Ο Marco Lucchinelli ήρθε στην Ελλάδα και οδήγησε για πρώτη φορά την Ducati Panigale V4S

Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/10/2018

Οι ιστορίες από το φετινό Legends Track Day που έγινε στην πίστα των Μεγάρων είναι ατελείωτες και καθώς οι περισσότερες από αυτές αφορούν θρύλους του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος των Grand Prix, έχουν ταυτόχρονα το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Οι Ιταλοί είναι γενικός εκδηλωτικοί και ενθουσιώδεις, όποτε μπορείτε να φανταστείτε το ύφος και τις κινήσεις του σώματος που έκανε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marco Lucchinelli όταν περιέγραφε την πρώτη του επαφή με την Panigale V4S στην πίστα των Μεγάρων:

-Στην Ιταλία έχω σχολή αγωνιστικής οδήγησης και χρησιμοποιούμε για τα μαθήματα μοτοσυκλέτες από την MV Agusta, την Honda, την Yamaha και την Ducati, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα την ευκαιρία να οδηγήσω την καινούρια V4 της Ducati. Έπρεπε να έρθω στην Ελλάδα! Χα, χα… και να σκεφτείς ότι συνεργάζομαι στενά με την Ducati κατά την εξέλιξη ορισμένων νέων μοντέλων της.

-Έχει πολύ γκάζι αυτός ο κινητήρας! Παντού! Χαμηλά, ψηλά… Πολύ περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη superbike έχω οδηγήσει τελευταία. Ίσως σε αυτή την πίστα να μην μπορείς να εκμεταλλευτείς πλήρως τις δυνατότητές του, αλλά φαντάζομαι ότι σε πίστες σαν το Mugello, την Monza και την Imola θα βρίσκεται στο στοιχείο της.

-Τα ηλεκτρονικά δεν τα συμπαθώ και τα απενεργοποιώ όταν οδηγάω, αλλά με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες δεν μπορείς να πάς γρήγορα χωρίς τα ηλεκτρονικά. Είναι αδύνατον. Αν θες να κάνεις γρήγορους χρόνους θα πρέπει να έχεις τα ηλεκτρονικά στο ON. Εγώ είμαι γέρος άνθρωπος (χα, χα, χα!!!) και δεν χρειάζεται να κάνω γρήγορους χρόνους πια, οπότε τα βγάζω για να κάνω παντιλίκια!

Τι πρέπει να ξέρεις για τον Marco Lucchinelli

Το αγωνιστικό παρατσούκλι του ήταν Crazy Horse (Τρελό Άλογο) λόγω του παρανοϊκού στιλ οδήγησής του

Το 1981 κατέκτησε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 500 με μια Suzuki-Roberto Gallina σπάζοντας το αμερικάνικο λόμπι των Kenny Roberts, Freddy Spencer και Randy Mamola.

Υπήρξε εργοστασιακός αναβάτης της Honda δίπλα στον Freddy Spencer, αλλά και της Cagiva στα πρώτα της βήματα στα GP το 1984-1985

Ήταν πολύ καλός στους αγώνες μεγάλης διάρκειας και έχει κερδίσει το Daytona 200 με Ducati 851 (1987) και το Imola 200 με Suzuki (1981)

Ήταν εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα SBK το 1988 και μετέπειτα έγινε team manager

Έχει κάνει φυλακή για υπόθεση εμπορίας-χρήσης ναρκωτικών ουσιών το 1991

https://bit.ly/MOTO_680

Από τον

Παύλο Καρατζά

30/3/2026

Η Kawasaki Heavy Industries που ασχολείται με την αεροναυπηγική, διαστημική, ναυπηγική, ενεργειακές εγκαταστάσεις, ρομποτική κλπ., παρουσίασε το EC-2, ένα μαχητικό αεροσκάφος που αντικαθιστά το μοντέλο EC-1.

Μετά από τέσσερις δεκαετίες σε υπηρεσία, το αεροπλάνο ηλεκτρονικού πολέμου EC-1 αποσύρθηκε το 2025 και τη θέση του αναμένεται να πάρει το νέο μοντέλο. Στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από την JASDF (Japan Self-Defense Forces) φαίνεται στην ουρά και ο αριθμός αναγνώρισης 68-1203, που υποδηλώνει ότι το αεροσκάφος δεν είναι καινούργιο, αλλά εννέα ετών και προηγουμένως χρησίμευε ως C-2 σε υπηρεσίες στρατιωτικών μεταφορών.

Το χρονοδιάγραμμα της εταιρείας προβλέπει δοκιμές για το συγκεκριμένο αεροσκάφος τη φετινή χρονιά και τη λειτουργία του από την επόμενη. Το μόνο σίγουρο είναι πως υπάρχει μία τροποποίηση του αεροσκάφους που η Kawasaki δεν θέλει να αποκαλύψει, κρύβοντας στην ουσία το μπροστινό του μέρος. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει κάποιο σύστημα παρεμβολής, όπως το Toshiba J/ALQ-5, για να μπερδεύει τα εχθρικά ραντάρ ή για να μπορεί να επικοινωνήσει σε ασφαλές περιβάλλον.

Δεν έχουν ανακοινωθεί περισσότερες λεπτομέρειες για το EC-2, που η ανάπτυξη του βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2021 και η παρθενική πτήση του πραγματοποιήθηκε στις 17 Μαρτίου 2026. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το EC-2 σχεδιάζεται να είναι επιχειρησιακά έτοιμο από τα μέσα του 2027 και πιθανότερη βάση των τεσσάρων αεροσκαφών που σε πρώτη φάση θα εξοπλίσουν την Ιαπωνική Πολεμική Αεροπορία θα είναι στην πόλη Iruma της επαρχίας Saitama, περίπου 40 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Tokyo.