο άξονάς του βρίσκεται πολύ πιο μπροστά απ' τον άξονα του γραναζιού κίνησης.

Αυτή τη φορά η Suzuki κατέθεσε τα σχέδια για μια νέα μοτοσυκλέτα. Απ’ όσο φαίνεται, ο σχεδιασμός του πλαισίου είναι τύπου χωροδικτύωμα με συνδυασμό χυτών αλουμινένιων τμημάτων στο πίσω μέρος, όπου πάνω σ’ αυτα εδράζεται το υποπλαίσιο, η ανάρτηση και το ψαλίδι. Εκεί παρατηρείται και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο απ' όπου μπορούμε να αντλήσουμε πολλές πληροφορίες. Αναφερόμαστε στο μοχλικό που αποτελείται από δύο τριγωνικές πλάκες που συνδέουν το πλαίσιο (στο σημείο 53Α και 53Β βλ.FIG5) με το κάτω μέρος της ανάρτησης -και απ’ τις δύο πλευρές- και μιας ράβδου που συνδέεται και με το ψαλίδι (βλ. FIG2).

Όπως γνωρίζουμε τα μοχλικά συστήματα προσφέρουν περισσότερη προοδευτικότητα στη λειτουργία της ανάρτησης και εντοπίζονται κυρίως στα ακριβότερα μοντέλα των εταιρειών. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το ψαλίδι είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο, τα σχέδια μας προϊδεάζουν πως πρόκειται για ένα μοντέλο της sport κατηγορίας κι όχι τόσο για κάποιο commuter της Suzuki.

Παρατηρώντας πιο προσεκτικά τις φωτογραφίες (βλ.FIG3-FIG4) αντιλαμβανόμαστε πως το πλαίσιο είναι ιδιαίτερα στενό, με αποτέλεσμα να χωράνε μόνο οι σχετικά μικρών διαστάσεων κινητήρες. Απ’ την άλλη βλέποντας την FIG2, ο κινητήρας που χρησιμοποιείται στα συγκεκριμένα σχέδια είναι είτε μονοκύλινδρος είτε δικύλινδρος εν σειρά.

Αν κρίνουμε αυστηρά και μόνο απ’ τον αριθμό των σωλήνων που εκβάλλονται απ’ την κεφαλή θα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως πρόκειται για μονοκύλινδρο κινητήρα, ενώ το τελικό της εξάτμισης βρίσκεται κάτω απ’ αυτόν στη δεξιά πλευρά για την καλύτερη κατανομή του βάρους. Παρ’ όλα αυτά η παραπάνω εικασία δεν είναι απολύτως αληθής καθώς στο παρελθόν έχουν υπάρξει κι άλλοι κινητήρες που είχαν μια σωλήνα εξαγωγής αλλά ήταν δικύλινδροι εν σειρά, όπως αυτός που χρησιμοποιεί η σειρά NC της Honda.

Σχετικά με τη θέση οδήγησης που θα προσφέρει μπορούμε να πούμε πως εάν διατηρηθούν τα μαρσπιέ στη θέση τους, δηλαδή αρκετά ψηλά και πίσω, τότε θα είναι άκρως σπορτίβικη. Βέβαια παρόμοια θέση προσφέρουν και τα café racer των εταιρειών χωρίς όμως να είναι τόσο ακραία η θέση των μαρσπιέ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι απόψεις να διίστανται καθώς απ’ τη μια, η απεικονιζόμενη μοτοσυκλέτα των σχεδίων θα μπορούσε εύκολα να αποτελεί ένα νέο ρετρό μοντέλο της εταιρείας ίσως και με νέο κινητήρα, ενώ απ’ την άλλη μπορεί να αποτελεί την πλατφόρμα που θα βασιστεί πάνω της το GSX-R250. Στο παρελθόν είχαν υπάρξει διάφορες φήμες για την έλευση ενός GSX-R250 της Suzuki με σκοπό να ανταγωνιστεί το CBR250RR, στοχεύοντας στην αγορά της Ινδονησίας. Μένοντας λίγο ακόμη σ’ αυτή τη φήμη, είχαμε δει στο παρελθόν σχέδια από την Haojue, που συνεργάζεται με τη Suzuki για την παραγωγή του GSX-R250, ενός naked μοντέλου της που χρησιμοποιούσε μια αναβαθμισμένη έκδοση του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 250cc της Suzuki και ως εκ τούτου μπορεί να είναι αυτός. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το πλαίσιο δεν μπορεί να φιλοξενήσει έναν μεγάλο κινητήρα, καταλήγουμε πως είτε πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού της νέο-ρετρό κατηγορίας είτε ενός GSX-R250 που προορίζεται ξεκάθαρα για την αγορά της Ινδονήσιας.

Όπως και να ‘χει η κινητικότητα της Suzuki με τη συχνή κατάθεση πατεντών αποτελεί πολύ θετικό στοιχείο, αποδεικνύοντας πως σκοπεύει να εμπλουτίσει τη γκάμα των μοτοσυκλετών της.

MV Agusta: Πέντε μήνες χωρίς παραγωγή – Φήμες για εξαγορά από CFMOTO με ορίζοντα MotoGP και το αγκάθι QJMOTOR

Από το ρεκόρ του 2023 ως την μείωση πωλήσεων κατά 54% του 2025 τα σκωτσέζικα ντους επέστρεψαν στη Schiranna
mv-agusta
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Τον Νοέμβριο του 2022 έγινε γνωστή η εξαγορά της MV Agusta από τον Όμιλο Pierer, ο οποίος απέκτησε το 50,1% της ιταλικής εταιρείας και ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής της. Στόχος ήταν να αυξηθεί η παραγωγική ικανότητα της MV σε 15.000 μοτοσυκλέτες ετησίως και, μέσω του δικτύου προμηθειών αλλά και πωλήσεων της ΚΤΜ, να ανεβάσει σημαντικά τις ετήσιες πωλήσεις της. Ο πρώτος δημοσίως ανακοινωμένος στόχος ήταν να φτάσει στις 4.000 πωλήσεις τον χρόνο, με ορίζοντα τις 12.000, ως είχε δηλώσει ο τότε νέος πρόεδρος του ΔΣ της MV, Hubert Trunkenpolz - πρόκειται για ιδρυτικό μέλος της ΚΤΜ, καθώς το Τ στο όνομα προέρχεται από το επώνυμό του.

Το 2023 είχε κλείσει πανηγυρικά για την MV Agusta, αναφέροντας τζίρο 133 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 11 εκατομμυρίων, επίδοσή που δεν είχε ξαναπετύχει ποτέ στην ιστορία της.

Όλα αυτά ανατράπηκαν έναν χρόνο αργότερα, όταν στα τέλη του 2024 η ΚΤΜ βρέθηκε προ του φάσματος της χρεωκοπίας και σύντομα η εξαγορά της MV Agusta αναστράφηκε, καθώς ο Όμιλος Pierer επέστρεψε το ποσοστό μετοχών του στην οικογένεια Sardarov - του Black Ocean Group που κατείχε την εταιρεία από το 2017 – χάνοντας αρκετά λεφτά, αλλά και έχοντας καθαρίσει την MV από χρέη.

Παρόλα αυτά ωστόσο, η αφαίρεση από την εξίσωση των προμηθευτών της ΚΤΜ, αλλά και του δικτύου πωλήσεών της, είχε άμεση επίπτωση στην MV Agusta, οι επιδόσεις της οποίας τόσο σε πωλήσεις όσο και σε τζίρο βαίνουν σταθερά μειούμενες από το 2024 και μετά, ξυπνώντας εκ νέου φημολογίες περί χρεωκοπίας.

Το 2025 σημείωσε μείωση πωλήσεων της τάξης του 54,3% ενώ φέτος η MV Agusta πούλησε ως και τον Ιούλιο μόλις 1.238 μοτοσυκλέτες, κάνοντας τον στόχο των 4.000 να μοιάζει με όνειρο απατηλό.

Στο μεταξύ, με την επιστροφή των μετοχών στην MV Agusta διορίστηκε νέος διευθύνων σύμβουλος ο Luca Martin, με τον Trunkenpolz να παραμένει στο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας το δύσκολο έργο εύρεσης νέων οικονομικών συμμάχων για την MV.

Παρέα με στελέχη της ελβετικής Circular Economy AG, επενδυτικής εταιρείας που επίσης κατείχε μικρό μετοχικό ποσοστό στην MV Agusta, o Trunkenpolz πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2025 αναζητώντας νέους στρατηγικούς επενδυτές, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές του κατά κόρον στην Κίνα με τη συνδρομή της συνεργάτιδας της ΚΤΜ, CFMOTO.

Σύμφωνα με έγκυρες αναφορές του ιταλικού Τύπου, ο Trunkenpolz επιχείρησε να συνδέσει τις βλέψεις για MotoGP των MV Agusta και CFMOTO, προτείνοντας την εξαγορά της πρώτης από τη δεύτερη και κοινή είσοδο στο κορυφαίο πρωτάθλημα Ταχύτητας του κόσμου. Πέρυσι μάλιστα η CFMOTO φερόταν ως έτοιμη να αποκτήσει το 49% της MV Agusta, με πρόβλεψη για απόκτηση μεγαλύτερου μεριδίου στη συνέχεια και οι δύο πλευρές είχαν υπογράψει σχετικό μνημόνιο συνεργασίας.

Η νέα ανατροπή ήρθε μετά την EICMA 2025, όταν o Timur Sardarov διέκοψε τη συνεργασία με τη Circular Economy, σχέση που πλέον έχει οδηγηθεί στα δικαστήρια, ενώ οι Κινέζοι αποσύρθηκαν από τη σχεδιαζόμενη εξαγορά με πληροφορίες να αναφέρουν πως οι οικονομικές απαιτήσεις των Ιταλών κρίθηκαν ως υπερβολικές.

Αυτό μάλλον ρίχνει τίτλους τέλους και στο σενάριο κοινής καθόδου στο MotoGP των CFMOTO και MV Agusta, παρότι είναι δεδομένο πως και οι δύο εταιρείες ονειρεύονται και σχεδιάζουν την παρουσία τους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ένα πρόβλημα είναι η πρόθεση των Κινέζων να επενδύσουν σε δική τους μοτοσυκλέτα για το MotoGP και όχι να τρέξουν με ιταλική βάση, αλλά προέκυψε ένα ακόμη αγκάθι που πιθανότατα έπαιξε καταλυτικό ρόλο στο τέλος των συζητήσεων περί Grand Prix. Η MV Agusta έχει εδώ και μερικά χρόνια μια συμφωνία συνεργασίας με την QJMOTOR, βάσει της οποίας οι Κινέζοι έχουν αδειοδοτηθεί να χρησιμοποιήσουν κινητήρες των Ιταλών σε μοτοσυκλέτες τους, προσφέροντας παράλληλα πρόσβαση στο εμπορικό δίκτυο της QJ ως γερό πάτημα στην αχανή αγορά της Κίνας.

Ο εσωτερικός ανταγωνισμός των CFMOTO και QJMOTOR στην Κίνα ήταν αυτός που έχρισε ως αδύνατη την αγωνιστική συνεργασία της πρώτης με την MV Agusta και πιθανότατα έπαιξε μικρό ή μεγάλο ρόλο και στην απόρριψη του σχεδίου εξαγοράς της ιταλικής εταιρείας.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, η MV Agusta αντιμετωπίζει ακόμη σοβαρά προβλήματα με την εφοδιαστική της αλυσίδα, καθώς πολλοί έμποροι στην Ευρώπη δηλώνουν πως δεν έχουν δει ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα το 2026, ενώ αναφέρουν και μεγάλες ελλείψεις σε ανταλλακτικά. Το γεγονός επιβεβαίωσε ο Γερμανός εισαγωγέας της MV δηλώνοντας πως, “άκουσα ανεπίσημα πως η παραγωγή σχεδιάζεται να επανεκκινήσει τον Οκτώβριο, στο μεταξύ δεν έχω ούτε μια καινούργια μοτοσυκλέτα, ούτε καν Brutale 1000, παρά μόνο demo μοντέλα και μεταχειρισμένα. Επίσης δεν έχω παραλάβει ανταλλακτικά εδώ και δύο μήνες…”

Θεωρεί όμως πως δεν υπάρχει κίνδυνος να κλείσει η MV Agusta και πως είναι απλά θέμα χρόνου να βρεθεί η οικονομική υποστήριξη που θα την επαναφέρει σε τροχιά κερδοφορίας, όπως το 2023 και 2024.

Η πραγματικότητα στη Schiranna περιγράφει μια δυσάρεστη εικόνα, με την παραγωγή να έχει πρακτικά σταματήσει από τον Απρίλιο και κυκλοφορούν πληροφορίες για ανεξόφλητες οφειλές σε προμηθευτές. Μια παρτίδα μοτοσυκλετών που είχαν σταλεί στην Αυστρία θα αποδεσμευτεί για πώληση σε Αυστρία, Γερμανία και Ελβετία – χώρες που έχουν κοινό αντιπρόσωπο τη γερμανική MV Agusta Operations GmbH με έδρα στην Κολωνία – αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από το προϋπάρχον στοκ, όπου και όσο υπάρχει, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει τίποτε να τους δώσει σε αυτή τη φάση.

O Trunkenpolz διαφώνησε με τον Sardarov μετά τη διακοπή συνεργασίας με τη Circular Economy και παραιτήθηκε από τη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της MV Agusta στις 20 Ιουλίου 2026, την ώρα που η γραμμή παραγωγής παραμένει σβηστή επί πέντε μήνες και οι εργαζόμενοι στη Schiranna κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου φοβούμενοι απώλεια των 185 θέσεων εργασίας.

Αμέσως μετά την περσινή EICMA και την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων με τη CFMOTO, η MV Agusta ανέθεσε την εύρεση χρηματοδοτών στον Γερμανό Markus Hüter, ιδιοκτήτη της Restart AG που ειδικεύεται στην αναδιοργάνωση εταιρειών που φλερτάρουν με τη χρεωκοπία, ωστόσο ούτε η δική του συνδρομή έχει φέρει αποτέλεσμα ως σήμερα.

Η διοίκηση από την πλευρά της καθησυχάζει πως δεν υπάρχει περίπτωση χρεωκοπίας και πως το μέλλον της MV Agusta είναι εξασφαλισμένο, αλλά τα τρέχοντα δεδομένα δείχνουν αισθητά πιο δυσοίωνα. Σύμφωνα με αναφορές του ιταλικού Τύπου, η MV φέρεται να έχει δημιουργήσει ξανά χρέος δεκάδων εκατομμυρίων, ενώ υπάρχουν δημοσιεύματα πως έχει ήδη καταθέσει αίτημα υπαγωγής σε καθεστώς διαχείρισης, κάτι που, αν αληθεύει, επιβεβαιώνει τους φόβους των εργαζόμενων της.

Το μόνο σίγουρο είναι πως οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την επιβίωση και το μέλλον της MV Agusta.