Ο Ewan McGregor για Harley-Davidson LiveWire: Ψάχναμε συνέχεια ρεύμα για το Long Way Up

Καθόλου ειδυλλιακά τα γυρίσματα του 3ου ντοκυμαντέρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/2/2020

Στα τέλη του 2019 ο Ewan McGregor και ο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας», ο Charlie Boorman ολοκλήρωσαν το Long Way Up, ένα ντοκιμαντέρ που ταξίδεψαν από την Γη του Πυρός μέχρι το Los Angeles. Έχουν προηγηθεί τα Long Way Round που από το Λονδίνο πήγαν στην Νέα Υόρκη αλλά ταξιδεύοντας ανατολικά και το Long Way Down που κατέβηκαν στην άκρη της Αφρικής. Αυτή τη φορά όμως πραγματοποίησαν το ταξίδι με την νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που στο ΜΟΤΟ δοκιμάσαμε κι εμείς στην Αμερική εδώ και αρκετούς μήνες, στο τεύχος Αυγούστου 2019, πριν ακόμη ξεκινήσουν για το ταξίδι. Χρειάστηκε να κάνουν πολλές μετατροπές στην LiveWire για να κουβαλήσουν τον εξοπλισμό τους και να σχεδιάσουν ένα προσεκτικό πρόγραμμα με βάση την πρακτική και όχι την θεωρητική αυτονομία που σκαρφαλώνει στα 225 χιλιόμετρα. Στα χαρτιά παντά.

 Και τώρα ο McGregor κατά την διάρκεια συνέντευξής του, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν ψάχνοντας να φορτίσουν τις μοτοσυκλέτες.

Παραδέχτηκε πως ξέμεινε πολλές φορές από μπαταρία και πως αναγκαζόταν να ζητιανεύει για ρεύμα. «Κατασκηνώνανε στις αυλές των σπιτιών και βάζαμε τις μοτοσυκλέτες στις μπρίζες τους. Μερικές φορές όταν φόρτιζαν και οι δύο μοτοσυκλέτες, καιγόντουσαν οι ηλεκτρικές ασφάλειες στα σπίτια και μας έπιανε η ντροπή…»

Χαρακτήρισε το ταξίδι αυτό εκπληκτικό και ταυτόχρονα δύσκολο, και είπε πως χρειάστηκε να τον ρυμουλκήσουν πολλές φορές μέχρι να βρει κάποιο σπίτι με πρίζα. Ο Boorman από την άλλη τα κατάφερε καλύτερα στον τομέα της αυτονομίας ρίχνοντας το φταίξιμο στο χέρι του McGregor, και το γεγονός πως δεν οδηγεί με ροή.

Όσο για το σχόλιο «κατά λάθος πρεσβευτής της μοτοσυκλέτας» για τον Boorman, αυτό προέρχεται από προσωπική συζήτηση μαζί του, αρκετά χρόνια πριν στην διάρκεια των BMW Motorrad Days, όπου χαρακτήρισε όλο αυτό που συμβαίνει με τα ταξίδια μοτοσυκλέτας στην ζωή του αρκετά τυχαίο και βασισμένο σε μία τρέλα της στιγμής. Όταν με τον παιδικό του φίλο αποφάσιζαν να ξεκινήσουν ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτες. Ήταν μία εποχή που τα ντοκυμαντέρ με μοτοσυκλέτες ήταν ελάχιστα και η επιτυχία τους εξασφαλισμένη, ιδιαίτερα αν ένας από τους δύο ήταν χουλιγοντιανός αστέρας. Ο Boorman από την άλλη νόμιζε πως απλά θα πήγανε σε μία περιπέτεια με αρχή και τέλος…

Το συγκεκριμένο ταξίδι πάντως κράτησε πολλούς μήνες, μιας κι έπρεπε να κάνουν μετά βίας 150 χιλιόμετρα την ημέρα πριν σταματήσουν για ολόκληρο την υπόλοιπη ημέρα και το βράδυ, περιμένοντας να φορτίσουν οι μοτοσυκλέτες τους…

Απαγόρευση μοτοσυκλετών στο Nürburgring – Αναβάτης μαζεύει υπογραφές για την άρση της

Έχουν συγκεντρωθεί μέχρι στιγμής 5.200 υπογραφές και 1.300 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Τέτοιον καιρό πέρυσι μαθαίναμε πως οι μοτοσυκλέτες θα απαγορεύονταν στην κλασσική διαδρομή του Nürburgring που ήταν ανοικτή με σύστημα διοδίων, περιορισμένες μόνο σε ημέρες με οργανωμένα trackdays.

Βέβαια όπως είναι λογικό, αυτό το ημίμετρο δεν είναι αρκετό για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές και ένας από αυτούς, ονόματι Ralf Bollinger, ξεκίνησε πριν έναν χρόνο να μαζεύει υπογραφές για να πιέσει προς την αναίρεση της απόφασης αυτής που εξοβελίζει τις μοτοσυκλέτες από τον Nordschleife, τον θρυλικό Βόρειο Γύρο του Nurburgring.

Ένα χρόνο αργότερα, το εγχείρημα έχει συγκεντρώσει 5.200 υπογραφές. Ο Ralf Bollinger έχει απευθυνθεί και σε ένα δικηγορικό γραφείο, με το κόστος της υπόθεσης να υπολογίζεται στα 10.000 ευρώ και τον Ralf να έχει ανοίξει μία σελίδα για χρηματοδότηση από άλλους αναβάτες. Μέχρι στιγμής, τα πράγματα στον τομέα αυτόν δεν πάνε ιδιαίτερα καλά, αφού 12 μήνες αργότερα έχουν μαζευτεί μόλις 1.300 ευρώ.

MOTO

Ο Ralf  δεν είναι κάποιος τυχαίος, αφού οδηγεί στο Nürburgring τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι πρώτοι γύροι Touristenfahren - οι οποίοι ήταν ανοικτοί σε οποιονδήποτε διέθετε αυτοκίνητο ή μοτοσυκλέτα με άδεια κυκλοφορίας, ακόμη και τουριστικά λεωφορεία ή αυτοκινούμενα - χρονολογούνται από το 1927.

Το MOTO έχει βρεθεί πολλές φορές στην Γερμανική πίστα και μάλιστα είχαμε προτείνει στους υπεύθυνους ασφαλείας του Nürburgring μια λύση που θα άφηνε τους πάντες ευχαριστημένους και αυτή δεν είναι άλλη από το να χωρίζουν σε ομάδες τις μοτοσυκλέτες που πηγαίνουν κάθε φορά εκεί και να μπαίνουν μόνες τους, με τα αυτοκίνητα να μπαίνουν μετά από αυτές, απλά περιμένοντας πέντε λεπτά περισσότερο από το συνηθισμένο.

Μένει να δούμε αν αυτή η ενέργεια μπορεί να φέρει κάποια ανατροπή στην υπόθεση ή η διοίκηση της πίστα θα συνεχίζει να περιφρονεί τους μοτοσυκλετιστές.