Νέο ρεκόρ Supersport στις Σέρρες από Καρακώστα! Άπιαστος με Παπανικολάου από τους Βούλγαρους

Καρακώστας με 1:19.975 νέο ρεκόρ Supersport!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/3/2019

Με νέο ρεκόρ πίστας στα Supersport απάντησε σήμερα ο Δημήτρης Καρακώστας στην χθεσινή μάχη με τον Georgiev, που επίσης είχε πάρει πολύ οριακά και από παιχνίδι της στιγμής την νίκη εχθές. Σήμερα ο Καρακώστας δεν θα άφηνε αναπάντητο κάτι τέτοιο και θα έδειχνε με τον καλύτερο τρόπο ποιος είναι ο κυρίαρχος της πίστας στα 600! Με νέο ρεκόρ πίστας και με εξαιρετική παρουσία σε καθεστώς προετοιμασίας για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, πήρε μία σημαντική νίκη τόσο για τον ίδιο, όσο και το ελληνικό αίσθημα μετά την διάλυση του χρόνου εχθές από το Ducati V4R. Μόνος του απέναντι στους αγωνιζόμενους στο BMU ο Καρακώστας έγινε σήμερα το πρόσωπο που συγκέντρωνε το σχολιασμό στις γεμάτες κερκίδες και τον απίστευτα πολύ κόσμο που γέμισε την πίστα.

Η εικόνα που αντίκρισαν όσοι πήγαν σήμερα στην πίστα ήταν άμεσα συγκρίσιμη με πολύ παλιές ημέρες του Πανελληνίου Πρωταθλήματος και ακόμα καλύτερα, βάζοντας σε αναγκαστικές συγκρίσεις τους λίγους Έλληνες αγωνιζόμενους που πήραν μέρος στο BMU. Το γεγονός πως ο Καρακώστας δεχόταν σήμερα τα συγχαρητήρια από τους γείτονες και από τον κόσμο, δίνει μία μικρή μονάχα εικόνα από το κλίμα, όλες αυτές τις ημέρες.

Ο νεαρός Χρήστος Παπανικολάου επικράτησε στην SSP300 με τρόπο απόλυτο και καθοριστικό σαν να μην είχε την ίδια μοτοσυκλέτα με τους υπόλοιπους. Αποτελώντας ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της χώρας μας για το μέλλον, ο Παπανικολάου ήταν ταχύτερος όλων σε όλη την διάρκεια αυτού του γύρου του Βαλκανικού πρωταθλήματος και στους δύο αγώνες, σε κάθε εμφάνιση και πάντα με μεγάλη διαφορά!

Στην SP125 που γυρίζει ταυτόχρονα με την SSP300 ο Αντώνης Αβραμόπουλος επικράτησε εξίσου καθοριστικά, ενώ εχθές ήταν ταχύτερος από όλες σχεδόν τις μεγαλύτερες σε κυβικά μοτοσυκλέτες.

Και στις υπόλοιπες όμως κατηγορίες υπήρχαν Έλληνες αντιπρόσωποι με επίσης πολύ καλή επίδοση, ο Γιώργος Ανίψης ήρθε δεύτερος στην κατηγορία του όταν κι αναγκαστικά χωρίστηκε η F1000 εξαιτίας των πολλών συμμετοχών. Ένα «γλυκό» πρόβλημα που αμφιβάλουμε αν θα το δούμε ποτέ να συμβαίνει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Στην F1000 έτρεχαν οι Κωνσταντίνος Ιγνατιάδης, Επαμεινώνδας Καριώτης, που συνολικά έκλεισαν την παρουσία τους πάνω από τον Ανίψη στην 21η γενικής της κατηγορίας F. Ο Ιγνατιάδης έφτασε στην 11η και στην 15η ο Καριώτης.

Στα Superbike που χθες έγινε η απίστευτη μάχη που επέφερε πτώση του Choy και ρεκόρ με 1:17.614 για τον Karanyotov οι χρόνοι εξελίχθηκαν σήμερα πιο ομαλά, στο 1:18 πράγμα που επίσης είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Αυτό είδε στην αρχή ο Λευτέρης Πίππος, πως μπορεί να κρατηθεί και να παλέψει για το βάθρο καθώς σήμερα το Ducati V4R δεν εξαφανιζόταν τόσο δραματικά όσο εχθές κι όλα αυτά μέσα στον πρώτο γύρο, σε μία απόφαση που δεν ολοκλήρωσε δεύτερο, καθώς στην 15η στροφή έφυγε πολύ ανοικτά εξαιτίας πολύ υψηλής εισόδου από το κυνήγι με τον Muresan και πάτησε έτσι στο ακάθαρτο. Καταφέρνοντας να την κρατήσει βρέθηκε πάνω στα βιράζ της 16ης από τα οποία δεν υπήρχε επιστροφή, κάνοντας μία άσχημη πτώση με πολύ μεγάλη ταχύτητα, (3η στον κόφτη) φτάνοντας η μοτοσυκλέτα του σχεδόν στην μέση της ευθείας. Ο Λευτέρης αν κι έπεσε με μεγάλη ταχύτητα δεν χτύπησε ενώ χειροκροτήθηκε από το πλήθος που τον παρότρυνε να το ξεπεράσει, όπως επίσης και από τις επισκέψεις στο box αμέσως μετά. Ένα ακόμη στοιχείο για το κλίμα!

Η πτώστη του Πίππου... φωτό: Γιώργος Ακριβόπουλος

Εντός δεκάδας, στην 8η θέση τερμάτισε ο Μαρκεσίνης, του οποίου η επίδοση αυτή θα πρέπει να μετρά διπλά εξαιτίας της ατομικής προσπάθειας του Γιώργου. Με ελάχιστα μέσα και μία μοτοσυκλέτα που έχει γράψει τα αγωνιστικά της χιλιόμετρα, ο Μαρκεσίνης είχε μία πολύ καλή παρουσία.

Ο Angel Karanyotov επικράτησε του Martin Choy και σήμερα, κινούμενοι και οι δύο στα χαμηλά του 1:18 και παλεύοντας δυναμικά για την επικράτηση χαρίζοντας θέαμα, με τους θεατές να εκδηλώνουν την ανησυχία τους πολλές φορές καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που από έξω φαινόταν πως η πτώση αποφεύχθηκε την τελευταία στιγμή…

Ο «σερραίικος» γύρος του Βαλκανικού Πρωταθλήματος ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία σε εξαιρετικό κλίμα με πάρα πολλές συμμετοχές, και πάρα πολλούς θεατές, αφήνοντας για εμάς εδώ και για όσους εμπλέκονται στην διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος, μονάχα με παραδείγματα να έχουμε να πάρουμε…  

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.