Ο γύρος του Isle of Man με σούζα! - Video

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/9/2016

Τα κατάφερε ο παγκόσμιος πρωταθλητής Trial, Dougie Lampkin και πραγματοποίησε έναν γύρο του Isle of Man μονάχα στην μία ρόδα, σε ζωντανή μάλιστα σύνδεση!

Δείτε παρακάτω:
Σύντομο video με στιγμιότυπα από την προσπάθεια
Το πλήρες video της διαδρομής
Τον Lampkin να δείνει συμβουλές για καλύτερη σούζα
 

Με τον τρόπο αυτό ο Lampkin, έδωσε τέλος σ’ έναν πραγματικό μύθο του αγγλικού μοτοσυκλετισμού ή καλύτερα στον μύθο που ξεκίνησε ένας θρυλικός stunt rider της δεκαετίας του ’80, ο Dave Taylor. Ο Dave Taylor με την βοήθεια των τριών παιδιών του και διάφορων άλλων φίλων του, ολοκλήρωσε έναν ολόκληρο γύρο της θρυλικής διαδρομής - το 1977- σε μία προσπάθεια να πείσει την FIM να μην αποσύρει το Isle of Man από τα GP. Καθώς δεν υπήρχε επιτήρηση σε όλο το μήκος της διαδρομής, παρά μόνο από την οικογένειά του, η εντυπωσιακή προσπάθειά του ντύθηκε μ’ ένα πέπλο αμφισβήτησης, αλλά παρέμεινε να συζητείται για χρόνια. Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό στον κόσμο, είναι πως ο Taylor επανέλαβε την προσπάθειά του το ’93 στα πλαίσια της φιλανθρωπικής οργάνωσης 'Riders For Health' που πλέον έχει γιγαντωθεί και έχει αποκτήσει μεγαλύτερη φήμη. Την δεύτερη φορά, ο Taylor πραγματοποίησε τον γύρο έχοντας σπασμένο καρπό από ατύχημα που έγινε στα γυρίσματα μίας τηλεοπτικής εκπομπής, που τότε δεν ήταν γνωστή παγκοσμίως, εξαιτίας του διαφορετικού σχήματος που την αποτελούσε: Το Top Gear! Εκτός από τον καρπό, ο Taylor πολεμούσε και τον καρκίνο, την ασθένεια που τελικά τον κέρδισε.

Ο θρύλος της σούζας - Dave Taylor

Μπορεί λοιπόν να διαβάζετε αλλού, ότι ο Lampkin είναι ο πρώτος που πραγματοποίησε έναν γύρο της διαδρομής του Isle of Man TT, μονάχα σούζα, αλλά η απαραίτητη διευκρίνιση είναι ότι πρόκειται για την πρώτη απόλυτα επιβεβαιωμένη και σίγουρα επιτυχή προσπάθεια για αδιάκοπη σούζα.

 

Ο Lampkin έχει ένα συμβόλαιο με την Red Bull μετρώντας περισσότερα από 15 χρόνια, ως χορηγό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Trial. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, του ζήτησε να σκεφτεί οτιδήποτε θα ήθελε να κάνει ως δράση, που θα μπορούσε να προκαλέσει το ενδιαφέρον του κόσμου. Τότε ήταν που στράφηκε στον παραπάνω θρύλο, τον Dave Taylor και τον μύθο που έχει στηθεί γύρω από την δική που προσπάθεια, που δεν είχε συνεχή κάλυψη. Αυτός ήταν άλλος ένας λόγος που επιλέχθηκε η ζωντανή κάλυψη, μέσω του δικτύου της Red Bull, ώστε να μην συνεχιστεί η αμφισβήτηση.

 

 

Από την στιγμή που αποφασίστηκε ποια θα είναι η δράση, σειρά έλαβε η μεγάλη προετοιμασία… Βλέποντας κάθε ρεκόρ με μοτοσυκλέτα από την οθόνη, ως τελικό αποτέλεσμα, αδυνατεί κανείς να συλλάβει το μέγεθος της προσπάθειας και αποδίδει την επιτυχία στο καθαρό ταλέντο. Ο Lampkin είναι ίσως ο άνθρωπος με τον παγκοσμίως  καλύτερο έλεγχο της ισορροπίας σε μοτοσυκλέτα αυτή την στιγμή. Κι όμως, προετοίμαζε αυτό το εγχείρημα για πολλούς μήνες και η προετοιμασία αυτή, είναι αυτό που βλέπουμε, πρωτίστως, κι έπειτα το μέγεθος του ταλέντου του! Περισσότερους από τέσσερις μήνες πραγματοποιούσε δοκιμές, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως χρειάζεται κάποιου είδους ασφάλειας, για να υποστηρίξει την ζωντανή μετάδοση. Για τον χαρακτήρα του Lampkin, η ευθύνη της ζωντανής μετάδοσης, ήταν ο μεγαλύτερος άθλος…

Η ασφάλεια λοιπόν που βρήκε ήταν η τοποθέτηση ενός ηλεκτροκινητήρα, πολύ μικρής ιπποδύναμης, που θα περιέστρεφε τον εμπρός τροχό ώστε να μην είναι ένα απλό βάρος, αλλά να εκμεταλλεύεται την αδράνειά του ισορροπώντας πιο εύκολα. Η επιλογή της Trial μοτοσυκλέτας ήταν μονόδρομος για τον Lampkin και φυσικά δεν θα ήταν άλλη από την Vertigo που ο ίδιος έχει εξελίξει. Η μικρή Καταλανική εταιρία –δεν τους αρέσει να τους αποκαλείς απλά Ισπανούς- ανήκει σε έναν από τους ιδιοκτήτες ενός επιτυχημένου εργοστασίου με βρεφικά είδη και έχει συσταθεί μόλις το 2012… Έχοντας τον Lampkin ως αναβάτη εξέλιξης, είναι πλέον πολύ πιο γνωστή στην Μ. Βρετανία, παρά στην Ισπανία!

Από εκεί και πέρα, προστέθηκαν μαρσπιέ πίσω, σε στιλ bmx, για να οδηγεί τελείως όρθιος ο Lampkin, μεταφέρθηκε το πίσω φρένο, ρυθμίστηκε ο συμπλέκτης και ο ψεκασμός του μικρού μονοκύλινδρου, δίχρονου κινητήρα και φυσικά προστέθηκε ένα μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, σαν να είχε σέλα το μικρό Trial. Παράλληλα ο Lampkin δέθηκε με ένα συρματόσχοινο που ενεργούσε ως kill switch για τον κινητήρα του εμπρός τροχού, ώστε σε περίπτωση πτώσης να μην σέρνεται στον δρόμο η μοτοσυκλέτα. Στο συρματόσχοινο δόθηκε μία σεβαστή ποσότητα ανοχής, με σκοπό να ξεκουράζεται η μέση και τα χέρια του, εφαρμόζοντας τάση στο τιμόνι με το στήθος, πράγμα που ήθελε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς αν το παραέκανε, θα ακύρωνε την αδράνεια του εμπρός τροχού, το μικρό του βοήθημα…

Έπειτα από πολλές δοκιμές, η ημερομηνία καθορίστηκε για τις 24 Σεπτεμβρίου, όμως δυνατοί άνεμοι τους ανάγκασαν να ακυρώσουν την προσπάθεια, που τελικά πραγματοποιήθηκε στις 25, όχι όμως χωρίς προβλήματα από τον αέρα. Στον Lampkin δόθηκε μία μικρή απόσταση από την εκκίνηση, όπου αν προσγειωνόταν ο εμπρός τροχός θα μπορούσε να γυρίσει πίσω και να ξεκινήσει και πάλι, ως περίοδος χάριτος για να βρει την φόρμα του. Από εκείνο το σημείο και μετά, μία πτώση θα ισοδυναμούσε με την ακύρωση και τα έξοδα θα είχαν γίνει τσάμπα. Για αυτό και η προετοιμασία τέτοιων ρεκόρ είναι εξονυχιστική και απόλυτα σχολαστική. Από εκεί και πέρα ο θεατής είχε περίπου μιάμιση ώρα, από σύνολο δίωρης εκπομπής, παρακολουθώντας τον Lampkin να πηγαίνει στην μία ρόδα με χαλαρή ταχύτητα, διατηρώντας την ισορροπία. Για να γεμίσει αυτός ο χρόνος, είχαν ετοιμάσει διάφορα «γεμίσματα», παρακολουθούσαν μέχρι και τους σφυγμούς ακόμα, ενώ κάθε φορά που ο Lampkin αναθεωρούσε λίγο την στάση του στην μοτοσυκλέτα, οι σχολιαστές υπερβάλλανε ότι παραλίγο να πέσει, για να προσδώσουν λίγη αγωνία στο άψογα προετοιμασμένο εγχείρημα.

Ωστόσο πράγματι ο Lampkin παραλίγο να πέσει, θα μπορούσε να πει κανείς ότι σε σύνολο 60,725 χιλιομέτρων ήταν δύο οι φορές που τον γλίτωσε και η τύχη μαζί με το ταλέντο του, ενώ συνολικά κινδύνεψε καμιά δεκαριά. Δυσκολότερο σημείο ήταν όταν ανέβηκε το βουνό και αργότερα στην κατηφόρα, όπου επικρατούσε δυνατός αέρας, με απότομες ριπές. Καθ΄ όλη την διάρκεια του εγχειρήματος σταματούσαν την κίνηση σταδιακά μονάχα στο ένα ρεύμα, αλλά όταν ανέβηκαν στο σημείο που ο αέρας μπορούσε να τον παρασύρει, τα αυτοκίνητα συνοδείας τον «φυλάκισαν» δημιουργώντας ένα φράγμα.

Αγγλικά καγκουρό!

Αυτό που δεν ξέραμε, και μάθαμε από τον ζήλο τον σχολιαστών να γεμίσουν τον χρόνο, ήταν ότι το Isle Of Man έχει… καγκουρό! Ένα από τα ιντερνετικά αστεία, είναι ότι τα καγκουρό ζούνε στην Αυστρία, κοροϊδεύοντας στερεοτυπικά τους πολίτες των ΗΠΑ, που μπερδεύουν την Αυστρία με την αμερικάνικη συντομογραφία της Αυστραλίας…. Κι όμως η φράση αγγλικά καγκουρό δεν είναι αστείο: Το μικρό νησί της Αγγλίας, εκτός από φορολογικός παράδεισος, είναι και παράδεισος για καγκουρό! Διέφυγαν από τον ζωολογικό κήπο, σχεδόν από τότε που έπαψε να είναι το Isle Of Man μέρος των GP και χωρίς θηρευτές εξελίχθηκαν σε μία κοινότητα με τριψήφιο αριθμό! Από την στιγμή που λίγα από αυτά έχουν γενετικές ανωμαλίες, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι πιθανότατα να έχουν δραπετεύσει περισσότερα καγκουρό τις επόμενες δεκαετίες, και γίνονται σκέψεις μήπως κάποιος μέσα από τον ζωολογικό κήπο, τα αφήνει εσκεμμένα για να γεμίσει το νησί… Όσες φορές κι αν πάμε, ως περιοδικό, όσα κι αν μαθαίνουμε για το Isle Of Man, πάντα θα υπάρχει κάτι καινούριο!

Ο Lampkin τελικά δεν συγκρούστηκε ούτε με λαγούς, ούτε με τα καγκουρό που έχουν μάθει να ζουν στο κρύο, και με οξύ πόνο σε πόδια και χαμηλά στην μέση, έγινε ο πρώτος –επιβεβαιωμένος- αναβάτης που έκανε έναν ολόκληρο γύρο στην μία ρόδα! Το Trial σαν άθλημα απαιτεί μεγάλη κίνηση του πάνω μέρους του σώματος και κυρίως των χεριών, όπως είπε ο Lampkin, και πρώτη φορά χρειάστηκε τόση προσπάθεια από τα πόδια.

Κάνοντας μία εξαιρετική προετοιμασία, και με το απίστευτο ταλέντο που τον διακρίνει, ο Lampkin έφερε στο προσκήνιο ολόκληρο το άθλημα του μοτοαλπινισμού, προσφέροντας θέαμα και ολοκληρώνοντας τον κύκλο ενός μυθικού εγχειρήματος!

 

Δείτε εδώ, ολόκληρη την δίωρη μετάδοση από την Red Bull TV 

 

 

Συμβουλές για καλύτερη σούζα από τον Lampkin: 

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά