O Marquez στην pole position και μικρό περιστατικό ανάμεσα σε Lorenzo και Iannone

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2015

Ο Marquez πήρε την pole position, την 8η αυτής της σεζόν, όχι όμως χωρίς κόπο αφού είχε μία μικρή άτυχη στιγμή όταν έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, με το αριστερό πόδι νε φεύγει από το μαρσπιέ. Κατάφερε όμως και άμεσα σήκωσε τη μοτοσυκλέτα. Κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα νεύμα, ότι «λίγο έλειψε». Ο Lorenzo έχασε την δεύτερη θέση στην εκκίνηση από τον Iannone κι αυτό ξεκίνησε ένα νέο περιστατικό, με τους δύο αναβάτες να δίνουν έπειτα τα χέρια και να το λήγουν. Αυτό που εκνεύρισε τον Lorenzo είναι ότι ο Iannone τον έκανε «μουλάρι» κατά τους γρήγορους γύρους. Ο Lorenzo πέρασε μπροστά, κι έπειτα ο Ιταλός έμεινε στις γραμμές του πρώτου, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του Lorenzo αλλά και την μειωμένη αντίσταση από τον αέρα, ώστε να ξανά περάσει μπροστά, κερδίζοντας με μικρή διαφορά την δεύτερη θέση στην εκκίνηση. Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό από πλευράς κανονισμών στην κίνηση του Iannone, ωστόσο είναι μέρος του κώδικα που διατηρούν οι αναβάτες μεταξύ τους, να αποφεύγουν αυτή την πρακτική. Είναι αυτός ο λόγος που εκνευρίστηκε ο Lorenzo, με τον Iannone αμέσως μετά να δηλώνει ότι πράγματι το έκανε και ότι μάλιστα αυτό τον βοήθησε να κερδίσει πολύτιμα δέκατα του δευτερολέπτου. Ωστόσο, συνέχισε, η διαδικασία των χρονομετρημένων είναι μέρος του αγώνα, και ότι δεν «έκλεψε» αλλά ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια πολύ γρήγορος και πάντα μπροστά. Θεωρεί ότι έχει αρχίσει να βελτιώνεται τόσο ο ίδιος, όσο και η μοτοσυκλέτα, και είναι σημαντικό για αυτόν να πραγματοποιήσει μια καλή εκκίνηση σε μια τέτοια πίστα, που τα προσπεράσματα είναι δύσκολα στην αρχή.

Αυτός είναι βέβαια και ο πραγματικός λόγος του εκνευρισμού του Lorenzo, καθώς γνωρίζει ότι ο Iannone μπορεί να κάνει πολύ καλές εκκινήσεις, και ότι οι πρώτες στροφές δεν ενδείκνυνται για προσπεράσεις. Επίσης με τον Rossi να ξεκινά από την έβδομη θέση, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Όλα αυτά μαζί, θα εξόργιζαν οποιονδήποτε στη θέση του Lorenzo. Πέρα από τους κανονισμούς, αν το δει κανείς από την ηθική πλευρά, ο Ισπανός έχει κάθε λόγο να είναι εκνευρισμένος, με την διαφορά ότι επειδή αυτό συμβαίνει συχνά, χάνει το δίκιο του. Αντί ο λόγος να είναι για τον Iannone, που έσπασε τον κώδικα των αγωνιζομένων, γίνεται τώρα για την αντίδραση του Lorenzo. Αυτή είναι μάλιστα η δεύτερη χειρότερη θέση στην εκκίνηση, που έχει μέχρι στιγμής στη σεζόν.

Τέταρτος στην εκκίνηση θα είναι ο Pedrosa, με μικρή διαφορά από Lorenzo και τον ακολουθεί ο Crutchlow, σε μια εντυπωσιακή εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για τον καλύτερο αναβάτη, εκτός των εργοστασιακών.

Ακολουθεί ο Viñales της Suzuki, στην δεύτερη καλύτερη θέση που είχε μέχρι στιγμή στο πρωτάθλημα. Ένας εξαιρετικός αναβάτης, το μόνο σίγουρο, σε μια πίστα που – κατά δήλωση- ευνοεί την μοτοσυκλέτα του, λόγω ευελιξίας.

Μετά από την 8η θέση της Ινδιανάπολις, η 7η τώρα είναι η χειρότερη για τον Rossi, ο οποίος μπορεί να βελτίωσε τον χρόνο του από την Παρασκευή, όχι όμως όσο θα έπρεπε. Παραμένει όμως φαβορί για το βάθρο, καθώς έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανέβει πολύ γρήγορα θέσεις, όταν ξεκινά από τις πιο πίσω σειρές της εκκίνησης.

Η δεύτερη Suzuki, του Aleix Espargaro, κλείνει και το σάντουιτς στη Yamaha του Rossi, εκκινώντας από την 8η θέση, με τον επόμενο Espargaro, τον Pol, να είναι στην 9η θέση και τον Dovizioso να κλείνει την πρώτη δεκάδα.

Ο Marquez και ο Iannone, θέλουν μία νίκη γοήτρου, ο Lorenzo την χρειάζεται περισσότερο από όλους για την καριέρα του, ο Pedrosa έχει την κεκτημένη ταχύτητα της προηγούμενης νίκης στην Ιαπωνία, ο Viñales δεν είναι από αυτούς που παραδίνονται, και ο Rossi ξέρει ότι πρέπει να ανέβει όσο είναι αρχή, αλλιώς θα σχηματιστεί διαφορά χρόνου, εις βάρος μιας καλύτερης θέσης. Όλα αυτά σηματοδοτούν μια μπαρουτοκαπνισμένη εκκίνηση για αύριο την οποία περιμένουμε με αγωνία!

Πίσω πάντως, στην Ιαπωνία, οι αναβάτες έχουν αφήσει τον βαριά τραυματισμένο Alex de Angelis, η κατάσταση του οποίου πηγαίνει ευτυχώς, ολοένα και καλύτερα. Σήμερα οι γιατροί στο νοσοκομείο Dokkyo έδωσαν το πράσινο φως για να μπορέσει να πετάξει πίσω στο San Marino, όπου θα συνεχίσει την νοσηλεία του. Αυτό όμως θα γίνει μέσα στις επόμενες δέκα μέρες, ενώ η ομάδα του εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ευχαριστεί τόσο τους Ιάπωνες γιατρούς, όσο και το προσωπικό της πίστας και τους μεταφορείς, για τα πρώτα κρίσιμα βήματα, στην αντιμετώπιση του ατυχήματος. Σύσσωμοι οι αναβάτες, αλλά κι όλος ο κόσμος, εύχεται πλήρη ανάρρωση στον Alex de Angelis, και γρήγορη επιστροφή στην εκκίνηση!

 

Απεβίωσε ο Jeff Smith (1934-2026), δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross

Ένας σημαντικός άνθρωπος του off-road αφήνει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά
Jeff Smith Passed
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο Βρετανός θρύλος του motocross και trial, με τίτλους και διακρίσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η FIM ανακοίνωσε με θλίψη τον θάνατο του Jeff Smith MBE, ενός από τους κορυφαίους αναβάτες off-road της εποχής του και Παγκόσμιου Πρωταθλητή 500cc Motocross το 1964 και το 1965.

Γεννημένος στο Colne της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Οκτωβρίου 1934, ο Smith ήρθε σε επαφή με τις μοτοσυκλέτες από πολύ μικρή ηλικία, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του μοτοσυκλέτα σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Ξεκινώντας από χωράφια της περιοχής και τοπικούς αγώνες trial, το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, κατακτώντας το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στο International Six Days Trial το 1950, σε ηλικία μόλις 16 ετών, το πρώτο από συνολικά οκτώ χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση.

Jeff Smith

Το 1952 προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος μηχανικός στη BSA και πολύ σύντομα δικαίωσε τη βρετανική εταιρεία, κατακτώντας το Βρετανικό Πρωτάθλημα Trial το 1953 και το 1954, με δικές της μοτοσυκλέτες. Πολυδιάστατος αναβάτης, ο Smith διακρίθηκε και στο motocross, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε Grand Prix στο Ολλανδικό GP το 1954. Συνολικά, κατέγραψε 30 νίκες σε Grand Prix και 53 νίκες αγωνιστικών σκελών στο ΜΧ.

Jeff Smith

Το 1955 κατέκτησε το Scottish Six Days Trial, καθώς και τον πρώτο από τους εννέα τίτλους του στο Βρετανικό Πρωτάθλημα 500cc Motocross (1955, 1956, 1960-1965, 1967), ενώ ήταν και ο κορυφαίος σε βαθμούς αναβάτης στο Motocross des Nations (Motocross των Εθνών) της FIM. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τον τίτλο του και οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη νίκη στο Motocross des Nations, επίτευγμα που επανέλαβε συνολικά επτά φορές (1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1965, 1967). Παράλληλα, κατέκτησε δύο φορές και το Trophee des Nations (250 κυβικά) το 1961 και 1962.

Μεταξύ των ιστορικών του κατορθωμάτων, ο Smith ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής στα 500 κυβικά του ΜΧ με τετράχρονη μοτοσυκλέτα πριν την σαρωτική πλημμυρίδα των δίχρονων που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες.

Jeff Smith

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παραμένοντας πάντα κοντά στο άθλημα. Παράλληλα, επισκεπτόταν συχνά την πατρίδα του και τους παλιούς του αντιπάλους, μεταξύ των οποίων και τον στενό του φίλο Arthur Lampkin, ο οποίος επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Jeff Smith

Ο Jeff Smith απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, καθώς και σύσσωμη η οικογένεια της ομοσπονδίας, εξέφρασαν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παγκόσμια κοινότητα της μοτοσυκλέτας.

Jeff Smith