Ο Pierre Terblanche στην Norton !

Από το

Μαύρο Σκύλο

20/1/2011

Με μια αναπάντεχη κίνηση που σηματοδοτεί την εμφάνιση ενός σημαντικού νέου παίκτη στον όλο και πιο δραστήριο ευρωπαϊκό κλάδο της μοτοσυκλέτας, ο Pierre Terblanche μετακόμισε πλέον στην Βρετανία –από τις 4 Ιανουαρίου– αναλαμβάνοντας να διευθύνει την ανάπτυξη των μελλοντικών μοντέλων της αναγεννημένης ιστορικής φίρμας που εδρεύει στο Donington Park. Ο Terblance, που γεννήθηκε στην Νότια Αφρική, είναι 54 ετών και τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει δημιουργήσει μια σειρά από μοτοσυκλέτες που επάνω τους έχει εκφραστεί το ταλέντο του και ο καινοτόμος σχεδιασμός του. Έχοντας εργαστεί για την Ducati, την Cagiva και πιο πρόσφατα για την Moto Guzzi, η παρουσία του πλέον στην Norton δείχνει ότι ο δρόμος που άρχισε ο ιδιοκτήτης της Stuart Garner για να την φέρει πάλι στην παγκόσμια αγορά, θα σημαδευτεί από τις σχεδιαστικές ικανότητες του Pierre, για την ανάπτυξη νέας σειράς μοντέλων της Norton με σύγχρονους υγρόψυκτους κινητήρες με επικεφαλής εκκεντροφόρους. Μοντέλα που θα προστεθούν στη σειρά των “ρετρό” Commando 961 που παράγονται τώρα με τον αερόψυκτο δικύλινδρο με τα ωστήρια. "Η εμπειρία του Pierre να φέρνει καινοτόμα προϊόντα στην αγορά θα αποτελέσει παράγοντα ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη μοντέλων της Norton, δίνοντας παράλληλα τον δέοντα σεβασμό προς τις παράδοσή της”, λέει ο Garner και συνεχίζει, “η αποδεδειγμένη ικανότητά του να σκέφτεται έξω από τα συνηθισμένα, σεβόμενος την εικόνα της μάρκας με γεμίζει ενθουσιασμό που έχει έρθει να δουλέψει μαζί μας. Συνδυάζοντας την κλίση του να σχεδιάζει μοναδικές μοτοσυκλέτες, με την αγωνιστική ιστορία της Norton, θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε μια σειρά μοτοσυκλετών που δεν θα μοιάζουν με καμιά άλλη μοτοσυκλέτα που είναι στην αγορά."
Αυτή είναι μια πρόκληση την οποία Pierre Terblanche απολαμβάνει. "Η Norton είναι ένα από τα μεγάλα ονόματα της μοτοσυκλέτας, και ήταν πάρα πολύ καλή ευκαιρία να συμμετέχω στην προσπάθεια να αποκτήσει τη παλιά της αίγλη, δημιουργώντας κάτι φρέσκο, αντλώντας από την ιστορία της και εκφράζοντάς σε σύγχρονο πλαίσιο”, λέει και συνεχίζει, “πολλές από τις μοτοσυκλέτες που θαύμαζα έχουν φτιαχτεί από τη Norton. Η John Player Norton με το αυτοφερόμενο πλαίσιο είναι από τις αγαπημένες μου όλων των εποχών όπως και η Norton Manx, η απόλυτη αγωνιστική μονοκύλινδρη όλων των εποχών. Μου αρέσει επίσης και η αρχική Commando ενώ ανυπομονώ αν οδηγήσω την καινούρια. Aκόμη το ότι ο άνθρωπος που παίρνει τις αποφάσεις και πληρώνει, ο Stuart, έχει το γραφείο του στην άλλη άκρη του εργοστασίου – και το οποίο δεν είναι πολύ μεγάλο – με κάνει να πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα για την Norton και μάλιστα παίρνοντας πιο γρήγορα τις αποφάσεις από ότι στα μεγάλα εργοστάσια όπως της Ducati και Piaggio”. Απόφοιτος του Royal College of Art του Λονδίνου, εργάστηκε για την VW από το 1986 έως το 1989. Ήταν ήδη κάτοχος Ducati όταν ικανοποίησε την φιλοδοξία τους και μεταπήδησε στην Cagiva και μάλιστα δίπλα στον Massimo Tamburini στο κέντρο σχεδιασμού του, το CRC, αρχικά στο Ρίμινι και αργότερα στο Σαν Μαρίνο. Εκεί, εργάστηκε παράλληλα με τον Tamburini, αρχικά στην Paso 907, στην συνέχεια στην 888 Superbike, και τελικά στην αντικαταστάτριά της, την 916. Το 1992, ο Terblanche μετακόμισε στο κέντρο Morazzone της CRC , όπου δημιούργησε το περίφημο αγωνιστικό Ducati Supermonο, το Cagiva Canyon 600, και το Grand Canyon 900. Στην δημιουργία του Supermono συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον νεαρό τότε μηχανικό Claudio Domenicali που ήταν υπεύθυνος γι' αυτό. Μετά την εξαγορά της Ducati από την TPG ο Terblance έφτιαξε το 1998 την 900 Supersport ενώ στην Intermot της ίδιας χρονιάς έδειξε το καινοτόμο και περιορισμένης παραγωγής MH900 Evoluzione, την πρώτη μοτοσυκλέτα που πουλήθηκε αποκλειστικά από το διαδίκτυο. Για την παραγωγή της έπρεπε να πείσει ο ίδιος την διοίκηση, όπως έκανε και στην περίπτωση της Multistrada που μπήκε στην παραγωγή το 2003. Μια μοτοσυκλέτα που βοήθησε πολύ στην αύξηση των πωλήσεων της εταιρείας και ήταν αποκλειστικά δική του σύλληψη.
Στο τέλος του ίδιου έτους, στο Tokyo Motor Show, έδειξε τις τρεις Sportclassic οδηγώντας την Ducati να τις βάλει σε παραγωγή. Στο τέλος του 2004 παρουσίασε το Hypermotard κάνοντας ιδιαίτερη εντύπωση στον κόσμο που την αντίκρισε στο Μιλάνο. Η μόνη από της δημιουργίες του Terblanche που δεν ενθουσίασε όταν εμφανίστηκε ήταν η 999, το 2003. Παρά του ότι ήταν καλύτερη και ευκολότερη μοτοσυκλέτα από την 916 δεν έπεισε τελικά ούτε κερδίζοντας τρεις παγκόσμιους τίτλους.
Μετά την αναχώρηση από τη Ducati το Δεκέμβριο του 2007, ο Terblanche εργάσθηκε ως σύμβουλος σχεδιασμού για διάφορες εταιρείες, κυρίως στην ναυπηγική βιομηχανία. Ένα χρόνο αργότερα ξαναγύρισε στις μοτοσυκλέτες και από τον Νοέμβριο του 2008 μέχρι τώρα, εργάστηκε ως σύμβουλος με πλήρη απασχόληση για την Piaggio, σε ποικιλία σχεδίων, συμπεριλαμβανομένων σκούτερ και μοτοσυκλετών, κυρίως μελλοντικά μοντέλα της Aprilia και Moto Guzzi. Χαρακτηριστικές δημιουργίες του ήταν και τα τρία πρωτότυπα μοντέλα που παρουσίασε η Μοτο Guzzi με τον κλασικό της κινητήρα στο Μιλάνο τo 2009, όπου έλαμψαν σαν αστέρια, και ίσως δούμε στο μέλλον κάποιο από αυτά να μπαίνει στη παραγωγή. Αλλά τώρα ο Pierre Terblanche είναι στη Μεγάλη Βρετανία, με την πρόκληση της αναζωογόνησης της Norton. Θα είναι συναρπαστικό να δούμε τι νέες ιδέες θα βγουν από το στούντιο σχεδίασης που είναι ήδη εγκατεστημένο γι 'αυτόν μέσα στο εργοστάσιο της Norton στο Donington Park - και το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε πολύ καιρό για να μάθουμε...
Pierre

Σε κακή κατάσταση τα οικονομικά του VW Group – Αυξάνουν οι πιθανότητες πώλησης της Ducati

Η καλή τιμή που πιάνει στην αγορά η ιταλική εταιρεία ίσως κριθεί σημαντικότερη από τη σταθερή της κερδοφορία
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/8/2026

Ο Όμιλος Volkswagen (VW Group) κολυμπά σε θολά νερά αυτόν τον καιρό, καθώς οι πληροφορίες που βγαίνουν από τον γερμανικό Τύπο ακούγονται ιδιαίτερα ανησυχητικές. Η αλληλουχία που ξεδιπλώθηκε με αφετηρία το σκάνδαλο Dieselgate και συνέχισε με τις τεράστιες επενδύσεις στην Ηλεκτροκίνηση, ιδιαίτερα την περίοδο 2017-2019 και πριν η άφιξη του Covid ανατρέψει την κατάσταση, έχουν φέρει σε οικονομικές δυσκολίες τον Όμιλο, ενώ η σαρωτική είσοδος των Κινέζων κατασκευαστών στις δυτικές αγορές τρίτωσε το κακό για τους Γερμανούς.

Τώρα η εικόνα έχει επιδεινωθεί, καθώς η Porsche Automobilholding SE έχει μπει για τα καλά στα κόκκινα με απώλειες 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026. Το πρόβλημα ακουμπά ολόκληρο τον Όμιλο VW, καθώς η Porsche αντιστοιχεί σε κάτι παραπάνω από τους μισούς ψήφους στο διοικητικό συμβούλιο του Ομίλου, συνεπώς οι εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι έχουν αμεσότερες και βαρύτερες συνέπειες στη λήψη αποφάσεων.

Παρότι λοιπόν η περσινή χρονιά έκλεισε με κέρδη 6,9 δισεκατομμυρίων ευρώ συνολικά για το VW Group, ήδη έχει αφαιρέσει περίπου 3 δις από τη φετινή πρόβλεψη και βλέπει ακόμη μεγαλύτερες απώλειες από την κερδοφορία του χάρη σε μια σειρά προβλημάτων όπως οι αμερικανικοί δασμοί και η κακή εικόνα της παγκόσμιας αγοράς  υπό τη σκιά πολέμων και της αβεβαιότητας που προκαλούν στον ενεργειακό τομέα.

Όταν ξαναγράφαμε για την ιστορία αυτή στα τέλη Ιουνίου 2026, η VW εξέταζε την απόλυση 100.000 εργαζομένων σε όλον τον κόσμο – περίπου το ένα έκτο του παγκόσμιου δυναμικού του – και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων στη Γερμανία.

Πλέον η εικόνα έχει διαμορφωθεί ως εξής: τα τέσσερα γερμανικά εργοστάσια ακόμη μετρούν αντίστροφα για το λουκέτο χωρίς εμφανές παράθυρο αισιοδοξίας, ενώ ήδη η VW έχει κλείσει ή πουλήσει τρία εργοστάσιά της στην Κίνα. Παράλληλα, μιλά πια ανοικτά για 50.000 απολύσεις στη Γερμανία μόνο!

Κάπως έτσι ξαναφτάνουμε στη Ducati, η οποία φερόταν και παλιότερα έτοιμη για πούλημα, ωστόσο η VW αποφάσισε να μην χάσει ένα από τα πιο πετυχημένα ενεργητικά του Ομίλου. Στο μεταξύ όμως έχει ήδη πουλήσει την κατασκευάστρια μεγάλων ντιζελομηχανών Everllence, καθώς και τη Bugatti, εισπράττοντας κάμποσα απαραίτητα δισεκατομμύρια.

Η Lamborghini είναι επίσης εταιρεία που ακούγεται πως ίσως πουληθεί, μόνο που αυτή έχει ένα σημαντικό προσόν: συνέβαλλε στο άθροισμα κερδών του Ομίλου κατά 768 εκατομμύρια ευρώ πέρυσι, γεγονός που την κάνει αρκετά πολύτιμη για να βγαίνουν όμορφα τα νούμερα για τους μετόχους.

Η Ducati από την άλλη, όσο κι αν βρίσκεται στη μάλλον καλύτερη περίοδο της εκατονταετούς ιστορίας της με απανωτά ρεκόρ πωλήσεων και πρωταγωνιστική θέση στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, ως κατασκευάστρια δικύκλων μοιραία εμφανίζει πολύ μικρότερη κερδοφορία σε απόλυτα νούμερα. Τα 52 εκατομμύρια ευρώ που προσέφερε στα κέρδη του Ομίλου VW πέρυσι μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό σε μια συζήτηση που γίνεται σε τάξη μεγέθους δισεκατομμυρίων.

Και εδώ ακριβώς είναι που η πώληση της Ducati αρχίζει να φαντάζει ολοένα και πιο ελκυστική για το διοικητικό συμβούλιο του VW Group. Όντας στην αφρό του κύματος τώρα η Ducati μπορεί να φέρει δισεκατομμύρια, την ώρα που η διατήρησή της στο εταιρικό σχήμα προσφέρει άφθονη δόξα και προβολή, αλλά σχεδόν τίποτα σε χρήμα. Και η VW αυτή τη στιγμή δεν καίγεται για αγωνιστικές δάφνες, μετρητό χρειάζεται.

Είναι ακριβώς αυτό που γράφαμε προ μερικών εβδομάδων, αλλιώς πουλάς όταν θες να αναδιοργανωθείς υγιώς προς το καλύτερο κι αλλιώς όταν οι πιστωτές σου βαρούν πόρτες και παράθυρα.

Διά του λόγου το αληθές, μόλις πρόσφατα έγινε γνωστό το ενδιαφέρον της ιταλικής εταιρείας Patritalia για εξαγορά της Ducati από τον Όμιλο VW και τώρα μαθαίνουμε το προτεινόμενο αντίτιμο. Η Patritalia έχει προτείνει στη VW 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ για τη Ducati, τιμή υπερτριπλάσια από τα περίπου 800 εκατομμύρια που είχε κοστίσει στη VW η αρχική αγορά της Ducati το 2012.

Ίσως λοιπόν γι’ αυτό, όταν αμερικανικό μέσο απευθύνθηκε πρόσφατα στον Όμιλο VW ρωτώντας αν σκέφτεται όντως να πουλήσει τη Ducati, το γραφείο Τύπου άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά με γενικόλογες απαντήσεις του τύπου, “αναθεωρούμε τακτικά τη δομή του Ομίλου” και “θέλουμε να επικεντρωθούμε στην κεντρική μας δουλειά στον χώρο των αυτοκινήτων”.

Ακόμη κι αν δεν το σκέφτονταν καν πριν έναν μήνα, τώρα φαίνεται πως το βλέπουν πολύ πιο ζεστά το θέμα εκεί στο Wolfsburg.