O Lorenzo ο αλάθητος, και ο Pedrosa που ανδρώθηκε…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/9/2015

Πέρασε μπροστά στην εκκίνηση, και κάνοντας έναν εκπληκτικό αγώνα, με την μοναδική συγκέντρωση που κανένας άλλος οδηγός δεν έχει, ο Lorenzo τερμάτισε μπροστά χωρίς να δώσει καμία μάχη. Ο μόνος που θα μπορούσε να τον κυνηγήσει είναι ο Marquez που αναπάντεχα τελείως, έπεσε στους πρώτους γύρους! Φανερά εκνευρισμένος με τη μοτοσυκλέτα του, ο Marquez δεν είχε καμία σοβαρή διεκδίκηση για το πρωτάθλημα, και τώρα έχασε και την ευκαιρία ενός θαύματος…

 

Ο Rossi που ξεκίνησε στην πίσω σειρά, πέρασε γρήγορα τον Iannone που έκανε άλλη μία φοβερή εκκίνηση, παρά τον πρόσφατο τραυματισμό του, στον ήδη ταλαιπωρημένο του ώμο, όταν γυμναζόταν.

Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να πιάσει κανείς τον Lorenzo στον ρυθμό που οδηγούσε, πολύ μπροστά από κάθε άλλο… Όπως ο ίδιος είπε, όταν πέρασε από την ευθεία και κατάλαβε από την πινακίδα ότι είχε πέσει ο Marquez, στεναχωρήθηκε πάρα πολύ, παρόλο που υπήρχε περίπτωση να παλέψει μαζί του. Ίσως βέβαια στεναχωρήθηκε γιατί αυτό θα σήμαινε ότι ο Rossi θα ανέβαινε στην δεύτερη θέση. Ποιος όμως να περίμενε, ότι ο Pedrosa θα έδινε τη μάχη της ζωής του, ότι θα πάλευε όπως τον έχουμε δει πολλά χρόνια πίσω!

Έχει κερδίσει τη θέση στο μυαλό όλων, ως ο πιο σταθερός αναβάτης, και είναι και ο βασικός λόγος που τον θέλει η Honda. Της φέρνει βαθμούς και είναι πάντα μπροστά, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα για την ομάδα από έναν τόσο στεθερό δεύτερο αναβάτη. Αλλά είναι αυτό ακριβώς, ο δεύτερος αναβάτης. Στο τέλος του σημερινού αγώνα, πάλεψε καλύτερα κι από πρώτο!

Ο Rossi, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχε υψηλές προσδοκίες, ούτε και είχε για χρόνια σε αυτή την πίστα, για να πούμε και την αλήθεια… Όμως η πτώση του Marquez έφερε την πιθανότητα να ανέβει στην δεύτερη θέση του βάθρου, κερδίζοντας λίγους περισσότερους, αλλά πολύτιμους βαθμούς, στην κόντρα του για το πρωτάθλημα με τον Lorenzo. Κάνοντας έναν αγώνα (της γνωστής) τακτικής, έμεινε κοντά στον Pedrosa διαλέγοντας να μην παλέψει σε όλη την διάρκεια ρισκάροντας. Στους τελευταίους γύρους, έκανε αυτό που περιμέναμε, την επίθεσή του, και εκείνη τη στιγμή ο Pedrosa αγρίεψε, όπως δεν έχει αγριέψει πρόσφατα, μην αφήνοντας τον Rossi να περάσει ούτε για μία στροφή!

Η ομάδα του Pedrosa έβγαζε τις πιο τρελές πινακίδες, πέρα από το “Vamos” που είναι γνωστό, τα υπόλοιπα μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι σήμαιναν, αλλά σίγουρα τον βοήθησαν, καθώς δεν το έβαζε κάτω, ούτε τη στιγμή που σχεδόν ακούμπησαν, σε μία ξεκάθαρη διεκδίκηση, χωρίς καμία παρανόηση.

Εξαιρετικοί τελευταίοι γύροι που πρέπει να τους δει κανείς, ξανά και ξανά, και με διαφορά το σημείο που άξιζε από τον αγώνα. Η Honda ήταν ξεκάθαρα πιο γρήγορη στην πίσω ευθεία, και στον τελευταίο γύρο που ο Rossi έκανε την απέλπιδα προσπάθεια, αλλάζοντας γραμμή για να στρίψει πρώτος, βγήκε στην ευθεία χωρίς να έχει την απαραίτητη δύναμη για να τα βάλει με την Honda. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μονάχα αυτός ήταν και ο λόγος που κέρδισε την μάχη για την δεύτερη θέση ο Pedrosa… έκανε έναν εξαιρετικό αγώνα και κατάφερε να κρατήσει πίσω τον “Rossi των τελευταίων γύρων”, αυτό είναι ηρωικό από μόνο του και φυσικά του αξίζουν συγχαρητήρια. Όπως είπε και ο ίδιος: “o Rossi κερδίζει όλους σε τέτοιες μάχες, οπότε είμαι πολύ ευτυχισμένος που τον κράτησα πίσω” και με τρομερή ειλικρίνεια πρόσθεσε “νιώθεις υπέροχα όταν καταφέρνεις πολύ καλά, αυτό στο οποίο δεν είσαι καλός”!

Μετά από αυτόν τον αγώνα της Ισπανίας, η διαφορά Lorenzo και Rossi πέφτει στους 14 βαθμούς και το πρωτάθλημα αναμένεται να είναι μια δυνατή μάχη ανάμεσα στις Yamaha!

Επόμενος αγώνας στις 11 Οκτωβρίου, στην Ιαπωνία 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.