Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από στάση με γυναίκα αναβάτη, τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι

Το ρεκόρ σημείωσε η Becci Ellis στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington στο Speeds for Elvington με Suzuki Haybusa 1999
motomag Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτρια από στάση τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

13/10/2023

Στις 23 Σεπτεμβρίου στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington, η Βρετανίδα Becci Ellis κατάφερε να γίνει η ταχύτερη γυναίκα στον κόσμο με γυμνή μοτοσυκλέτα, καθώς με μία Suzuki Haybusa 1999 χωρίς φαίρινγκ σημείωσε νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας από στάση τόσο στο 1 μίλι (1.609 μέτρα) όσο και στο 1,25 μίλι (2 χιλιόμετρα).

Η Ellis η οποία δουλεύει ως γραμματέας σε εταιρεία με έδρα το Scunthorpe, σημείωσε το συγκεκριμένο ρεκόρ με ένα τροποποιημένο Suzuki Hayabusa του 1999 το οποίο έχει ονομάσει Odyssey. Το υπερτροφοδοτούμενο Hayabusa της Ellis έχει απόδοση 350 ίππων, ενώ έχει κοστίσει 24.000 λίρες Αγγλίας. Η Becci Ellis στη δεύτερη χρονομετρημένη προσπάθεια της σημείωσε 367.39 χλμ./ώρα, καταφέρνοντας να σπάσει αρχικά το ρεκόρ που κρατούσε η Evelyn Scholz από το 2015 με 340.21 χλμ./ώρα από στάση στο 1 μίλι στο Bonneville Salt Flats, με την Ellis ταυτόχρονα να πετυχαίνει ρεκόρ τελικής ταχύτητας για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτη από στάση στο 1,25 μίλι σημειώνοντας 371,38 χλμ/ώρα.

Suzuki

Η Becci Ellis ανέφερε μετά το ρεκόρ που σημείωσε: "Κατά τη διάρκεια της τελικής προσπάθειας, το κεφάλι μου ήταν κυριολεκτικά στην κορυφή των οργάνων. Δεν θα μπορούσα να πάω πιο χαμηλά, διαφορετικά δεν θα μπορούσα να δω, αλλά η πίεση στους ώμους ήταν πολύ μεγάλη. Δεν ξέρω, αν φταίει που μεγαλώνω αλλά ακόμη το νιώθω. Έχεις την αδρεναλίνη που σε κρατάει σε εγρήγορση και δεν νιώθεις πόνο μέχρι να ολοκληρώσεις την προσπάθεια σου. Ήθελα να πάω όσο πιο γρήγορα μπορούσα χωρίς κανέναν περιορισμό. Οι άνθρωποι σκέφτονται “τι διάολο, 56 είσαι, είσαι λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, τι κάνεις;”, αλλά εγώ δεν είμαι έτσι. Δεν συμπεριφέρομαι έτσι και δεν φαίνομαι έτσι. Είμαι αυτό που είμαι. Η επιτάχυνση στην αρχή είναι σχεδόν παρόμοια με αυτή που είχα πριν. Δεν αισθάνεσαι πραγματικά τίποτα μέχρι να φτάσεις στην πλήρη ισχύ. Αλλά ένιωσα ότι το κεφάλι μου μπορεί να μην ήταν αρκετά χαμηλά γιατί προς το τέλος της διαδρομής ευχόμουν να τελειώσει γρήγορα η προσπάθεια, επειδή η πίεση στο λαιμό μου ήταν πολύ έντονη.”

Suzuki
Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.