New Zealand Tour 2015

24/8/2015

Κορυφαίος οικολογικός τουρισμός

Μπορεί η εξερεύνηση της Αυστραλίας να είχε πλέον ολοκληρωθεί, αποτελώντας μια ακόμα σελίδα στο πολυσέλιδο ταξιδιωτικό μου ημερολόγιο, ωστόσο η παρουσία μου στην ήπειρο που λέγεται Ωκεανία έμελλε να συνεχιστεί για ακόμα 12 ημέρες. Σε άλλο όμως νησί και με άλλη, εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα.
Έτσι, από την Αυστραλία πέταξα για την Νέα Ζηλανδία, όπου βρέθηκα στην σέλα μιας στιβαρής Harley Davidson “Ultra Glide Limited Edition”, την οποία μου παραχώρησε η αντιπροσωπεία της Νέας Ζηλανδίας (κατόπιν συνεννόησης με την ελληνική αντιπροσωπεία) για τις ανάγκες του οδοιπορικού μου στο απόμακρο νησί των ιθαγενών Μαορί.

Τι με έσπρωξε όμως να επιλέξω το νησί της Νέας Ζηλανδίας για επίλογο του ταξιδιού μου στις παγωμένες θάλασσες του νότου; Εκτός από το γεγονός ότι κατατάσσεται σ’ έναν από τους κορυφαίους οικολογικούς προορισμούς παγκοσμίως, η Νέα Ζηλανδία "δάνεισε' τα συναρπαστικά τοπία της για τα γυρίσματα του "Άρχοντα των Δακτυλιδιών", δεν δέχεται να κάνουν πυρηνικές δοκιμές στα χωρικά της ύδατα, ενώ οι φιλόξενοι κάτοικοί της, που απολαμβάνουν ένα από τα υψηλότερα βιοτικά επίπεδα του κόσμου, είναι ευαισθητοποιημένοι από τις αρχές του ‘70 σε σχέση με τα περιβαλλοντικά θέματα –εδώ γεννήθηκε άλλωστε το πρώτο οικολογικό κίνημα στον κόσμο.

Κι από το Sydney έφτασα στο Auckland, μετά από μόλις 3,5 ώρες πτήσης. Ενώ στη συνέχεια, βρέθηκα στην τοπική αντιπροσωπεία της Harley Davidson, όπου παρέλαβα μια ασημένια “Ultra Glide Limited Edition” για να καταγράψω 2.800 χιλιόμετρα στα δυο νησιά (Βόρειο και Νότιο) της Νέας Ζηλανδίας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχα ωστόσο να αντιμετωπίσω στην Νέα Ζηλανδία ήταν οι καιρικές συνθήκες, μιας και ο χειμώνας εδώ είναι αρκετά δύσκολος, με πολλές βροχές και χιονοπτώσεις.
Με την βοήθεια της οικογένειας του Βασίλη και της Νάταλι Βερονικιάτη που με φιλοξενούσε, κατέστρωσα ένα ταξιδιωτικό πλάνο 11 ημερών, ξεκινώντας από το νότιο νησί, αφού ο καιρός τις αμέσως επόμενες μέρες θα ήταν εκεί κατάλληλος για μοτοσυκλέτα.

Κι αφού ξεναγήθηκα από τους αγαπητούς οικοδεσπότες μου στα αξιοθέατα του Auckland, ξεκίνησα κατόπιν να οδηγώ την ασημένια Harley Davidson με προορισμό την πρωτεύουσα Wellington (635 χλμ. νότια του Auckland), μέσα από μια διαδρομή που με εντυπωσίασε με τα καταπράσινα τοπία της και την ηρεμία της φύσης. Τα καλύτερα όμως με περίμεναν στο νότιο νησί, που με τα υπέροχα σκηνικά και τις εκπληκτικές εναλλαγές του, θα απογείωνε τις αισθήσεις μου…

Στο νότιο παράδεισο της Νέας Ζηλανδίας

Όλοι ανεξαιρέτως με διαβεβαίωναν πως το νότιο νησί της Νέα Ζηλανδίας ήταν αρκετά πιο όμορφο και ποικιλόμορφο σε σχέση με το αντίστοιχο βόρειο. Έτσι, όταν μετά από ένα κυριολεκτικά τρικυμιώδη τρίωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι αποβιβάστηκα με την ασημένια Harley-Davidson στις ακτές του νοτίου νησιού, ήμουν αρκετά ανυπόμονος να δω κατά πόσο τα λεγόμενά τους ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.
Δεν χρειάστηκε ωστόσο να περιμένω πολύ. Διατρέχοντας την διαδρομή των 340 χιλιομέτρων από το μικρό λιμανάκι Picton (όπου είχα αποβιβαστεί) μέχρι την παράκτια πόλη Westport (στην δυτική ακτογραμμή του νησιού), σύντομα "έπεσα" μέσα στην αγκαλιά ενός εκπληκτικού ορεινού οικοσυστήματος. Δασωμένες βουνοπλαγιές, κελαρυστά ποτάμια, καταπράσινα βοσκοτόπια, αδιαπέραστα δάση και μικρές κρυμμένες κοιλάδες, επιβεβαίωναν με τον πιο άμεσο τρόπο τις απόψεις των συνομιλητών μου. Και ακόμα δεν είχα δει τίποτα…

Την επόμενη μέρα, την τιμητική τους είχαν τα θαλασσινά τοπία του ωκεανού. Με οδηγό τον οδικό άξονα “Great Coast Road”, που διέτρεχε την δυτική ακτογραμμή του νοτίου νησιού (από την πόλη Westoport ως την μικρή κωμόπολη Franz Josef), βρέθηκα να οδηγώ για 310 χιλιόμετρα σε μια παράκτια στριφτογυριστή διαδρομή που φλερτάριζε ταυτόχρονα βουνό και θάλασσα. Ίσως, η θεαματικότερη παραλιακή διαδρομή της Νέας Ζηλανδίας…

Μετά από μια στάση-γνωριμίας με τον παγετώνα Franz Josef Glacier, κατευθύνθηκα κατόπιν ανατολικά, στο εσωτερικό του νησιού, μέσω του ορεινού περάσματος Haast – αρχικός προορισμός η πόλη Queenstown. Για καλή μου τύχη, το πέρασμα ήταν ανοικτό από τα χιόνια, μιας και τα εκχιονιστικά μηχανήματα έδωσαν σκληρή μάχη όλες τις προηγούμενες μέρες για να κρατήσουν ανοιχτό τον δρόμο από τις σφοδρές χιονοπτώσεις που είχαν σημειωθεί. Ένα ορεινό τοπίο με χιονισμένα δάση, μικρές γαλάζιες λίμνες και κατάλευκες βουνοκορφές ήταν το υπέροχο σκηνικό που με συνόδευσε καθοδόν ως την παραλίμνια Queenstown, που αποδείχθηκε μια από τις πιο πόλεις της Νέας Ζηλανδίας.

Μετά την Queenstown, σειρά είχε η πόλη Christchurch, στις ανατολικές ακτές του νησιού (486 χλμ. βορειοανατολικά). Ο Mike, κάτοχος μιας Harley-Davidson Ultra Glide Classic, ανέλαβε να με ξεναγήσει στην πόλη του, που κτυπήθηκε το 2011 από έναν σεισμό 6,3 ρίχτερ και θρήνησε 185 νεκρούς -σήμερα η Christchurch έχει επουλώσει τις πιο πολλές πληγές της. Με αφετηρία την αναγεννημένη Christchurch, θα ξεκινούσε πλέον η επιστροφή μου στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής: Ναυάγησε το έργο που θα αποσυμφορούσε τον Κηφισό

Ο διαγωνισμός έγινε αλλά ουδείς κατέθεσε δεσμευτική πρόταση την κρίσιμη στιγμή

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Στα τέλη του 2022 το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) υπέγραψε σύμβαση με τον Δήμο Φυλής για τη δημιουργία κέντρου μεταφορών και logistics σε μια έκταση εκατοντάδων στρεμμάτων ιδιοκτησίας του Δήμου στη θέση “Σπηλιές”.

Το αποκαλούμενο Επιχειρηματικό Πάρκο Φυλής διαφημίστηκε ως μια επιδραστικότατη λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, καθώς εκεί θα μετακόμιζαν όλες οι εταιρείες μεταφορών που σήμερα βρίσκονται στην περιοχή του Ελαιώνα.

Η επιλογή του σημείου έμοιαζε ιδανική, έχοντας άμεση πρόσβαση στις δύο μεγάλες εθνικές αρτηρίες (εθνικές οδούς Αθηνών-Κορίνθου και Αθηνών-Λαμίας) και την Αττική Οδό, αλλά και ακόμη σημαντικότερες μελλοντικές διασυνδέσεις με τους περιφερειακούς δρόμους που σχεδιάζονται, δηλαδή αυτόν που θα συνδέει τον Κόμβο Σκαραμαγκά με τη Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω και αυτόν που θα ενώνει Ελευσίνα με Οινόφυτα.

Σε όλες τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η απομάκρυνση των εμπορευματικών μεταφορών από την Κηφισό, υπολογίζοντας σε ελάφρυνση της κυκλοφορίας κατά περίπου 4.000 φορτηγά ημερησίως και ολοκληρώνοντας ένα περιφερειακό δίκτυο γύρω από την πρωτεύουσα.

Βέβαια τα δύο προαναφερθέντα οδικά έργα δεν έχουν προχωρήσει έκτοτε, με το πρώτο να έχει καθυστερήσει πολύ και το δεύτερο να παραμένει ως σχέδιο στα χαρτιά.

Το περασμένο Αύγουστο έγινε γνωστό πως προχωρά δημόσιος διεθνής διαγωνισμός για το έργο του Επιχειρηματικού Πάρκου Φυλής με πέντε γνωστά σχήματα να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον.

Τώρα έγινε γνωστό πως ο διαγωνισμός αυτός ναυάγησε, καθώς κανένα εκ των παραπάνω σχημάτων δεν κατέθεσε δεσμευτική πρόταση για το εν λόγω έργο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αιτία εντοπίζεται στην προσφορά του ΤΑΙΠΕΔ, η οποία είναι χαμηλότερη από την απαίτηση του Δήμου Φυλής για την έκταση 412 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του πάνω στην οποία θα στηνόταν το όλο έργο, με αποτέλεσμα αυτή να απορριφθεί και μην γίνει καν ο διαγωνισμός.

Ο Δήμος Φυλής ζήτησε 8,9 εκατομμύρια ευρώ προκαταβολή, ετήσιο μίσθωμα 2,5 εκατομμυρίων από το δεύτερο έτος και επιπλέον 6% επί των ακαθάριστων εσόδων του έργου. Το Υπερταμείο/ΤΑΙΠΕΔ αντιπρότεινε προκαταβολή 8,9 εκατομμυρίων ευρώ, ετήσιο μίσθωμα 2 εκατομμυρίων από το τέταρτο έτος και ποσοστό 5% επί των εσόδων, πρόταση που απορρίφθηκε από τον Δήμο που θεώρησε πως έτσι παραχωρεί πολύ φθηνά την έκτασή του. Στην πηγή του προβλήματος βρίσκεται η κοστολόγηση της εν λόγω έκτασης: ο Δήμος Φυλής προσδιορίζει την αξία των 412 στρεμμάτων στα 95 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το ΤΑΙΠΕΔ στα 20.

Πλέον αναμένουμε τις εξελίξεις, αν δηλαδή πρόκειται να γίνει νέος διαγωνισμός από τον Δήμο Φυλής, καθώς στο μεταξύ το ζήτημα της αποφόρτισης του Ελαιώνα παγώνει εκ νέου και μαζί του επηρεάζονται μια σειρά από άλλα έργα, όπως η ανάπλαση της περιοχής και το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό.

Αυτό ωστόσο που πρωτίστως μας καίει όλους είναι το μόνιμο πλέον κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού, για το οποίο η μετεγκατάσταση των μεταφορικών εταιρειών θα ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα ανακούφισης.