Νεκρός σε τροχαίο ο Paul Smart πρώην αναβάτης GP και TT, ήταν 78 ετών

Τα αίτια του δυστυχήματος είναι υπό έρευνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2021

Μετά από τροχαίο που έγινε την περασμένη Τετάρτη, ο Paul Smart, πρώην αναβάτης Grand Prix και ένας από τους θρύλους του Isle of Man TT, υπέκυψε στα τραύματά του.

Η δήλωση της οικογένειας αναφέρει:

«Ο Paul ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής εντός και εκτός paddock, και εξαιρετικά αγαπημένος από την οικογένειά του, τους φίλους και τους οπαδούς του αθλήματος σε όλο τον κόσμο. Ήταν 78 ετών. Το όνομά του θα είναι για πάντα συνώνυμο της Ducati που εκτόξευσε την φήμη της κερδίζοντας τον αγώνα Imola 200 το 1972. Επίσης ο Paul ήταν συνυφασμένος με την πίστα Brands Hatch μιας και για πολλά χρόνια κατοικούσε δίπλα της. Τόσα πολλά μπορούν και πρέπει να ειπωθούν για μία τέτοια καλή ζωή που τόσο τραγικά διακόπηκε. Ο Paul αφήνει πίσω του την γυναίκα του Maggie, τον γιό του Scott και την κόρη του Paula που ζητούν να γίνει σεβαστή η ιδιωτική τους ζωή, αυτή την δύσκολη ώρα».

Γεννημένος στις 23 Απριλίου του 1943 στο Eynsfords του Kent στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Paul Smart έχει πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες, αλλά όπως λέει και η ανακοίνωση της οικογένειας ήταν τα 200 μίλια της Imola το 1972 που έκαναν το όνομά του γνωστό σε όλους τους Ducatisti. Η Ducati τότε κατάφερε να κερδίσει 11 πολύ ισχυρούς αντιπάλους που μεσουρανούσαν εκείνη την περίοδο, ανάμεσά τους οι MV Agusta, Honda, Triumph, Norton, BSA, και Moto Guzzi, με μία σειρά από αναβάτες ήδη θρύλους όπως οι Phil Read, Walter Villa, και φυσικά τον Giacomo Agostini.

Ήταν σημείο κλειδί για την πορεία της Ducati που είχε πάει στον αγώνα χωρίς να πιστεύει πως θα κερδίσει, ιδιαίτερα με τον Agostini απέναντι στην φοβερή MV Agusta. Ο Smart είχε την Gran Tourismo 750, την πρώτη Ducati με δεσμοδρομικό σύστημα οδήγησης των βαλβίδων και ήταν όμοια σχεδόν με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής, ενώ ο Agostini έτρεχε με αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Ο Smart τον έπιασε από τον 4ο κιόλας γύρο και μπροστά σε 70.000 θεατές πήρε την νίκη. Βέβαια τότε δεύτερος ήταν και ο Spaggiari επίσης με Ducati που έκοψε ρυθμό όταν άρχισε να μένει από καύσιμο και ο Smart πέρασε μπροστά αλλά σε κάθε περίπτωση η πρωτοκαθεδρία της Ducati μπροστά στην απόλυτη ως τότε, MV Agusta, ήταν πλέον πραγματικότητα. Η Ducati τίμησε αυτή την φοβερή νίκη με την Paul Smart Special Edition 1000 LE, το 2006.

Πριν από αυτή την επιτυχία ο Paul Smart αγωνιζόταν με ιαπωνικές μοτοσυκλέτες στην Αμερική ενώ στα GP αγωνίστηκε στα 250, 350 και 500 συγκεντρώνοντας 7 βάθρα συνολικά. Στο Isle of Man TT πήρε μέρος από το 1967 με πολλές δεύτερες και τρίτες θέσεις, καθιστώντας τον ένα από τα μεγάλα ονόματα της εποχής του.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους.

Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσήχθησαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθεροι

Έπαιζαν εμβατήρια σε όλη την Εγνατία – Συνέχισαν μέχρι τα σύνορα
Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσάχθηκαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθερο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, 28 Αυγούστου, 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές πέρασαν από κεντρικούς δρόμους της Κομοτηνής παίζοντας από ηχεία στις μοτοσυκλέτες το οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο «Eski Ordu Marsı» (Εμβατήριο του Παλαιού Στρατού) κάνοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων με τα χέρια σε οδηγό αυτοκινήτου που τους προσέγγισε στο φανάρι.

Ωστόσο δεν έμειναν σε μία απλή διέλευση, όπως δήλωσαν μετέπειτα στην αστυνομία που προχώρησε στην προσαγωγή τους.

Οι 7 μοτοσυκλετιστές, μέλη του Osmanlı Motosiklet Dernegi με έδρα την Κωνσταντινούπολη, του «Συλλόγου Οθωμανών Μοτοσυκλετιστών» έκαναν περιοδεία μέσα στην Κομοτηνή περνώντας από τα γραφεία της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο σύλλογος αυτός, όπως και ο σύλλογος «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» είναι παράνομοι καθώς δεν έχουν ακολουθήσει τις διαδικασίες σύστασης και δεν θα έπρεπε να λειτουργούν. Στη συνέχεια είχαν συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής, Ιμπράημ Σερήφ.

Δεν πέρασαν απλά πηγαίνοντας για τα σύνορα:

Η πορεία των τούρκων προκάλεσε σωρεία καταγγελιών με αποτέλεσμα λίγο αργότερα να γίνει η προσαγωγή τους κατά την οποία οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο διαβατηρίων και συνοδευτικών εγγράφων των μοτοσυκλετών που διήρκεσε τρεις ώρες.

Η μικρή αυτή ομάδα επέστρεφε από την Ουγγαρία όπου είχε πάρει μέρος στο Turk Kurultayı (Τουρκικό Συνέδριο) και σύμφωνα με μαρτυρίες από ταξιδευτές στην Εγνατία Οδό δεν ήταν οι μόνοι που πέρασαν με σημαίες, αλλά ήταν εκείνοι που έπαιζαν τα εμβατήρια σε όλη την διαδρομή, όπως και εκείνοι που έκαναν την απαραίτητη παράκαμψη μπαίνοντας στην Κομοτηνή με στάση στα γραφεία του ανωτέρω συλλόγου και συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής.

Η στιγμή της προσαγωγής:

Στα τουρικικά ΜΜΕ δήλωσαν πως πέρασαν 12 χώρες χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα και πως μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με αυτό τον τρόπο ενώ δεν προέβησαν σε κάποια ακραιότητα ή παράνομη συμπεριφορά, πράγμα που θα είχε υπόσταση σε μία διαφορετική περίπτωση, όχι όμως στην συγκεκριμένη.

Σε αντίστοιχη και αντίστροφη περίπτωση πρόκλησης όπου δύο Έλληνες άνοιξαν την πρώτη ελληνική σημαία αλλά και σύμβολα του Βυζαντίου μέσα στην Αγία Σοφία, κλιμάκιο της αστυνομίας τους εντόπισε αργότερα στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όλο το γκρουπ και τους συνέλαβε κρατώντας τους για 43 ημέρες πριν δικαστούν. Μετά από ενάμισο μήνα κράτησης τους επιβλήθηκε ποινή δέκα μηνών με αναστολή και αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες και σημαντικές διαφορές στα περιστατικά αυτά, η αντιμετώπιση όμως ήταν επίσης πολύ διαφορετική.

Η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην Τουρκία δεν τιμωρείται από μόνη της, έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές εκεί και το ξέρουμε, την τελευταία στις Ποντιακές Άλπεις με σημαίες ελληνικές αλλά και του Πόντου, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να μπορεί έτσι να έχει το έναυσμα κάποιος ντόπιος να μας μιλήσει στα Ποντιακά, όπως και τελικά έγινε. Παρότι περάσαμε αρκετές φορές από έλεγχο, δεν είχαμε πρόβλημα για τις σημαίες. Όπως δεν είχαμε και εμβατήρια, σήματα εθνικιστικών ομάδων, συναντήσεις με παράνομους συλλόγους και προύχοντες που θέλουν εξουσία εκτός θεσμικής διοίκησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχει άλλη αντιμετώπιση, όπως επίσης έχουμε δει, μόλις πριν από λίγους μήνες.