Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από στάση με γυναίκα αναβάτη, τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι

Το ρεκόρ σημείωσε η Becci Ellis στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington στο Speeds for Elvington με Suzuki Haybusa 1999
motomag Νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας 371,38 χλμ./ώρα για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτρια από στάση τόσο στο 1 μίλι όσο και στο 1,25 μίλι
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

13/10/2023

Στις 23 Σεπτεμβρίου στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington, η Βρετανίδα Becci Ellis κατάφερε να γίνει η ταχύτερη γυναίκα στον κόσμο με γυμνή μοτοσυκλέτα, καθώς με μία Suzuki Haybusa 1999 χωρίς φαίρινγκ σημείωσε νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας από στάση τόσο στο 1 μίλι (1.609 μέτρα) όσο και στο 1,25 μίλι (2 χιλιόμετρα).

Η Ellis η οποία δουλεύει ως γραμματέας σε εταιρεία με έδρα το Scunthorpe, σημείωσε το συγκεκριμένο ρεκόρ με ένα τροποποιημένο Suzuki Hayabusa του 1999 το οποίο έχει ονομάσει Odyssey. Το υπερτροφοδοτούμενο Hayabusa της Ellis έχει απόδοση 350 ίππων, ενώ έχει κοστίσει 24.000 λίρες Αγγλίας. Η Becci Ellis στη δεύτερη χρονομετρημένη προσπάθεια της σημείωσε 367.39 χλμ./ώρα, καταφέρνοντας να σπάσει αρχικά το ρεκόρ που κρατούσε η Evelyn Scholz από το 2015 με 340.21 χλμ./ώρα από στάση στο 1 μίλι στο Bonneville Salt Flats, με την Ellis ταυτόχρονα να πετυχαίνει ρεκόρ τελικής ταχύτητας για γυμνή μοτοσυκλέτα από γυναίκα αναβάτη από στάση στο 1,25 μίλι σημειώνοντας 371,38 χλμ/ώρα.

Suzuki

Η Becci Ellis ανέφερε μετά το ρεκόρ που σημείωσε: "Κατά τη διάρκεια της τελικής προσπάθειας, το κεφάλι μου ήταν κυριολεκτικά στην κορυφή των οργάνων. Δεν θα μπορούσα να πάω πιο χαμηλά, διαφορετικά δεν θα μπορούσα να δω, αλλά η πίεση στους ώμους ήταν πολύ μεγάλη. Δεν ξέρω, αν φταίει που μεγαλώνω αλλά ακόμη το νιώθω. Έχεις την αδρεναλίνη που σε κρατάει σε εγρήγορση και δεν νιώθεις πόνο μέχρι να ολοκληρώσεις την προσπάθεια σου. Ήθελα να πάω όσο πιο γρήγορα μπορούσα χωρίς κανέναν περιορισμό. Οι άνθρωποι σκέφτονται “τι διάολο, 56 είσαι, είσαι λίγο πριν τη συνταξιοδότηση, τι κάνεις;”, αλλά εγώ δεν είμαι έτσι. Δεν συμπεριφέρομαι έτσι και δεν φαίνομαι έτσι. Είμαι αυτό που είμαι. Η επιτάχυνση στην αρχή είναι σχεδόν παρόμοια με αυτή που είχα πριν. Δεν αισθάνεσαι πραγματικά τίποτα μέχρι να φτάσεις στην πλήρη ισχύ. Αλλά ένιωσα ότι το κεφάλι μου μπορεί να μην ήταν αρκετά χαμηλά γιατί προς το τέλος της διαδρομής ευχόμουν να τελειώσει γρήγορα η προσπάθεια, επειδή η πίεση στο λαιμό μου ήταν πολύ έντονη.”

Suzuki
Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες