New Zealand Tour 2015. Στην γη των Μαορί

2/9/2015

Περίπου 340 χιλιόμετρα χώριζαν την πόλη Christchurch από το λιμάνι της μικρής κωμόπολης Picton, όπου θα έπαιρνα το καράβι της επιστροφής για το βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Είχα μόλις τέσσερις μέρες στην διάθεσή μου να φτάσω στην Auckland για να παραδώσω την ασημένια Harley-Davidson στην τοπική αντιπροσωπεία και να ετοιμαστώ κατόπιν για το αεροπορικό ταξίδι πίσω στην Ελλάδα.


Έτσι, με συνταξιδιώτη τον Mike και ενδιάμεσο σταθμό την παραλιακή κωμόπολη Kaikoura (όπου πραγματοποίησα μια μικρή θαλάσσια βόλτα με ταχύπλοο για να παρατηρήσω φάλαινες και φώκιες), εγκατέλειψα τελικά τον νεοζηλανδικό νότο και αποβιβάστηκα στην αγκαλιά της πρωτεύουσας Wellington.
Το Εθνικό Κοινοβούλιο, η πλατεία Civil Square, ο καθεδρικός ναός, η Εθνική Βιβλιοθήκη και το μουσείο "Museum Te Papa Tongarewa" μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου στην Wellington, την οποία αποχαιρέτησα με βροχή και τσουχτερό κρύο. Προορισμός μου η πόλη Rotorua (450 χλμ. βόρεια), κοιτίδα πολιτισμού των ιθαγενών Μαορί.


Εκτός από τα πάμπολλα μνημεία πολιτισμού των αυτοχθόνων Μαορί (“Maori Meeting House Ohinemutu” και “Rotorua Museum”), η ευρύτερη περιοχή της Rotorua ήταν επίσης γεμάτη με αναρίθμητες θειούχες θερμές πηγές, φαντασμαγορικούς θερμοπίδακες (geysers) και μικρές λίμνες με πολύχρωμα νερά. Η γκέιζερ “Lady Knox Geyser” και οι θειούχες πηγές “Champagne Pool” και “Mud Pool”, που βρίσκονταν στο γεωθερμικό πάρκο “Way-O-Tape – Thermal Wonderland”, ήταν τα πιο θεαματικά αξιοθέατα που είχε να επιδείξει η ηφαιστειακή γη της Rotorua.


Την τελευταία στάση πριν φτάσω στην Auckland, την πραγματοποίησα κοντά στην κωμόπολη Matamata (160 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Auckland), προκειμένου να επισκεφθώ την τοποθεσία "Hobbiton Movie Set", εκεί όπου έγιναν τα γυρίσματα των επικών κινηματογραφικών ταινιών "Ο Άρχοντας των Δακτυλιδιών" και "Hobbit". Η δίωρη οργανωμένη ξενάγηση στον χώρο και τις εγκαταστάσεις των γυρισμάτων μού κόστισε το τσουχτερό αντίτιμο των $75.


Καθώς η ασημένια Ultra Glide διέσχιζε τους κεντρικούς δρόμους της Auckland με προορισμό την τοπική αντιπροσωπεία της Harley-Davidson, είχα συνειδητοποιήσει ότι το "New Zealand Tour 2015" έφτανε στο τέλος του. Η "Χώρα του Λευκού Σύννεφου" (Aotearoa), όπως αποκαλούν την πανέμορφη Νέα Ζηλανδία οι ιθαγενείς Μαορί, μου είχε χαρίσει ένα πραγματικά ξεχωριστό ταξίδι στην άλλη άκρη της Γης, πάνω στην σέλα μιας αστραφτερής Harley-Davidson.
Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

 

 

 

 

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.