Νίκη για τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Ανακλήθηκε η αδικαιολόγητη απόφαση που τους τοποθετούσε σε ζεύγη

Οι υπεύθυνοι άκουσαν επιτέλους τους εργαζόμενους
ekab
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Είχαμε γράψει λίγες ημέρες πριν για την ξαφνική απόφαση που πήρε η διοίκηση και ζητούσε από τους μοτοσυκλετιστές-διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην πόλη της Αθήνας, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς να έχει γίνει προηγουμένως συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι εργαζόμενοι όπως είναι λογικό αντέδρασαν και εμείς στο MOTO προβάλαμε το θέμα, παραθέτοντας και τις συνέπειες που έφερνε μία απόφαση σαν κι αυτή. Εδώ ακριβώς τίθεται και το θέμα της μάχιμης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας που γίνεται με γνώμονα το κοινό καλό και με βάση την κοινή λογική, που πολύ συχνά ξεχνάμε στην χώρα μας.

ekab

Έτσι, μετά την ανάδειξη του θέματος και κυρίως την αντίδραση των μοτοσυκλετιστών-διασωστών του ΕΚΑΒ, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε! Αυτό αποτελεί μία μεγάλη νίκη των ίδιων των εργαζομένων, αλλά και μία αντίστοιχη για τους πολίτες. Μπαίνει ταυτόχρονα ένα τέλος στους πειραματισμούς της διοίκησης, ενώ καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών που συνέβαλαν στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο.

Είναι κοινή λογική η διοίκηση ενός οργανισμού να συζητά με τους εργαζόμενους θέματα που τους αφορούν άμεσα, σε κάθε τομέα και πόσο μάλλον εδώ που οι εργαζόμενοι δίνουν και την ζωή τους γι’ αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δημήτρη Μητρόπουλο, που τραυματίστηκε θανάσιμα εν ώρα εργασίας. Ίσως μας φαίνεται περίεργο και ουτοπικό, αλλά αυτό είναι το λογικό και αυτό ακριβώς γίνεται στις εξευγενισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Ας δώσουμε τον “λόγο” όμως στους εργαζομένους και να δούμε την δική τους άποψη που δημοσίευσαν στα κοινωνικά δίκτυα:

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ «Επιστρέφουν»

Οριστική λύση από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ: επανέρχεται η αυτόνομη και ευέλικτη λειτουργία των μοτοσυκλετών άμεσης επέμβασης.

Μια σημαντική και αναγκαία στροφή προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σημειώθηκε στο Τμήμα Μοτοσυκλετών Άμεσης Επέμβασης του ΕΚΑΒ. Η προηγούμενη απόφαση που όριζε οι μηχανές να κινούνται υποχρεωτικά σε ζεύγη - μια κίνηση που απειλούσε να περιορίσει δραστικά τη δυναμική του τμήματος - ανακλήθηκε, επαναφέροντας το καθεστώς της αυτόνομης κίνησης των διασωστών.

Η Ταχύτητα της Διοίκησης και η Συμβολή των Υπευθύνων

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι η Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο, επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τμήματος στο πεδίο και τις ανάγκες των πολιτών, προχώρησαν στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών, ο οποίος, με την εμπειρία και τη γνώση του, συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο. Η στενή συνεργασία της Διοίκησης με την ηγεσία του τμήματος οδήγησε σε μια απόφαση που διασφαλίζει ότι οι μηχανές δεν θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Γιατί η Αυτονομία είναι Ζωτικής Σημασίας

Το Τμήμα Μοτοσυκλετών θεωρείται παγκοσμίως η "ελίτ" της προνοσοκομειακής φροντίδας, χάρη στη μοναδική του ικανότητα να φτάνει γρήγορα εκεί που τα άλλα μέσα αδυνατούν. Η επιστροφή στην αρχική λειτουργία εξασφαλίζει:

 • Μέγιστη Γεωγραφική Κάλυψη: Οι διασώστες που επιχειρούν αυτόνομα διατηρούν πλήρεις τομείς κάλυψης, χωρίς να μένουν ακάλυπτες περιοχές.

 • Ταχύτητα Ανταπόκρισης: Η ευελιξία ενός δίκυκλου μέσα στην κυκλοφορία της πόλης παραμένει το ισχυρότερο όπλο στη μάχη με τον χρόνο.

 • Ασφάλεια Διασώστη: Αποφεύγονται οι κίνδυνοι που δημιουργούσε η κίνηση δύο οχημάτων μαζί, σε ένα περιβάλλον κυκλοφορίας που συχνά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο όχημα.

Μια Τελεσίδικη Δέσμευση για το Μέλλον

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση είναι τελεσίδικη, βάζοντας οριστικό τέλος σε πειραματισμούς που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν το έργο των διασωστών. Οι μηχανές του ΕΚΑΒ θωρακίζονται πλέον θεσμικά, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα ως η αιχμή του δόρατος του συστήματος υγείας.

Πρόκειται για μια νίκη για τον πολίτη. Η εικόνα του διασώστη-μοτοσυκλετιστή που φτάνει πρώτος στο περιστατικό, εξοπλισμένος και έτοιμος να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στα κρίσιμα λεπτά, παραμένει η εγγύηση του ΕΚΑΒ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η "Αιχμή του Δόρατος" επιστρέφει στην επιτυχημένη λειτουργία της.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.