O Marquez στην pole position και μικρό περιστατικό ανάμεσα σε Lorenzo και Iannone

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2015

Ο Marquez πήρε την pole position, την 8η αυτής της σεζόν, όχι όμως χωρίς κόπο αφού είχε μία μικρή άτυχη στιγμή όταν έχασε πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό, με το αριστερό πόδι νε φεύγει από το μαρσπιέ. Κατάφερε όμως και άμεσα σήκωσε τη μοτοσυκλέτα. Κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα νεύμα, ότι «λίγο έλειψε». Ο Lorenzo έχασε την δεύτερη θέση στην εκκίνηση από τον Iannone κι αυτό ξεκίνησε ένα νέο περιστατικό, με τους δύο αναβάτες να δίνουν έπειτα τα χέρια και να το λήγουν. Αυτό που εκνεύρισε τον Lorenzo είναι ότι ο Iannone τον έκανε «μουλάρι» κατά τους γρήγορους γύρους. Ο Lorenzo πέρασε μπροστά, κι έπειτα ο Ιταλός έμεινε στις γραμμές του πρώτου, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του Lorenzo αλλά και την μειωμένη αντίσταση από τον αέρα, ώστε να ξανά περάσει μπροστά, κερδίζοντας με μικρή διαφορά την δεύτερη θέση στην εκκίνηση. Δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό από πλευράς κανονισμών στην κίνηση του Iannone, ωστόσο είναι μέρος του κώδικα που διατηρούν οι αναβάτες μεταξύ τους, να αποφεύγουν αυτή την πρακτική. Είναι αυτός ο λόγος που εκνευρίστηκε ο Lorenzo, με τον Iannone αμέσως μετά να δηλώνει ότι πράγματι το έκανε και ότι μάλιστα αυτό τον βοήθησε να κερδίσει πολύτιμα δέκατα του δευτερολέπτου. Ωστόσο, συνέχισε, η διαδικασία των χρονομετρημένων είναι μέρος του αγώνα, και ότι δεν «έκλεψε» αλλά ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια πολύ γρήγορος και πάντα μπροστά. Θεωρεί ότι έχει αρχίσει να βελτιώνεται τόσο ο ίδιος, όσο και η μοτοσυκλέτα, και είναι σημαντικό για αυτόν να πραγματοποιήσει μια καλή εκκίνηση σε μια τέτοια πίστα, που τα προσπεράσματα είναι δύσκολα στην αρχή.

Αυτός είναι βέβαια και ο πραγματικός λόγος του εκνευρισμού του Lorenzo, καθώς γνωρίζει ότι ο Iannone μπορεί να κάνει πολύ καλές εκκινήσεις, και ότι οι πρώτες στροφές δεν ενδείκνυνται για προσπεράσεις. Επίσης με τον Rossi να ξεκινά από την έβδομη θέση, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Όλα αυτά μαζί, θα εξόργιζαν οποιονδήποτε στη θέση του Lorenzo. Πέρα από τους κανονισμούς, αν το δει κανείς από την ηθική πλευρά, ο Ισπανός έχει κάθε λόγο να είναι εκνευρισμένος, με την διαφορά ότι επειδή αυτό συμβαίνει συχνά, χάνει το δίκιο του. Αντί ο λόγος να είναι για τον Iannone, που έσπασε τον κώδικα των αγωνιζομένων, γίνεται τώρα για την αντίδραση του Lorenzo. Αυτή είναι μάλιστα η δεύτερη χειρότερη θέση στην εκκίνηση, που έχει μέχρι στιγμής στη σεζόν.

Τέταρτος στην εκκίνηση θα είναι ο Pedrosa, με μικρή διαφορά από Lorenzo και τον ακολουθεί ο Crutchlow, σε μια εντυπωσιακή εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για τον καλύτερο αναβάτη, εκτός των εργοστασιακών.

Ακολουθεί ο Viñales της Suzuki, στην δεύτερη καλύτερη θέση που είχε μέχρι στιγμή στο πρωτάθλημα. Ένας εξαιρετικός αναβάτης, το μόνο σίγουρο, σε μια πίστα που – κατά δήλωση- ευνοεί την μοτοσυκλέτα του, λόγω ευελιξίας.

Μετά από την 8η θέση της Ινδιανάπολις, η 7η τώρα είναι η χειρότερη για τον Rossi, ο οποίος μπορεί να βελτίωσε τον χρόνο του από την Παρασκευή, όχι όμως όσο θα έπρεπε. Παραμένει όμως φαβορί για το βάθρο, καθώς έχει αποδείξει ότι μπορεί να ανέβει πολύ γρήγορα θέσεις, όταν ξεκινά από τις πιο πίσω σειρές της εκκίνησης.

Η δεύτερη Suzuki, του Aleix Espargaro, κλείνει και το σάντουιτς στη Yamaha του Rossi, εκκινώντας από την 8η θέση, με τον επόμενο Espargaro, τον Pol, να είναι στην 9η θέση και τον Dovizioso να κλείνει την πρώτη δεκάδα.

Ο Marquez και ο Iannone, θέλουν μία νίκη γοήτρου, ο Lorenzo την χρειάζεται περισσότερο από όλους για την καριέρα του, ο Pedrosa έχει την κεκτημένη ταχύτητα της προηγούμενης νίκης στην Ιαπωνία, ο Viñales δεν είναι από αυτούς που παραδίνονται, και ο Rossi ξέρει ότι πρέπει να ανέβει όσο είναι αρχή, αλλιώς θα σχηματιστεί διαφορά χρόνου, εις βάρος μιας καλύτερης θέσης. Όλα αυτά σηματοδοτούν μια μπαρουτοκαπνισμένη εκκίνηση για αύριο την οποία περιμένουμε με αγωνία!

Πίσω πάντως, στην Ιαπωνία, οι αναβάτες έχουν αφήσει τον βαριά τραυματισμένο Alex de Angelis, η κατάσταση του οποίου πηγαίνει ευτυχώς, ολοένα και καλύτερα. Σήμερα οι γιατροί στο νοσοκομείο Dokkyo έδωσαν το πράσινο φως για να μπορέσει να πετάξει πίσω στο San Marino, όπου θα συνεχίσει την νοσηλεία του. Αυτό όμως θα γίνει μέσα στις επόμενες δέκα μέρες, ενώ η ομάδα του εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ευχαριστεί τόσο τους Ιάπωνες γιατρούς, όσο και το προσωπικό της πίστας και τους μεταφορείς, για τα πρώτα κρίσιμα βήματα, στην αντιμετώπιση του ατυχήματος. Σύσσωμοι οι αναβάτες, αλλά κι όλος ο κόσμος, εύχεται πλήρη ανάρρωση στον Alex de Angelis, και γρήγορη επιστροφή στην εκκίνηση!

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.