Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.