Νορβηγία: Με απόκρυψη στοιχείων ισχυρίζονται πως οι μοτοσυκλέτες έγιναν πιο επικίνδυνες

Όταν η στατιστική δεν είναι επιστήμη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/7/2021

Η επιστήμη της στατιστικής είναι σαν το μαχαίρι της κουζίνας. Αν χρησιμοποιείς το κουζινομάχαιρο για να κόβεις το ψωμί ή τα λαχανικά για τη σαλάτα σου, τότε είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο. Αν όμως το χρησιμοποιείς για να μαχαιρώνεις τον κόσμο στο δρόμο και να κόβεις λαρύγγια ανθρώπων είναι ένα φονικό όπλο.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τη στατιστική και τα αποτελέσματά της. Αν τη χρησιμοποιείς για να βελτιώσεις τη ζωή των ανθρώπων, είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο. Αν όμως τη χρησιμοποιείς για να διαστρεβλώσεις την πραγματικότητα, ώστε να υποστηρίξεις ή να επιβάλεις τα δικά σου προσωπικά συμφέροντα, τότε είναι εργαλείο προπαγάνδας.

Δυστυχώς με αυτόν ακριβώς τον τρόπο χρησιμοποίησε τα στατιστικά στοιχεία η Κρατική Υπηρεσία Δημοσίων Δρόμων της Νορβηγίας, με στόχο να πει πως η οδήγηση μοτοσυκλέτας έχει γίνει πολύ πιο επικίνδυνη τα τελευταία χρόνια στη χώρα τους.

 

Πρώτα να πούμε τα αληθινά στοιχεία: Το 2011 τα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτα στη Νορβηγία ήταν τα απολύτως λιγότερα. Όμως το 2020 ο αριθμός των θανατηφόρων αυξήθηκε. Με βάση αυτά τα δύο πραγματικά στοιχεία η δημόσια υπηρεσία της Νορβηγίας έβγαλε το συμπέρασμα πως η οδήγηση μοτοσυκλέτας έγινε πιο επικίνδυνη.

Μόνο που για να μπορέσει να βγάλει αυτό το συμπέρασμα έπρεπε να αποκρύψει ένα βασικό στοιχείο. Ποιο είναι αυτό; Μα φυσικά το γεγονός πως οι πωλήσεις μοτοσυκλετών ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΙΚΑΝ το 2020!!!

Με άλλα λόγια, χρησιμοποιούν την αύξηση των θανατηφόρων ατυχημάτων ως απόλυτο αριθμό, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την παράλληλη αύξηση του αριθμού των μοτοσυκλετών που κυκλοφορούν στους δρόμους.

 

Δηλαδή σύμφωνα με τη “λογική” της Κρατικής Υπηρεσίας Εθνικών Δρόμων της Νορβηγίας αν η Ινδία με τα εκατομμύρια δίκυκλα στους δρόμους είχε π.χ. 1000 ατυχήματα κάθε χρόνο και το Πριγκιπάτο του Μονακό είχε επίσης 1000 θανατηφόρα ατυχήματα κάθε χρόνο, θα ήταν ακριβώς το ίδιο πράγμα!!!!

Φυσικά αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η “στατιστική” γίνεται εργαλείο προπαγάνδας από τις Κρατικές Υπηρεσίες για να επιβάλλουν νόμους που εξυπηρετούν συγκεκριμένα οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα.

 

 

Πηγή: FEMA

Έφυγε από τη ζωή ο Ελβετός Jacques Cornu (1953-2026) - Παγκόσμιος Πρωταθλητής το 1982 στο WEC

Με 10ετή καριέρα και Grand Prix νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα - 21 Βάθρα στις κλάσεις 250-350
Jacques Cornu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/5/2026

Θλίψη προκάλεσε στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού η είδηση του θανάτου του Ελβετού αναβάτη Jacques Cornu, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της χώρας του στους αγώνες ταχύτητας των δεκαετιών του ’80 και του ’90.

Ο Cornu άφησε έντονο το αποτύπωμά του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Grand Prix, καταγράφοντας μια σπουδαία πορεία κυρίως στην κατηγορία των 250cc, όπου πέτυχε τρεις νίκες: στο Γαλλικό και Αυστριακό Grand Prix του 1988, καθώς και στο Βελγικό Grand Prix του 1989.

Jacques Cornu

Στην καριέρα του συμμετείχε σε 116 αγώνες Grand Prix, ανεβαίνοντας συνολικά 21 φορές στο βάθρο, με τερματισμούς που περιλάμβαναν επτά δεύτερες και έντεκα τρίτες θέσεις, ενώ δύο φορές ολοκλήρωσε τη σεζόν στην τρίτη θέση της τελικής βαθμολογίας του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Παράλληλα με τις επιτυχίες του στα Grand Prix, σημείωσε ακόμη μία κορυφαία διάκριση το 1982, όταν κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της FIM μαζί με τον Jean-Claude Chemarin.

Jacques Cornu

Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας το 1990, ο Cornu παρέμεινε ενεργός στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αφιερώνοντας τη ζωή του στην εκπαίδευση και την καθοδήγηση νέων αλλά και έμπειρων αναβατών. Ίδρυσε τη σχολή Cornu Master School, μέσω της οποίας επικεντρώθηκε στην προώθηση της ασφαλούς οδήγησης και της τεχνικής κατάρτισης, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη βελτίωση της εκπαίδευσης των μοτοσυκλετιστών.

Jacques Cornu

Η απώλειά του αφήνει ένα κενό στον κόσμο των αγώνων, με την FIM να εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους του ανθρώπου που υπηρέτησε τη μοτοσυκλέτα με πάθος, συνέπεια και αφοσίωση.

Jacques Cornu

 

Ετικέτες