Νιγηρία - Σκέψεις για απαγόρευση χρήσης και πώλησης μοτοσυκλετών σε όλη τη χώρα!

“Πυροβολείτε επιτόπου όποιον αναβάτη δεν σταματά για έλεγχο”
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/8/2022
Λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων από συμμορίες ληστών με μοτοσυκλέτες, ο κυβερνήτης της πολιτείας της Zamfara στη βορειοδυτική Νιγηρία, Bello Matawalle, έχει ήδη απαγορεύσει τη χρήση μοτοσυκλέτας τις βραδινές ώρες, διατάζοντας την αστυνομία να πυροβολεί επιτόπου όποιον αναβάτη δεν σταματά για έλεγχο. Παράλληλα και για τους ίδιους λόγους, η κυβέρνηση της χώρας σκέφτεται να απαγορεύσει καθολικά τόσο την χρήση μοτοσυκλετών -καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ωρου-, όσο και την πώληση τους!
 
Η χρήση μοτοσυκλέτας στη Zamfara απαγορεύεται πλέον από τις 8 το βράδυ έως τις 6 το πρωί, με τις δυνάμεις ασφαλείας να έχουν εντολή να πυροβολούν οποιονδήποτε αναβάτη δεν σταματήσει στις εντολές τους για έλεγχο.
 
Η Zamfara είναι γνωστή για την ανομία που επικρατεί σε αυτή, με πολλές περιπτώσεις απαγωγών για λύτρα και θανατηφόρων επιθέσεων σε χωριά από συμμορίες που συνήθως χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτες. Όπως η απαγωγή 279 μαθητριών στις 26 Φεβρουαρίου 2021, η σφαγή 53 χωρικών στις 11-12 Ιουνίου του 2021, και το ακόμα χειρότερο μακελειό με περισσότερους από 200 νεκρούς χωρικούς στις 4-6 Ιανουαρίου 2022. 
 
Η παραπάνω κατάσταση δεν περιορίζεται φυσικά στη Zamfara, καθώς οι συμμορίες και οι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως η Boko Haram, το Ισλαμικό Κράτος της Δυτικής Αφρικής, οι πειρατές του δέλτα του Νίγηρα και πολλοί άλλοι έχουν δημιουργήσει ένα αδιανόητο δυστοπικό χάος σε πολλές πολιτείες της Νιγηρίας, με την κυβέρνηση να αποδεικνύεται εντελώς ανίκανη να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
 
Η τελευταία σκέψη της κυβέρνησης κινείται στα πρότυπα του γνωστού ρητού “πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι”, καθώς αφορά στην καθολική απαγόρευση χρήσης και αγοράς μοτοσυκλέτας σε όλη τη χώρα. Είναι πιο εύκολο να κατηγορήσει κανείς τη μοτοσυκλέτα -ένα ιδιαίτερα λαϊκό μάλιστα μέσο-, παρά τις αιτίες που οδηγούν στο έγκλημα με μοτοσυκλέτα, σε μια χώρα όπου το 43% του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας παρά τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της Νιγηρίας, ενώ παράλληλα η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μαστίζεται από κακή οργάνωση, διαφθορά και έλλειψη συντονισμού από πολιτεία σε πολιτεία.
 
Η κυβέρνηση της Νιγηρίας έχει ήδη κηρύξει τον πόλεμο στις μοτοσυκλέτες-ταξί (Okada), οι οποίες είναι εξαιρετικά δημοφιλείς ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Λάγος στην ευρύτερη περιοχή της οποίας κατοικούν… 24 εκατομμύρια Νιγηριανοί, εκεί όπου οι οδηγοί αυτοκινήτου περνούν τουλάχιστον 3 ώρες καθημερινά στο μποτιλιάρισμα! 
 
Ήδη οι Okada riders έχουν απαγορευτεί σε 6 Δήμους του Λάγος όσο και στον Νίγηρα, για λόγους δημόσιας και οδικής ασφάλειας, καθώς ένα μεγάλο μέρος τους οδηγεί επικίνδυνα, ενώ κάποιοι εξ αυτών χρησιμοποιούν τις μοτοσυκλέτες τους για ληστείες, και περισσότεροι δήμοι και πολιτείες ζητούν να ισχύσει και εκεί το μέτρο.
 
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Νιγηρίας, Abubakar Malami, δήλωσε μεταξύ άλλων: “Πιστεύω πως ένα 20% του πληθυσμού της χώρας (40 εκατομμύρια κάτοικοι) χρησιμοποιεί μοτοσυκλέτα. Αν αυτό το ποσοστό κληθεί να κάνει μια θυσία που θα βοηθήσει περισσότερα από 200 εκατομμύρια Νιγηριανούς (σσ. με το να μειωθεί η εγκληματικότητα), πιστεύω πως αυτή η θυσία δεν είναι μεγάλη.” 
 
Το μέλλον της μοτοσυκλέτας στη Νιγηρία προδιαγράφεται ιδιαίτερα δυσοίωνο.
 
Φωτό: Guardian Nigeria

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.