Νόμιμα στο δρόμο τα ATV (125cc+) αλλά με δικαίωμα βέτο των Δημάρχων

Επανέρχεται η λογική για την κυκλοφορία των ATV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2019

Αφού πέρασαν δύο χρόνια απόλυτου μπάχαλου με το θέμα απαγόρευσης της κυκλοφορίας των ATV στους δημόσιους ασφαλτοστρωμένους δρόμους, έρχεται την άλλη εβδομάδα στη Βουλή ένας νέος νόμος να επαναφέρει τη λογική. Σύμφωνα με όσα είπε ο Υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Γιάννης Κεφαλογιάννης την προηγούμενη εβδομάδα, στο νέο νόμο που θα αφορά τη διαδικασία εξετάσεων για δίπλωμα, θα υπάρχει και αναφορά στην κυκλοφορία των ATV άνω των 125cc σε δημόσιους δρόμους. Συγκεκριμένα, θα επιτρέπεται η κυκλοφορία τους σε όποια από αυτά έχουν έγκριση τύπου της Ε.Ε. για κυκλοφορία στο δρόμο. Παρ’ όλα αυτά, ο νέος νόμος θα δίνει το δικαίωμα στις τοπικές αρχές (δήμους/κοινότητας κ.τ.λ.) να κάνουν αίτημα απαγόρευσης κυκλοφορίας των ATV σε συγκεκριμένες περιοχές που θεωρούν πως δημιουργούν προβλήματα ασφάλειας και κατόπιν έγκρισής του, να απαγορεύεται η κυκλοφορία τους εκεί. Πρόκειται για την σωστότερη λύση και είναι ακριβώς αυτή που υποστηρίζαμε ως περιοδικό από την αρχή.

Το MOTO είχε ζητήσει τότε συνάντηση με τα στελέχη του Υπουργείου με αφορμή αυτό το θέμα, καταθέτοντας Φάκελο Μοτοσυκλέτας με όλα τα ανοικτά ζητήματα: Σταματά το κυνήγι των ATV! - Συνέντευξη με τον Υφ. κ.Νίκο Μαυραγάνη

Να σας θυμίσουμε τι είχε συμβεί; Οι αστυνομικές αρχές στην Χερσόνησο της Κρήτης αδυνατούσαν να ελέγξουν τους τουρίστες που οδηγούσαν μεθυσμένοι. Κάποιοι από αυτούς με αυτοκίνητα, κάποιοι με σκούτερ και κάποιοι με ATV. Τα τελευταία στοχοποιήθηκαν περισσότερο από όλα παρότι διέθεταν τον μικρότερο αριθμό ατυχημάτων. Κι αυτό γιατί η αστυνομία δεν έκανε την δουλειά της σε μία συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας. Και πώς φτάσαμε στην στοχοποίηση σε ολόκληρη των χώρα, εύλογα θα ρωτήσει ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος; Απλά ζητήθηκε από τον Υπουργό Μεταφορών μία λύση. Και ζητήθηκε από εκείνον γιατί ο άλλος στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης δήλωσε αδυναμία να μαζέψει τα αμάζευτα. Μέχρι εδώ ήταν όλα πολύ "ελληνικά" το ίδιο και η συνέχεια. Αποφάσισε η διάνοια του Υπουργείο Μεταφορών την καθολική απαγόρευσή της κυκλόφορίας σε δημόσιους δρόμους! Κι αμέσως μετά έγιναν κι άλλα που μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν, βρέθηκαν και μερικοί που λένε τα ATV "γουρούνες" και το μόνο που ξέρουν για αυτά είναι όσα έχουν δει σε βιντεοκασέτα με τον Ψάλτη, αναπαράγοντας τελείως άγονα πως θα σταματήσουν τα τροχαία στους ελληνικούς δρόμους, μαζί με άλλα απίθανα και λανθασμένα. Όταν τα ATV, μαζί με την περιοχή που είχε το πρόβλημα, αντιπροσώπευαν μόλις το 0,4% των τροχαίων. Τι λέγαμε εμείς; Να βρεθεί μία λύση για την Χερσόνησο και για όποια τουριστική περιοχή υπάρχει το ίδιο πρόβλημα, ακόμη και να απαγορέψουν κάθε κίνηση των ATV, αλλά μόνο εκεί. Και για κάποιο λόγο οι ξενοδόχοι εκεί, οι ενοικιαστές αυτοκινήτων ο Δήμαρχος κτλ, θεώρησαν πως είμαστε απεναντί τους. Το ακριβώς αντίθετο. Ο Υπουργός μέσα στην απόλυτη άγνοιά του, δεν ήξερε πως δεν γινόταν να απαγορεύσει καθολικά σε ολόκληρη την χώρα τα ATV με Ευρωπαϊκή Έγκριση Τύπου. Ουσιαστικά καθυστερούσε την λύση που ζητούσαν οι κάτοικοι και ταυτόχρονα γονάτιζε έναν ολόκληρο κλάδο που δεν ήξερε αν θα έπρεπε να συνεχίσει να εισάγει ATV ή όχι. Είναι κρίμα που έπρεπε να αλλάξει η κυβέρνηση για να ακουστεί το λογικό. Που κι αυτό δεν είναι απόλυτα σωστή λύση, απλά λογικότερη από την προηγούμενη παρανοϊκή. Γιατί έστω πως οι μεθυσμένοι τουρίστες στην συγκεκριμένη περιοχή δεν θα νοικιάζουν ATV, θα πάρουν όλοι τα πόδια τους, ή θα ανεβαίνουν σε αυτοκίνητα ή σκούτερ; Δεν θα συνεχίζουν τα ατυχήματα; Σαφώς μιας και το πρόβλημα δεν είναι το όχημα αλλά η συμπεριφορά. Πότε επιτέλους θα υπάρχει σωστή αστυνόμευση; Όταν αποδεχτούμε πως θέλουμε λιγότερο φθηνό τουρισμό, δηλαδή ποτέ. Προφανώς και το πρόβλημα ήταν τεράστιο, προφανώς και η λύση του τότε Υπουργού ήταν γελοία πραγματικά. Διότι δεν είναι δυνατόν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα μιας περιοχής να προκαλεί καθολικές απαγορεύσεις σε ολόκληρη τη χώρα, επηρεάζοντας τις ζωές και καταστρέφοντας οικονομικά δεκάδες επιχειρήσεις. Αν σε μια τουριστική περιοχή η αστυνομία αδυνατεί να επιβάλλει τον νόμο τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν σημαίνει πως οι πολίτες της υπόλοιπης χώρας που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα θα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες.

Διότι ακριβώς αυτό έκανε ο προηγούμενος νόμος. Αντιθέτως, ο νέος νόμος όπως τον περιγράφουν τα στελέχη της κυβέρνησης, θεωρούμε πως δίνει σε όλες τις πλευρές τη δυνατότητα να λύσουν τα προβλήματά τους. Ακόμη κι έτσι. Περιμένουμε να δούμε τις λεπτομέρειες του νέου νόμου που αναμένεται να ψηφιστεί τις επόμενες ημέρες.

Και ας ελπίσουμε πως δεν θα ξανά διαβάσουμε για "γουρούνες" και "κάγκουρες" που τις οδηγούν, από ανθρώπους που δεν έχουν ταξιδέψει ούτε στις τουριστικές περιοχές να έχουν άποψη για το πραγματικό πρόβλημα, ούτε έχουν δει την υπόλοιπη επαρχία της χώρας. Εκεί που υπάρχουν ATV κι εξυπηρετούν τον κόσμο πραγματοποιώντας γεωργικές εργασίες, κουβαλώντας, μπαίνοντας σε χωράφια με μεγάλη κλίση όταν κάθε τι άλλο δυσκολεύεται...

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.