Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη ενισχύει την Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων από τις πυρκαγιές
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
6/8/2021
Με ανακοίνωσή του, ο Όμιλος Σαρακάκη θέτει οχήματα που αντιπροσωπεύει, στην διάθεση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Ακολουθεί η ανακοίνωση του Ομίλου Σαρακάκη:
6/8/2021 - Δελτίου Τύπου:
Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη, μετρώντας σχεδόν έναν αιώνα ηγετικής παρουσίας στην επιχειρηματική ζωή της Ελλάδας, με αίσθημα ευθύνης και ενσυναίσθηση προς τους πληγέντες από τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αλλά και με σκοπό να συμβάλλει αποφασιστικά στην αποκατάσταση του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου των πληγεισών περιοχών, ενισχύει το έργο της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας.
Πιο συγκεκριμένα, ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη από την πρώτη στιγμή που ξέσπασαν οι πυρκαγιές εντός και εκτός Αττικής, βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και το γραφείο του Υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκου Χαρδαλιά προκειμένου να ενημερώνεται για τις εξελίξεις και τις ανάγκες που προκύπτουν.
Κατόπιν σχετικού αιτήματος από το Γραφείο Κίνησης της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη παραχώρησε επιβατικά οχήματα, για όσο διάστημα χρειαστεί, για την ενίσχυση και την διευκόλυνση του έργου των αρχών, την κάλυψη των αναγκών τους, την αντιμετώπιση των συνθηκών που έχουν προκύψει, την καταγραφή των συμβάντων και την επιτήρηση των επιπτώσεων από τις πυρκαγιές.
Μία από τις βασικές αρχές και αξίες του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη αποτελεί η ενσωμάτωση της κοινωνικής αποστολής στην εταιρική του κουλτούρα. Έτσι, έχει δεσμευτεί να εξυπηρετεί το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο υιοθετώντας τις κατάλληλες πρακτικές εταιρικής διακυβέρνησης τόσο για την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων όσο και για την προστασία του περιβάλλοντος διασφαλίζοντας ένα βιώσιμο μέλλον.
Οι νέες παγκόσμιες προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής, των κοινωνικών προβλημάτων, των κρίσιμων θεμάτων υγείας και ασφάλειας, επιβάλλουν οι επιχειρήσεις να λειτουργούν με έναν υπεύθυνο τρόπο στοχεύοντας όχι μόνο σε οικονομικές επιδόσεις και κερδοφορία αλλά και σε ενέργειες που θα βάζουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον στο επίκεντρο σε ό,τι κάνουν.
Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood
Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
Από τον
Κώστα Γκαζή
13/2/2026
Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.
Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.
Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!
Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.
Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta
Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .
Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.
Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.
Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!
Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!
Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά: