Νίκη Triumph Street Triple RS στην Daytona με ρεκόρ γύρου

Βασίλισσα από την πρώτη στιγμή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/3/2022

Με μια εντυπωσιακή νίκη ξεκίνησε την αγωνιστική της καριέρα στις ΗΠΑ η Triumph Street Triple RS, κερδίζοντας στον διάσημο αγώνα Daytona 200, σημειώνοντας ταυτόχρονα και ρεκόρ ταχύτερου γύρου. Όλες οι λεπτομέρειες στο Δελτίο Τύπου της αγωνιστικής ομάδας ΤΟBC της Triumph που ακολουθεί:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                                                                                                 

 

Η TOBC TRIUMPH ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ 80ο DAYTONA 200

 

 

-              Η Triumph Street Triple RS κερδίζει το Daytona 200 στην πρώτη προσπάθεια

-              Ο Brandon Paasch υπερασπίζεται τον τίτλο κερδίζοντας το 2ο κατά σειρά Daytona 200

-              Η Triumph Street Triple RS θέτει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου

-              Ο Danny Eslick έχει τις περισσότερες προσπεράσεις στον αγώνα

 

 

Η αγωνιστική ομάδα TOBC – Triumph, υποστηριζόμενη από τη FreedomRoad Financing, δίνει τη δύναμη στον Brandon Paasch να κρδίσει το 80ο Daytona 200.

 

Ερχόμενη από την πρώτη της σεζόν στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Supersport 2021, η Triumph Street Triple RS κερδίζει το αμερικανικό ντεμπούτο της στο World Center of Racing. Τη νικήτρια μοτοσυκλέτα οδήγησε ο υπερασπιστής πρωταθλητής Brandon Paasch, ο οποίος χρησιμοποίησε την εμπειρία του που απέκτησε τη σεζόν του 2021 με τη Triumph Street Triple RS και την προηγούμενη επιτυχία του στο 200 για να αξιοποιήσει στο έπακρο τη δύναμη του τρικύλινδρου 765 στην πίστα της Daytona.

 

Ο Paasch ξεκίνησε στην 4η θέση και έμεινε μαζί με το πρωτοπόρο γκρουπ για όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο τρικύλινδρος κινητήρας Triumph 765 δεν ίδρωσε αντέχοντας τον αγώνα των 57 γύρων, 200 μιλίων και κρατώντας τον Paasch στο σημείο που χρειαζόταν. Βγαίνοντας από το τελικό pit-stop, ο Paasch βρέθηκε στην τέταρτη θέση και περίπου δύο δευτερόλεπτα πίσω από το πρωτοπόρο γκρουπ. Για να καλύψει τη διαφορά με τους τρεις μπροστινούς, τοποθετώντας τον εαυτό του στη θέση για τη νίκη, ο Paasch σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στο 1:49:959. Στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου, ο Paasch που περίμενε υπομονετικά την ευκαιρία του, έστριψε το γκάζι και εμπιστεύτηκε τον τρικύλινδρο κινητήρα της Triumph για να τον ωθήσει στη νίκη με διαφορά 0,007 του δευτερολέπτου.

 

Στη μέση του αγώνα, ως αποτέλεσμα της μάχης με τους δυνατούς ανέμους και του ξοδεύματος ενός μεγάλου μέρους του αγώνα χωρίς το όφελος ενός ντραφτ, ο Eslick έχασε έδαφος και το προβάδισμά του στον αγώνα καθώς έφτασε στα pit με αναθυμιάσεις. Βγαίνοντας από το pit, ο Eslick κατάφερε να κερδίσει ξανά σημαντικό έδαφος, τελειώνοντας τον αγώνα στην 6η θέση.

 

 


 

Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο Hall of Fame των MotoGP

Το μετάλλιο παρέλαβε ο γιος του, Freddie Sheene
Sheene
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/8/2026

Ο Barry Sheene γίνεται ένας από τους πρώτους αναβάτες που εντάσσονται στο νέο MotoGP Hall of Fame, μια αναγνώριση που ξεκίνησε το 2025 για τους κορυφαίους της ιστορίας του θεσμού.

Λίγες ημέρες πριν από το Grand Prix Μεγάλης Βρετανίας στο Silverstone, τα MotoGP τίμησαν ένα από τους σπουδαίους αναβάτες της ιστορίας τους. Ο Barry Sheene εισήχθη επίσημα στο MotoGP Hall of Fame, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο του Λονδίνου.

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής της κορυφαίας κατηγορίας αγώνων μοτοσυκλέτας, το 1976 και το 1977, αποτελεί μία εμβληματική προσωπικότητα των αγώνων μοτοσυκλέτας. Εκτός από τις επιτυχίες του στην πίστα, ξεχώρισε για τον έντονο χαρακτήρα και τη δημοτικότητά του, όντας σύμβολο μιας πιο "ανέμελης" εποχής, κάτι ίσως πιο κοντά σε rockstar παρά στους σημερινούς υπεραθλητές-ρομπότ, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά στην προβολή και διάδοση του αθλήματος διεθνώς.

Sheene

Ο Sheene ανέβηκε στο βάθρο ήδη από τον πρώτο του αγώνα στα 125 κυβικά. το 1971, ενώ έκανε το ίδιο και στο ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία το 1974. Την πρώτη του νίκη πέτυχε στο ολλανδικό TT του 1975, ενώ συνολικά κατέγραψε 19 νίκες και 40 βάθρα στην κορυφαία κατηγορία μέσα σε εννέα πλήρεις αγωνιστικές σεζόν.

Sheene

Έμεινε στην ιστορία για τις μεγάλες μονομαχίες του με τον Kenny Roberts στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το 1982 διεκδικούσε τον τρίτο του παγκόσμιο τίτλο, έχοντας πέντε βάθρα στους επτά πρώτους αγώνες, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός στις δοκιμές του βρετανικού Grand Prix στο Silverstone έβαλε τέλος στις ελπίδες του. Παρ' όλα αυτά επέστρεψε στην ενεργό δράση και συνέχισε να αγωνίζεται για δύο ακόμη χρόνια, με τελευταίο του βάθρο την τρίτη θέση, στο βρεγμένο Kyalami το 1984.

Αν και ο Barry Sheene έφυγε από τη ζωή το 2003, στην τελετή στο Λονδίνο παρευρέθηκε ο γιος του, Freddie Sheene, ο οποίος παρέλαβε το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame από τον CEO του MotoGP Group, Carmelo Ezpeleta.

Sheene

Το MotoGP Hall of Fame θεσπίστηκε το 2025 και αποτελεί μία επιπλέον διάκριση για αναβάτες που έχουν κατακτήσει τίτλους στην κορυφαία κατηγορία ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες σε Grand Prix MotoGP, τιμώντας τους κορυφαίους στην ιστορία του θεσμού.