Νέο εργοστάσιο Suzuki

Η Suzuki επιστρέφει στη "δράση"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/7/2018

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από τη Suzuki μια είδηση σχετικά με την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου στο Hamamatsu. Αυτή η είδηση πέρασε στα ψιλά –ενώ πολλοί ήταν αυτοί που δεν ανέφεραν καν το γεγονός- αλλά η σημασία της, σε δεύτερη ανάγνωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το νέο αυτό εργοστάσιο θα έχει πολλαπλό ρόλο, καθώς εκεί θα βρίσκονται η μηχανολογική επεξεργασία, η εξέλιξη, η παραγωγή κινητήρων και οι γραμμές συναρμολόγησης των μοτοσυκλετών, όλα σε ένα μέρος. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, μια τέτοια κίνηση θα επιταχύνει πολύ τις διαδικασίες παραγωγής και θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου θα καταλαμβάνουν πάνω από 40 στρέμματα και θα βρίσκονται στην περιοχή Miyakoda στο Hamamatsu. Η δημιουργία του αποτελεί μέρος του πενταετούς πλάνου για την ενίσχυση του τομέα των μοτοσυκλετών και θα αντικαταστήσει τρία (!) εργοστάσια που λειτουργούν τώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικούς ρόλους: το εργοστάσιο στο Ryuyo που ασχολείται με την μηχανολογική επεξεργασία, το εργοστάσιο στην Takatsuka όπου λαμβάνει χώρα η κατασκευή κινητήρων και το εργοστάσιο στην Toyokawa όπου γίνεται η συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών.
Αυτό λοιπόν το γεγονός έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για δύο εξαιρετικά σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την θεώρηση της Suzuki σε ό,τι αφορά των μέλλον της μοτοσυκλέτας, καθώς το ιαπωνικό εργοστάσιο ήταν αυτό που χτυπήθηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που το είχαμε θίξει πολλές φορές εδώ και στις σελίδες του περιοδικού, σχολιάζοντας την πλήρη στασιμότητα της γκάμας της Suzuki, με εξαιρετικά φτωχές παρουσίες στα Σαλόνια Μοτοσυκλετών και σχεδόν μηδενική παραγωγή νέων μοντέλων. Οι εμπορικές της δραστηριότητες ουσιαστικά κατέρρευσαν, ενώ όπως ήταν φυσικό επόμενο η εμπλοκή της εταιρείας με τους αγώνες μειώθηκε στο ελάχιστο, με εξαίρεση την συμμετοχή της στα MotoGP. Μάλιστα, η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που πολλοί έκαναν σπέκουλες ότι η Suzuki ενδεχομένως να μην μπορούσε να ανακάμψει ποτέ από αυτή την κρίση, κάτι που θα οδηγούσε στο εγγύς μέλλον και στην αποχώρησή της από την αγορά της μοτοσυκλέτας. Τώρα, η επένδυση σε χρήμα και χρόνο για την δημιουργία του νέου εργοστασίου, αν μη τι άλλο ακυρώνει  αυτές τις εικασίες και διαψεύδει τις "Κασσάνδρες".


Ο δεύτερος λόγος που τονίζει την σπουδαιότητα της είδησης, είναι ότι αυτή η αναδιάρθρωση που κάνει η Suzuki, αντικαθιστώντας τρία εργοστάσια με ένα καινούργιο που συγκεντρώνει όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής, ουσιαστικά ξαναβάζει την εταιρεία στον σύγχρονο χάρτη της μοτοσυκλέτας. Με την μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των διαδικασιών, η Suzuki θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί λιγότερους πόρους για την δημιουργία μοτοσυκλετών, μεγαλώνοντας παράλληλα και τα περιθώρια κέρδους για την ίδια την εταιρεία. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι όπως έχει ανακοινώσει η Suzuki, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν αρκετά νέα μοντέλα, μεταξύ των οποίων το πολυαναμενόμενο καινούργιο Hayabusa, τα GSX-R 750/600, αλλά και η έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου Recursion που θα χρησιμοποιεί κινητήρα με υπερτροφοδότη. Σαφώς λοιπόν το νέο εργοστάσιο θα έχει ένα θεμελιώδη ρόλο στην δημιουργία της γκάμας της νέας, τονίζοντας με εμφατικό τρόπο την δυναμική επιστροφή της Suzuki.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»