Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.

Γερμανία: Φτηναίνει την απόκτηση άδειας οδήγησης – Σήματα μέσω εφαρμογής, λιγότερα υποχρεωτικά μαθήματα

Η γερμανική κυβέρνηση μειώνει τις υποχρεωτικές απαιτήσεις και δίνει περισσότερη εξουσία στις σχολές οδήγησης
diploma odigisis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στη Γερμανία η απόκτηση διπλώματος οδήγησης αυτοκινήτου, μαζί με όλα τα μαθήματα και τις εξετάσεις, κοστίζει γύρω στα 3.400 ευρώ, ποσό που προφανώς φαντάζει εξωφρενικό για τα ελληνικά δεδομένα. Αυτά τα χρήματα αναλογούν σε 12 μαθήματα διάρκειας 45 λεπτών που είναι το υποχρεωτικό ελάχιστο, συν κάμποσες ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα των εξετάσεων.

Αυτό πρόκειται να αλλάξει καθώς η κυβέρνηση της χώρας έθεσε ως στόχο να κάνει την απόκτηση άδειας πιο προσιτή και γρήγορη – “η προσωπική μετακίνηση δεν είναι προνόμιο,” δήλωσε ο υπουργός Patrick Schnieder. Έτσι ο νέος νόμος που έφερε προς ψήφιση το γερμανικό υπουργείο Μεταφορών αλλάζει δραστικά την όλη διαδικασία.

Το πρώτο που αλλάζει είναι η διαδικασία των θεωρητικών μαθημάτων, καθώς πλέον δεν θα είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του μαθητή. Αντιθέτως, οι σχολές οδήγησης θα μπορούν να προσφέρουν μαθήματα μέσω ψηφιακών μέσων, όπως οι εφαρμογές για τηλέφωνα.

Επιπλέον, προβλέπεται η δραστική μείωση των ερωτήσεων της θεωρητικής εξέτασης, καθώς τώρα αντλούνται από ένα σύνολο 1.169 ερωτήσεων, οι οποίες θα συρρικνωθούν σε 840.

Όσο για τα πρακτικά μαθήματα, η πρότερη απαίτηση για τουλάχιστον 12 μαθήματα καταργείται και πλέον οι σχολές θα αποφασίζουν πόσα χρειάζονται ανάλογα με το επίπεδο ικανότητας του υποψηφίου. Καταργούνται επίσης κάποιες δεσμεύσεις του προηγούμενου συστήματος, που επέβαλλε οπωσδήποτε τα πρακτικά μαθήματα να περιλαμβάνουν οδήγηση τη νύχτα, αλλά και στον αυτοκινητόδρομο.

Εισάγεται δε μια νέα δυνατότητα να κάνει κανείς τα πρακτικά μαθήματα με δικό του άνθρωπο. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον οι υποψήφιος έχει περάσει επιτυχώς από τα θεωρητικά και έχει κάνει τουλάχιστον έξι μαθήματα με εκπαιδευτή της σχολής. Από κει και πέρα, μπορεί να κάνει όσα μαθήματα θέλει ακόμη υπό την επίβλεψη κάποιου δικού του ανθρώπου, συγγενή ή φίλου, με μόνο προϋπόθεση αυτή ή αυτός να ξεπερνά ένα ελάχιστο όριο ηλικίας, να έχει δίπλωμα για κάποια χρόνια και να μην ξεπερνά ένα όριο βαθμών ποινής στο δίπλωμά του – όρια πάντως που δεν έχουν καθοριστεί ακόμη στο σχέδιο νόμου.

Αλλαγή θα υπάρξει και στις εξετάσεις, η διάρκεια των οποίων μειώνεται από 40-55 λεπτά σε 25-30 και πλέον δεν θα περιλαμβάνουν εξέταση στο παρκάρισμα (για τα αυτοκίνητα).

Η νέα αυτή νομοθεσία αναμένεται να έρθει στη γερμανική Βουλή προς ψήφιση εντός της φετινής χρονιάς, με στόχο να εφαρμοστεί από 1/1/2027, γεγονός που ήδη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στη χώρα. Οι σχολές οδήγησης αναφέρουν ραγδαία πτώση στους υποψήφιους, καθώς οι περισσότεροι προφανώς περιμένουν τις νέες, μειωμένες τιμές.

Η αντίδραση της γερμανικής Ένωσης Εκπαιδευτών Οδήγησης είναι πολύ αρνητική, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου τα ηλεκτρονικά μαθήματα και εξετάσεις για το θεωρητικό σκέλος, αλλά και τα μαθήματα στον δρόμο με συγγενή ή φίλο του υποψήφιου. Κατά τη γνώμη τους αυτά τα μέτρα απειλούν να αντιστρέψουν την τάση μείωσης των τροχαίων ατυχημάτων που σημειώνει η Γερμανία τις τελευταίες δεκαετίες.

Στο βάθος καραδοκεί ένας ενδεχόμενος κίνδυνος: δημιουργείται ένα ανταγωνιστικότερο περιβάλλον για τις σχολές οδήγησης, οι οποίες τώρα θα έχουν μεγαλύτερη ελευθερία στην κατάρτιση πακέτων τιμών για να προσελκύσουν πελάτες. Το πιθανό πρόβλημα είναι ένας διαφαινόμενος πόλεμος τιμών μεταξύ σχολών που θα μπορούσε να έχει σοβαρή επίδραση στην ποιότητα της εκπαίδευσης των νέων οδηγών, καθώς δεν αποκλείεται κάποιες να φτιάξουν πολύ φτηνά προγράμματα με το ελάχιστο των μαθημάτων, αφήνοντας ως μόνη δικλείδα ασφαλείας την τελική δοκιμασία από τους εξεταστές των ομοσπονδιακών αρχών.