Νέο Astrea Grand 110 - Διαθέσιμο στην Ελλάδα - Δελτίο Τύπου - Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Επισκόπηση μοντέλου:

Το νέο Astrea Grand 110i με μονοκύλινδρο τετράχρονο κινητήρα  με ψεκασμό καυσίμου προδιαγραφών Euro-3, προσφέρει εξαιρετική απόδοση καυσίμου με συνολική αυτονομία που ξεπερνά τα 220km. Το Astrea Grand 110i είναι ένα προσιτό, βολικό παπί που αποδίδει ομαλή ισχύ διαθέτοντας τετρατάχυτο κιβώτιο και ηλεκτρική μίζα. Ο ισχυρός κινητήρας τοποθετείται σε ένα στιβαρό και συμπαγές πλαίσιο με γεωμετρία κατάλληλη για ένα ελαφρύ και ευέλικτο παπί, ιδανικό για τη πόλη και τις καθημερινές μετακινήσεις. Οι τροχοί 17” του Astrea Grand 110i σε συνδυασμό με το εμπρός δισκόφρενο το ακινητοποιούν άψογα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα πολυτάλαντο εργαλείο.

Στην ελληνική αγορά το Astrea Grand 110i είναι άμεσα διαθέσιμο στην τιμή των €1,945, σε 2 αποχρώσεις, Quantum Black και Cosmic White  από το Δίκτυο των Επισήμων Εμπόρων της εταιρείας Αδελφοί Σαρακάκη Α.Ε.Β.Μ.Ε. - Επίσημος Εισαγωγέας Διανομέας Honda Moto στην Ελλάδα και μέλος του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη.

 

Βασικά χαρακτηριστικά:

-Αερόψυκτος τετράχρονος κινητήρας SOHC 109cm3με ψεκασμό καυσίμου PGM-FI και ηλεκτρική μίζα, χαμηλό λειτουργικό κόστος και απόλυτη αξιοπιστία.

-Κομψό, κατάλληλο για δύο άτομα, με αποθηκευτικό χώρο που ασφαλίζει κάτω από τη σέλα και ρεζερβουάρ 4,0-L για αυτονομία πάνω από 220km. Δύο επιλογές χρωμάτων, Quantum Black και Cosmic White.

-Ελαφρύ και ευέλικτο χαρίζει στον αναβάτη υψηλή αυτοπεποίθηση, ακόμα και σε μποτιλιαρισμένους δρόμους.

-Ισχυρό υδραυλικό δισκόφρενο 220mm για ασφαλές φρενάρισμα στον εμπρός τροχό και ταμπούρο πίσω.

-Εξωτερικά κυριαρχούν οι μεγάλοι τροχοί 17", που χαρίζουν στο Astrea Grand 110i στιβαρή και δυναμική παρουσία στο δρόμο, συμβάλλοντας και στην άριστη οδική του συμπεριφορά.

-Το Astrea Grand 110i  έχει πλάτος 705mm και ενσωματώνει ένα μεγάλο εσωτερικό αποθηκευτικό χώρο 7 L κάτω από τη σέλα που χωράει διαφόρων ειδών μικροαντικείμενα.

-Το Astrea Grand 110i προσφέρει υψηλή οδηγική άνεση. Οι λεπτές διαστάσεις του παίζουν επίσης ρόλο σ’ αυτή την άνεση και ευκολία χρήσης, καθώς ο αναβάτης μπορεί εύκολα να πατά τα πόδια στο έδαφος για σταθερότητα όταν σταματά.

-Το Astrea Grand 110i υιοθετεί έναν απλό πίνακα οργάνων που ενημερώνει το χρήστη με μια ματιά για σημαντικές πληροφορίες. Εκτός από το μηχανικό ταχύμετρο με ντίζα, η οθόνη απεικονίζει τη σχέση στο κιβώτιο ώστε να είναι ξεκάθαρη η επιλογή της νεκράς.  

-Χάρη στο μονοκύλινδρο κινητήρα του, το φυσικό περιβάλλον του Astrea Grand 110i είναι οι πολυσύχναστοι δρόμοι της πόλης και οι επαρχιακοί δρόμοι με στροφές. Το συμπαγές πλαίσιο χαρίζει στο Astrea Grand 110i ευελιξία κίνησης και στις δύο περιπτώσεις. Η γεωμετρία σχεδιάστηκε με γνώμονα την ευελιξία, ενώ στο σχετικά κοντό μεταξόνιο των 1230mm οφείλεται η γωνία στροφής των 45°. Όλοι αυτοί οι παράγοντες χαρίζουν στον αναβάτη την αυτοπεποίθηση να στρίβει γρήγορα και εύκολα σε αστικούς δρόμους όσο και σε περιοχές εκτός πόλης με στροφές. Το ισχυρό εμπρός δισκόφρενο 220mm και το εξίσου ισχυρό πίσω ταμπούρο 110mm προσφέρουν ασφαλές και αποτελεσματικό φρενάρισμα.

-Το Astrea Grand 110i βασίζεται σε ένα στιβαρό, ατσάλινο πλαίσιο (τύπου ραχοκοκκαλιάς), που προσφέρει την απαιτούμενη ακαμψία για ασφαλή και γεμάτη αυτοπεποίθηση οδήγηση, καταλαμβάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο στο σώμα του δίκυκλου, με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου και του ρεζερβουάρ. Οι μεγάλοι τροχοί εδράζονται στο πλαίσιο μέσω ενός ζεύγους τηλεσκοπικών αναρτήσεων 26mm. Το αποτέλεσμα είναι μία ασφαλής και ευέλικτη συμπεριφορά ακόμα και σε τραχείς δρόμους με ανωμαλίες.

 

-Το Astrea Grand 110i είναι διαθέσιμο σε δύο αποχρώσεις

Quantum Black

 

Cosmic White

 

 

Ιστορία μοντέλου:

 

Το λιτό Honda Super Cub πωλείται σε περισσότερες από 160 χώρες και η συνολική του παραγωγή έχει ξεπεράσει τις 87 εκατομμύρια μονάδες (μέχρι το Μάρτιο 2014), που σημαίνει ότι είναι το δίκυκλο με το μεγαλύτερο όγκο παραγωγής παγκοσμίως.

Μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνία ξεκίνησε να παράγει μοτοσυκλέτες και scooters που βασίζονταν σε εισαγόμενα μοντέλα. Τα πρώτα μοντέλα ήταν ιδιαίτερα ακριβά για τον μέσο πελάτη γεγονός που οδήγησε στην εμφάνιση πολλών τύπων βοηθητικών κινητήρων για ποδήλατα.  Ακριβώς εκείνη την εποχή ο Soichiro Honda ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει χρήσιμα και προσιτά προϊόντα, με αποτέλεσμα τα μοτοποδήλατα που ήταν τα πρώτα προϊόντα της Honda έλαβαν θερμό καλωσόρισμα στην αγορά.

 

Το 1957 που ξεκίνησε η ιδέα του Super Cub η προτροπή του Soichiro Honda προς τους μηχανικούς του ήταν: «φτιάξτε κάτι που να ταιριάζει στα χέρια σας!». Με άλλα λόγια ήθελε να δημιουργήσει ένα προϊόν που θα ταίριαζε άνετα στη ζωή του πελάτη. Επειδή το Super Cub έπρεπε να κινείται με άνεση στους μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους της Ιαπωνίας αποφάσισε ότι το ιδανικό μέγεθος ελαστικών θα είναι οι 17 ίντσες, ένα μέγεθος που δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή σε οχήματα παραγωγής τέτοιου χαρακτήρα. Όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αρνήθηκαν να παράγουν το νέο μέγεθος ελαστικών για ένα και μόνο μοντέλο, αλλά μετά από πολλές απορρίψεις η Honda βρίσκει ένα μικρό κατασκευαστή ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί της. Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό του Super Cub ήταν η εκτενής χρήση για πρώτη φορά πολυαιθυλενίου αντί για ενισχυμένες ίνες πλαστικού γεγονός στοιχείο που συνέβαλε στη μείωση του βάρους του δικύκλου, καθώς το συγκεκριμένο υλικό χρησιμοποιείται για την κατασκευή του εμπρός φτερού και της προστατευτικής ποδιάς.

 

Καθώς η σχεδίαση του έφτανε στο τέλος της  δόθηκε το όνομα Super Cub από τις λέξεις Super που ήταν πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία στη δεκαετία του ’50 και η λέξη Cub από το «μοτο-ποδήλατο» Cub F-Type του 1952.

 

O πρώτος κινητήρας που τοποθετήθηκε στο Super Cub ήταν ένας τετράχρονος 50cc OHV με ιπποδύναμη 4,5 ίππων στις 9.500 rpm.

 

Η προσπάθεια των μηχανικών της Honda είχε ως αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο σχεδόν στις 24 Δεκεμβρίου 1957 να έχει ολοκληρωθεί το πρωτότυπο του Super Cub, το οποίο ξεκίνησε να πωλείται τον Αύγουστο το 1958 στην πολύ ελκυστική τιμή των 55,000 yen. O Senior Managing Director της Honda Fujisawa ξεκίνησε τη δημιουργία ενός δικτύου λιανικών πωλήσεων όπου οι γυναίκες θα αισθάνονταν άνετα για ψώνια και από το 1960 ξεκίνησε η διαφήμιση του μοντέλου μέσα από περιοδικά γενικού ενδιαφέροντος, ανατρεπτική κίνηση καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή διαφημίσεις μοτοσυκλετών υπήρχαν μόνο σε ειδικά περιοδικά. Όλη αυτή η προσπάθεια είχε ως αποτέλεσμα οι μηνιαίες πωλήσεις να ξεπεράσουν τις 30,000 μονάδες, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 ο συνολικός αριθμός πωλούμενων μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία δεν ξεπερνούσε τις 40.000 μονάδες.

 

Την επόμενη χρονιά, το 1959 το Super Cub έκανε την είσοδο του στην Αμερικάνικη ήπειρο με μικρό αντίκτυπο καθώς η αγορά των Η.Π.Α. κυριαρχούνταν από μοτοσυκλέτες 500cc, ενώ το 1961 το Super Cub πραγματοποίησε την είσοδο του στην Ευρώπη και λίγο αργότερα στην Ασία. Πολύ μεγάλη ήταν η απήχηση τους στην αγορά της Ταϊλάνδης όπου η Honda κατέχει ποσοστό 70% και τα Super Cub αποτελούν το 60% των πωλήσεων.

 

Το λιτό Honda Super Cub έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από το 1958 που κυκλοφόρησε. Στιβαρό, προσιτό, απολαυστικό στην οδήγηση και κυρίως εύχρηστο, το Cub πέτυχε επειδή ικανοποιεί άριστα τις ανάγκες και διευκολύνει την καθημερινότητα των ιδιοκτητών του, κάνοντας τις καθημερινές μετακινήσεις γρήγορες και άνετες. Το Super Cub ήταν σε πολλές περιπτώσεις το πρώτο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο για πολλούς αναβάτες, προσφέροντας τη διαισθητική εμπειρία χρήσης ενός ποδηλάτου αλλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, άνεση και ικανότητα μεταφοράς φορτίου.

 

Και ενώ ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ από τότε που παρουσιάστηκε το Super Cub, η ανάγκη για προσιτά και αξιόπιστα προσωπικά μέσα μεταφοράς έχει αυξηθεί. Με τη συνεχή αστική επέκταση και το αυξανόμενο κόστος καυσίμου, η ζήτηση για άνετη και οικονομική μετακίνηση στη δουλειά και σε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου είναι υψηλότερη από ποτέ σε διάφορες κοινωνίες. Η Honda θα συνεχίσει προστατεύει τη βασική φιλοσοφία του Super Cub και να προσπαθεί να προσφέρει χαρά σε πελάτες σε όλο τον κόσμο.

 

H παγκόσμια απήχηση που είχε και ακόμα έχει το Honda Super Cub οδήγησε το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών να κατοχυρώσει τρισδιάστατη πατέντα για το σχήμα του Super Cub, του δημοφιλούς «παπιού» της Honda τον Ιούνιο 2014. Είναι η πρώτη φορά στην Ιαπωνία που το σχήμα μιας μοτοσικλέτας ή κάποιου προϊόντος της αυτοκινητοβιομηχανίας κατοχυρώνεται σαν τρισδιάστατη πατέντα, και αποτελεί εξαιρετικά σπάνια περίπτωση για βιομηχανικό προϊόν ανεξαρτήτως είδους.

 

 

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά – Astrea Grand 110i

 

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος                                               Αερόψυκτος, 4-χρονος, SOHC, μονοκύλινδρος, 2-βάλβιδος

Κυβισμός                                         109cm3

Διάμετρος x Διαδρομή                     50 x 55.6mm

Συμπίεση                                           9.0 : 1

Μεγ. Ισχύς                                         8.70 Ps/7,500min-1

Μεγ. Ροπή                                         8,8 Nm/5,750min-1

 

Τροφοδοσία

Εισαγωγή καυσίμου                        Ηλεκτρονικός ψεκασμός PGM-FI

Ρεζερβουάρ                                       4 L

Κατανάλωση                                  59.2 km/l (ECE R40)

 

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανάφλεξη                                           Ψηφιακού τύπου, με χρονισμό & προπορεία ελεγχόμενα από εγκέφαλο

Εκκίνηση                                          Μίζα & Μανιβέλα

Μπαταρία                                           12V-3AH

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης                                       Αυτόματος, Φυγοκεντρικός, Υγρός, Πολύδισκος

Κιβώτιο                                              4-τάχυτο, περιστροφικού τύπου

Τελική μετάδοση                               Αλυσίδα τύπου 420 με ασφάλεια

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος                                                 Ατσάλινη Ραχοκοκαλιά, τετραγωνικής διατομής

 

ΣΩΜΑ

Διαστάσεις (LxWxH)                                   1880mm x 705mm x 1080mm

Μεταξόνιο                                          1230mm

Γωνία Κάστερ                                   26゜30´

Ίχνος                                                  68mm

Γωνία Στροφής Τιμονιού                 45°

Ύψος Σέλας                                      760mm

Απόσταση από το έδαφος              135mm

Βέρος Γεμάτο                                    99kg

 

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τύπος                                                 Εμπρός τηλεσκοπικό πιρούνι 26mm

 

 

ΤΡΟΧΟΙ

Τύπος                                                 Εμπρός/Πίσω χυτοί αλουμινένιοι τροχοί

Ζάντες                                                Εμπρός         17x1.40

                                                            Πίσω             17x1.60

Ελαστικά                                            Εμπρός          70/90-17M/C 38P

                                                            Πίσω              80/90-17M/C 50P

 

ΦΡΕΝΑ

Τύπος                                            Εμπρός δίσκος 220mm

                                 Πίσω ταμπούρο 110mm

 

 

 

 

 

 

 

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.