Νόμιμα στο δρόμο τα ATV (125cc+) αλλά με δικαίωμα βέτο των Δημάρχων

Επανέρχεται η λογική για την κυκλοφορία των ATV
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2019

Αφού πέρασαν δύο χρόνια απόλυτου μπάχαλου με το θέμα απαγόρευσης της κυκλοφορίας των ATV στους δημόσιους ασφαλτοστρωμένους δρόμους, έρχεται την άλλη εβδομάδα στη Βουλή ένας νέος νόμος να επαναφέρει τη λογική. Σύμφωνα με όσα είπε ο Υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Γιάννης Κεφαλογιάννης την προηγούμενη εβδομάδα, στο νέο νόμο που θα αφορά τη διαδικασία εξετάσεων για δίπλωμα, θα υπάρχει και αναφορά στην κυκλοφορία των ATV άνω των 125cc σε δημόσιους δρόμους. Συγκεκριμένα, θα επιτρέπεται η κυκλοφορία τους σε όποια από αυτά έχουν έγκριση τύπου της Ε.Ε. για κυκλοφορία στο δρόμο. Παρ’ όλα αυτά, ο νέος νόμος θα δίνει το δικαίωμα στις τοπικές αρχές (δήμους/κοινότητας κ.τ.λ.) να κάνουν αίτημα απαγόρευσης κυκλοφορίας των ATV σε συγκεκριμένες περιοχές που θεωρούν πως δημιουργούν προβλήματα ασφάλειας και κατόπιν έγκρισής του, να απαγορεύεται η κυκλοφορία τους εκεί. Πρόκειται για την σωστότερη λύση και είναι ακριβώς αυτή που υποστηρίζαμε ως περιοδικό από την αρχή.

Το MOTO είχε ζητήσει τότε συνάντηση με τα στελέχη του Υπουργείου με αφορμή αυτό το θέμα, καταθέτοντας Φάκελο Μοτοσυκλέτας με όλα τα ανοικτά ζητήματα: Σταματά το κυνήγι των ATV! - Συνέντευξη με τον Υφ. κ.Νίκο Μαυραγάνη

Να σας θυμίσουμε τι είχε συμβεί; Οι αστυνομικές αρχές στην Χερσόνησο της Κρήτης αδυνατούσαν να ελέγξουν τους τουρίστες που οδηγούσαν μεθυσμένοι. Κάποιοι από αυτούς με αυτοκίνητα, κάποιοι με σκούτερ και κάποιοι με ATV. Τα τελευταία στοχοποιήθηκαν περισσότερο από όλα παρότι διέθεταν τον μικρότερο αριθμό ατυχημάτων. Κι αυτό γιατί η αστυνομία δεν έκανε την δουλειά της σε μία συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας. Και πώς φτάσαμε στην στοχοποίηση σε ολόκληρη των χώρα, εύλογα θα ρωτήσει ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος; Απλά ζητήθηκε από τον Υπουργό Μεταφορών μία λύση. Και ζητήθηκε από εκείνον γιατί ο άλλος στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξης δήλωσε αδυναμία να μαζέψει τα αμάζευτα. Μέχρι εδώ ήταν όλα πολύ "ελληνικά" το ίδιο και η συνέχεια. Αποφάσισε η διάνοια του Υπουργείο Μεταφορών την καθολική απαγόρευσή της κυκλόφορίας σε δημόσιους δρόμους! Κι αμέσως μετά έγιναν κι άλλα που μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν, βρέθηκαν και μερικοί που λένε τα ATV "γουρούνες" και το μόνο που ξέρουν για αυτά είναι όσα έχουν δει σε βιντεοκασέτα με τον Ψάλτη, αναπαράγοντας τελείως άγονα πως θα σταματήσουν τα τροχαία στους ελληνικούς δρόμους, μαζί με άλλα απίθανα και λανθασμένα. Όταν τα ATV, μαζί με την περιοχή που είχε το πρόβλημα, αντιπροσώπευαν μόλις το 0,4% των τροχαίων. Τι λέγαμε εμείς; Να βρεθεί μία λύση για την Χερσόνησο και για όποια τουριστική περιοχή υπάρχει το ίδιο πρόβλημα, ακόμη και να απαγορέψουν κάθε κίνηση των ATV, αλλά μόνο εκεί. Και για κάποιο λόγο οι ξενοδόχοι εκεί, οι ενοικιαστές αυτοκινήτων ο Δήμαρχος κτλ, θεώρησαν πως είμαστε απεναντί τους. Το ακριβώς αντίθετο. Ο Υπουργός μέσα στην απόλυτη άγνοιά του, δεν ήξερε πως δεν γινόταν να απαγορεύσει καθολικά σε ολόκληρη την χώρα τα ATV με Ευρωπαϊκή Έγκριση Τύπου. Ουσιαστικά καθυστερούσε την λύση που ζητούσαν οι κάτοικοι και ταυτόχρονα γονάτιζε έναν ολόκληρο κλάδο που δεν ήξερε αν θα έπρεπε να συνεχίσει να εισάγει ATV ή όχι. Είναι κρίμα που έπρεπε να αλλάξει η κυβέρνηση για να ακουστεί το λογικό. Που κι αυτό δεν είναι απόλυτα σωστή λύση, απλά λογικότερη από την προηγούμενη παρανοϊκή. Γιατί έστω πως οι μεθυσμένοι τουρίστες στην συγκεκριμένη περιοχή δεν θα νοικιάζουν ATV, θα πάρουν όλοι τα πόδια τους, ή θα ανεβαίνουν σε αυτοκίνητα ή σκούτερ; Δεν θα συνεχίζουν τα ατυχήματα; Σαφώς μιας και το πρόβλημα δεν είναι το όχημα αλλά η συμπεριφορά. Πότε επιτέλους θα υπάρχει σωστή αστυνόμευση; Όταν αποδεχτούμε πως θέλουμε λιγότερο φθηνό τουρισμό, δηλαδή ποτέ. Προφανώς και το πρόβλημα ήταν τεράστιο, προφανώς και η λύση του τότε Υπουργού ήταν γελοία πραγματικά. Διότι δεν είναι δυνατόν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα μιας περιοχής να προκαλεί καθολικές απαγορεύσεις σε ολόκληρη τη χώρα, επηρεάζοντας τις ζωές και καταστρέφοντας οικονομικά δεκάδες επιχειρήσεις. Αν σε μια τουριστική περιοχή η αστυνομία αδυνατεί να επιβάλλει τον νόμο τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν σημαίνει πως οι πολίτες της υπόλοιπης χώρας που δεν αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα θα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες.

Διότι ακριβώς αυτό έκανε ο προηγούμενος νόμος. Αντιθέτως, ο νέος νόμος όπως τον περιγράφουν τα στελέχη της κυβέρνησης, θεωρούμε πως δίνει σε όλες τις πλευρές τη δυνατότητα να λύσουν τα προβλήματά τους. Ακόμη κι έτσι. Περιμένουμε να δούμε τις λεπτομέρειες του νέου νόμου που αναμένεται να ψηφιστεί τις επόμενες ημέρες.

Και ας ελπίσουμε πως δεν θα ξανά διαβάσουμε για "γουρούνες" και "κάγκουρες" που τις οδηγούν, από ανθρώπους που δεν έχουν ταξιδέψει ούτε στις τουριστικές περιοχές να έχουν άποψη για το πραγματικό πρόβλημα, ούτε έχουν δει την υπόλοιπη επαρχία της χώρας. Εκεί που υπάρχουν ATV κι εξυπηρετούν τον κόσμο πραγματοποιώντας γεωργικές εργασίες, κουβαλώντας, μπαίνοντας σε χωράφια με μεγάλη κλίση όταν κάθε τι άλλο δυσκολεύεται...

 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”