Νέο εργοστάσιο Suzuki

Η Suzuki επιστρέφει στη "δράση"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/7/2018

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από τη Suzuki μια είδηση σχετικά με την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου στο Hamamatsu. Αυτή η είδηση πέρασε στα ψιλά –ενώ πολλοί ήταν αυτοί που δεν ανέφεραν καν το γεγονός- αλλά η σημασία της, σε δεύτερη ανάγνωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το νέο αυτό εργοστάσιο θα έχει πολλαπλό ρόλο, καθώς εκεί θα βρίσκονται η μηχανολογική επεξεργασία, η εξέλιξη, η παραγωγή κινητήρων και οι γραμμές συναρμολόγησης των μοτοσυκλετών, όλα σε ένα μέρος. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, μια τέτοια κίνηση θα επιταχύνει πολύ τις διαδικασίες παραγωγής και θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου θα καταλαμβάνουν πάνω από 40 στρέμματα και θα βρίσκονται στην περιοχή Miyakoda στο Hamamatsu. Η δημιουργία του αποτελεί μέρος του πενταετούς πλάνου για την ενίσχυση του τομέα των μοτοσυκλετών και θα αντικαταστήσει τρία (!) εργοστάσια που λειτουργούν τώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικούς ρόλους: το εργοστάσιο στο Ryuyo που ασχολείται με την μηχανολογική επεξεργασία, το εργοστάσιο στην Takatsuka όπου λαμβάνει χώρα η κατασκευή κινητήρων και το εργοστάσιο στην Toyokawa όπου γίνεται η συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών.
Αυτό λοιπόν το γεγονός έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για δύο εξαιρετικά σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την θεώρηση της Suzuki σε ό,τι αφορά των μέλλον της μοτοσυκλέτας, καθώς το ιαπωνικό εργοστάσιο ήταν αυτό που χτυπήθηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που το είχαμε θίξει πολλές φορές εδώ και στις σελίδες του περιοδικού, σχολιάζοντας την πλήρη στασιμότητα της γκάμας της Suzuki, με εξαιρετικά φτωχές παρουσίες στα Σαλόνια Μοτοσυκλετών και σχεδόν μηδενική παραγωγή νέων μοντέλων. Οι εμπορικές της δραστηριότητες ουσιαστικά κατέρρευσαν, ενώ όπως ήταν φυσικό επόμενο η εμπλοκή της εταιρείας με τους αγώνες μειώθηκε στο ελάχιστο, με εξαίρεση την συμμετοχή της στα MotoGP. Μάλιστα, η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που πολλοί έκαναν σπέκουλες ότι η Suzuki ενδεχομένως να μην μπορούσε να ανακάμψει ποτέ από αυτή την κρίση, κάτι που θα οδηγούσε στο εγγύς μέλλον και στην αποχώρησή της από την αγορά της μοτοσυκλέτας. Τώρα, η επένδυση σε χρήμα και χρόνο για την δημιουργία του νέου εργοστασίου, αν μη τι άλλο ακυρώνει  αυτές τις εικασίες και διαψεύδει τις "Κασσάνδρες".


Ο δεύτερος λόγος που τονίζει την σπουδαιότητα της είδησης, είναι ότι αυτή η αναδιάρθρωση που κάνει η Suzuki, αντικαθιστώντας τρία εργοστάσια με ένα καινούργιο που συγκεντρώνει όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής, ουσιαστικά ξαναβάζει την εταιρεία στον σύγχρονο χάρτη της μοτοσυκλέτας. Με την μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των διαδικασιών, η Suzuki θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί λιγότερους πόρους για την δημιουργία μοτοσυκλετών, μεγαλώνοντας παράλληλα και τα περιθώρια κέρδους για την ίδια την εταιρεία. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι όπως έχει ανακοινώσει η Suzuki, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν αρκετά νέα μοντέλα, μεταξύ των οποίων το πολυαναμενόμενο καινούργιο Hayabusa, τα GSX-R 750/600, αλλά και η έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου Recursion που θα χρησιμοποιεί κινητήρα με υπερτροφοδότη. Σαφώς λοιπόν το νέο εργοστάσιο θα έχει ένα θεμελιώδη ρόλο στην δημιουργία της γκάμας της νέας, τονίζοντας με εμφατικό τρόπο την δυναμική επιστροφή της Suzuki.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.