O γύρος του κόσμου με ΚΤΜ 1190 Αdventure R

Από το

Μαύρο Σκύλο

8/4/2013

"Aφεντικό, ή μου δίνεις άδεια ή παραιτούμαι..."

Η Barbara Kenedi εργάζεται για την ΚΤΜ κάπου 20 χρόνια, κι έχει γίνει το δεξί χέρι του αφεντικού, του ιδιοκτήτη της ΚΤΜ Stefan Pierer. Όταν ένα τμήμα της εταιρίας χρειάζεται τονωτική ένεση, στέλνει την Barbara. Mέχρι φέτος, η Barbara δεν είχε κάνει ποτέ πάνω από τρεις βδομάδες διακοπές, πάντα ταξιδεύοντας με μηχανή. Φέτος όμως, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ήθελε να ζήσει την εμπειρία ενός μεγάλου ταξιδιού, να, ας πούμε, του γύρου του κόσμου... Και πήγε στο αφεντικό: "Θέλω να το κάνω, κι υπάρχουν τρεις τρόποι για να γίνει: Ή μου δίνεις ένα χρόνο άδεια, ή παραιτούμαι τώρα, ή μένω έγκυος, οπότε θα λείψω τρία χρόνια... Έτσι του είπα, και πρέπει να το είδε στα μάτια μου πως η εγκυμοσύνη ήταν μάλλον αστείο, άλλωστε είμαι 46 ετών, αλλά το θέμα με την παραίτηση το έλεγα πολύ σοβαρά, και θα το έκανα. Ήταν και ρίσκο: Ο τελευταίος που είχε ζητήσει άδεια μεγαλύτερη από την κανονική, είχε απολυθεί. Τελικά συμφωνήσαμε να λείψω έξι μήνες φέτος, κι έξι του χρόνου. Παρέα με τον σύντροφό μου τον Peter Hollbacher πήραμε δύο καινούργια 1190 Adventure R (πήραμε τα R με τον εμπρός τροχό των 21 ιντσών γιατί θα κάνουμε και χωματόδρομους στο ταξίδι μας), και τα εξοπλίσαμε από τον κατάλογο των PowerParts. Αλουμινένιες βαλίτσες, κάγκελα, ποδιές, πλατιά μαρσπιέ, tankbag, GPS... Οι φίλοι στο τμήμα των αναρτήσεων χαμήλωσαν το δικό μου 4 πόντους, για να το φτάνω καλύτερα, μετατροπή που θα την προσφέρουμε αργότερα και στα Powerparts. Ένας άλλος φίλος μας έφτιαξε αλουμινένια κουτιά που μπαίνουν πάνω από την εξάτμιση, μέσα από την βαλίτσα, όπου έχουμε μερικά ανταλλακτικά και σπρέι για την αλυσίδα. Έχουμε και μια κλειδαριά που κλειδώνει τα δύο μηχανάκια μεταξύ τους. Πήραμε μαζί και ένα διαγνωστικό που μπορούμε να το συνδέσουμε με το laptop, έτσι ώστε αν έχουμε κάποιο τεχνικό θέμα, μέσω του ειδικού προγράμματος να επικοινωνήσουμε με τους τεχνικούς στο εργοστάσιο. Αλλά ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί!

Ξεκινήσαμε μέσα Μαρτίου από Αυστρία, πήγαμε Ουγγαρία να δω την οικογένειά μου, και μέσω Κροατίας Μαυροβουνίου και Αλβανίας φτάσαμε Ελλάδα. Στην Αλβανία δεν είδαμε τίποτα, έβρεχε συνεχώς. Στην Ελλάδα πήγαμε Γιάννενα και μετά κατηφορίσαμε την δυτική ακτή και κάναμε τον γύρο της Πελοποννήσου, η Μάνη ήταν υπέροχη αυτή την εποχή, τόσα χρώματα από τα λουλούδια, μαγεία. Μείναμε και στην Μονεμβασιά, και στο Ναύπλιο, και ξεκουραστήκαμε και σχεδόν δυό μέρες στην Αθήνα. Έτσι θα ταξιδεύουμε, πέντε μέρες στο δρόμο με 300-400 χιλιόμετρα την ημέρα, δυό μέρες ξεκούραση. Έχουμε και σκηνή μαζί, αλλά για ώρα ανάγκης, το θέλω το μπανάκι μου το βράδυ! Θα συνεχίσουμε μέσω Εύβοιας για Όλυμπο, και μετά Θάσο, γιατί εκεί είχαμε πάει διακοπές με τον Peter όταν πρωτογνωριστήκαμε! Το σχέδιο λέει για Κωνσταντινούπολη, Pamukkale και Καππαδοκία, συνεχίζοντας ανατολικά μέσω Ρωσίας και των διάφορων –σταν μέχρι και την Μογγολία. Εκεί θα τελειώσει το πρώτο εξάμηνο του ταξιδιού, και θα στείλουμε τις μοτοσυκλέτες αεροπορικώς στην Αυστραλία, για να συνεχίσουμε του χρόνου. Ονομάσαμε το ταξίδι "Panini Moto Tour" γιατί Panini λένε τη γάτα μας!"

Τώρα εμείς τι να πούμε; Μόνο πως ζηλεύουμε. Barbara και Peter, να περάσετε καλά, ο Skylos Mavros μαζί σας!

Ιταλία: Νέο σύστημα διοδίων Free Flow καταργεί γκισέ και ουρές, φέρνει όμως βαριά πρόστιμα

Χρέωση μέσω κάμερας και πληρωμή μέσω εφαρμογής
italia diodia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

19/8/2026

Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της: έχουμε ήδη κάμερες που μπορούν να διαβάσουν πινακίδες κυκλοφορίας, βάζουμε λοιπόν τέτοιες στη θέση των διοδίων και τους αναθέτουμε να καταγράφουν κάθε όχημα που περνά και να του χρεώνει αυτομάτως τα διόδια.

Το Free Flow είναι ένα σύστημα που εξετάζεται από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προς αντικατάσταση των παραδοσιακών διοδίων και έχει το πλεονέκτημα πως δεν δημιουργεί ουρές όταν ο φόρτος του οδικού δικτύου είναι μεγάλος, επιτρέποντας αυτό που λέει το όνομά του: ελεύθερη ροή των οχημάτων.

Στην ιταλική εφαρμογή μάλιστα διατηρεί το σύστημα που ήδη ίσχυε, όπου το κόστος των διοδίων δεν είναι σταθερό αλλά υπολογίζεται βάσει των διανυθέντων χιλιομέτρων στον συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο, κάτι που προφανώς προϋποθέτει ανάλογες κάμερες σε κάθε είσοδο ώστε να προκύπτει το ακριβές αντίτιμο για κάθε όχημα.

Η παγίδα βρίσκεται στην πληρωμή, καθώς προσφέρονται δύο επιλογές. Ο οδηγός πληρώνει είτε ηλεκτρονικώς μέσω της συνοδευόμενης εφαρμογής για τηλέφωνα, ή πάει σε κάποιο σταθερό σημείο διοδίων για να πληρώσει στον υπάλληλο. Το σημείο-κλειδί είναι η προθεσμία, καθώς η πληρωμή πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από τη διέλευση, αλλιώς καραδοκούν τσουχτερά πρόστιμα που φτάνουν ως τα 344 ευρώ!

Όσον αφορά τα ασύρματα συστήματα όπως το Telepass, αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν και υπό το Free Flow, βγάζοντας μάλιστα από την εξίσωση το θέμα της πληρωμής, καθώς αυτή θα γίνεται όπως πριν αυτόματα μέσω του πομποδέκτη του οχήματος.

Πέραν των προφανών ωφελειών στο κυκλοφοριακό και τα παρελκόμενά του, όπως τα καυσαέρια οχημάτων που περιμένουν σταματημένα στο ρελαντί, η ανάγκη να παραμείνουν τα παραδοσιακά γκισέ σε κάποιες λωρίδες δεν μπορεί να εξαλειφθεί, καθώς κάπως θα πρέπει να εξυπηρετηθούν και οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν στους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους. Επίσης θα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από όσους μπαίνουν καθημερινά ή έστω πολύ τακτικά σε δρόμους με διόδια, καθώς η έννοια “προθεσμία 15 ημερών” αρχίζει να θολώνει επικίνδυνα με τις συνεχείς χρεώσεις.