Ο Marco Lucchinelli ήρθε στην Ελλάδα και οδήγησε για πρώτη φορά την Ducati Panigale V4S

Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/10/2018

Οι ιστορίες από το φετινό Legends Track Day που έγινε στην πίστα των Μεγάρων είναι ατελείωτες και καθώς οι περισσότερες από αυτές αφορούν θρύλους του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος των Grand Prix, έχουν ταυτόχρονα το δικό τους ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Οι Ιταλοί είναι γενικός εκδηλωτικοί και ενθουσιώδεις, όποτε μπορείτε να φανταστείτε το ύφος και τις κινήσεις του σώματος που έκανε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marco Lucchinelli όταν περιέγραφε την πρώτη του επαφή με την Panigale V4S στην πίστα των Μεγάρων:

-Στην Ιταλία έχω σχολή αγωνιστικής οδήγησης και χρησιμοποιούμε για τα μαθήματα μοτοσυκλέτες από την MV Agusta, την Honda, την Yamaha και την Ducati, αλλά μέχρι σήμερα δεν είχα την ευκαιρία να οδηγήσω την καινούρια V4 της Ducati. Έπρεπε να έρθω στην Ελλάδα! Χα, χα… και να σκεφτείς ότι συνεργάζομαι στενά με την Ducati κατά την εξέλιξη ορισμένων νέων μοντέλων της.

-Έχει πολύ γκάζι αυτός ο κινητήρας! Παντού! Χαμηλά, ψηλά… Πολύ περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη superbike έχω οδηγήσει τελευταία. Ίσως σε αυτή την πίστα να μην μπορείς να εκμεταλλευτείς πλήρως τις δυνατότητές του, αλλά φαντάζομαι ότι σε πίστες σαν το Mugello, την Monza και την Imola θα βρίσκεται στο στοιχείο της.

-Τα ηλεκτρονικά δεν τα συμπαθώ και τα απενεργοποιώ όταν οδηγάω, αλλά με τις σύγχρονες μοτοσυκλέτες δεν μπορείς να πάς γρήγορα χωρίς τα ηλεκτρονικά. Είναι αδύνατον. Αν θες να κάνεις γρήγορους χρόνους θα πρέπει να έχεις τα ηλεκτρονικά στο ON. Εγώ είμαι γέρος άνθρωπος (χα, χα, χα!!!) και δεν χρειάζεται να κάνω γρήγορους χρόνους πια, οπότε τα βγάζω για να κάνω παντιλίκια!

Τι πρέπει να ξέρεις για τον Marco Lucchinelli

Το αγωνιστικό παρατσούκλι του ήταν Crazy Horse (Τρελό Άλογο) λόγω του παρανοϊκού στιλ οδήγησής του

Το 1981 κατέκτησε το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στα 500 με μια Suzuki-Roberto Gallina σπάζοντας το αμερικάνικο λόμπι των Kenny Roberts, Freddy Spencer και Randy Mamola.

Υπήρξε εργοστασιακός αναβάτης της Honda δίπλα στον Freddy Spencer, αλλά και της Cagiva στα πρώτα της βήματα στα GP το 1984-1985

Ήταν πολύ καλός στους αγώνες μεγάλης διάρκειας και έχει κερδίσει το Daytona 200 με Ducati 851 (1987) και το Imola 200 με Suzuki (1981)

Ήταν εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα SBK το 1988 και μετέπειτα έγινε team manager

Έχει κάνει φυλακή για υπόθεση εμπορίας-χρήσης ναρκωτικών ουσιών το 1991

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Η Yamaha ανακοίνωσε επισήμως στην Ιαπωνία το τέλος του R6, μέσω δελτίου Τύπου που κοινοποίησε η θυγατρική Yamaha Motor Sales Co., Ltd. Σύμφωνα με αυτό, το μοντέλο YZF-R6 Race Base Model θα κυκλοφορήσει στη χώρα στις 26 Φεβρουαρίου 2027 σε περιορισμένη παραγωγή και αποκλειστικά κατά παραγγελία, ενώ μετά από αυτήν την παρτίδα θα τερματιστεί οριστικά η παραγωγή του.

Ορίζει μάλιστα δύο χρονικά παράθυρα εντός του 2026 κατά τα οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν προκρατήσεις του μοντέλου 2027, το πρώτο από 1 ως 31 Ιουλίου 2026 και το δεύτερο από 1 ως 31 Αυγούστου 2026.

Η Yamaha ξεκαθαρίζει πως το YZF-R6 Race του 2027 δεν θα έχει καμιά διαφορά από το φετινό μοντέλο, θα είναι ωστόσο το τελευταίο που θα παραχθεί μετά από 26 χρόνια στις πίστες και αγορές του κόσμου.

Το YZF-R6 παρουσιάστηκε το 2000 και εξελίχθηκε σε μια από τις πιο πετυχημένες supersport με αμέτρητα πρωταθλήματα στις ανάλογες κατηγορίες ανά τον κόσμο, ενώ από το 2020 έχει γίνει αποκλειστικά αγωνιστικής χρήσης, καθώς δεν εκδίδει πια πινακίδες κυκλοφορίας.

Από το 2025 ωστόσο η Yamaha έχει αναπτύξει μια διαφορετική προσέγγιση στην κατηγορία Supersport (WSSP) του WSBK, μεταφέροντας το βάρος στο νέο R9 με τον τρικύλινδρο κινητήρα CP3, κατακτώντας μάλιστα το παγκόσμιο πρωτάθλημα με τον Stefano Manzi στην παρθενική σεζόν του μοντέλου στο WSSP.

Προφανέστατα η νέα supersport είναι αυτή που θα συνεχίσει την παράδοση της Yamaha στην κατηγορία, μοιραία εξωθώντας το R6 προς το αναπόφευκτο τέλος του.